#تب_تند 🔥 #قسمت۸🎬 پرهام دستی به صورتش کشید: - آتی امشب میره شعار بنویسه، مردم ببینن تنها نیستن فردا راحت‌تر جمع میشن، بابا گفت تو هم مثل دی‌ماه همراهش برو، شعارها رو هم قراره عمو بده.. گفت با هورام هماهنگشون کنه بعد. درسا سر تکان داد: - باشه، چه ساعتی؟ - آتی گفت بهت بگم ده میاد میدون، اون‌جا باشی. درسا باز سر تکان داد. پرهام گفت: - چند روز که بگذره و اوضاع عوض بشه، راه برای من و آتی هم باز میشه. درسا فقط لبخند زد و پرهام همان‌طور که به سقف خیره شده بود، از رویاهایش گفت: - آخرش هم نفهمیدم چرا بابا عین عمو این‌قدر راحت نمی‌گیره؟ - بابا با خود آتوسا مشکل نداره، با داشتن پارتنر مشکل‌ داره، میگه زندگی همین‌جوری یلخی شروع نمی‌شه. پرهام به طرف او سر چرخاند: - خب همین دیگه.. الان دوره‌ی این بازیا نیست، بابا زیادی سخت می‌گیره، عمو راحت گذاشت سیا خونه مجردی بگیره، بابا بهم میگه حداقل یه سال دیگه. عمو با افسون هیچ مشکلی نداشت. سیا و افسون سه‌ ساله باهمن، چی شده؟ هیچی.... ولی بابا میگه همه‌چی رسمی بشه... انگار من و آتی غریبه‌ایم.. عمو مشکلی نداشت من و آتی هم بریم پیش سیا.. بهم گفت با بابا هم حرف می‌زنه، که از بدشانسیم یهو زد سیا رو گرفتن. درسا خندید: - چقدر هولی! می‌ترسی دیر بشه؟ هم تو آتی رو می‌خوای هم آتی تو رو. پرهام نگاه از او گرفت و باز به سقف دوخت: - تو هنوز نمی‌فهمی..بچه‌ای! درسا ضربه‌ای به شانه‌ی پهن برادرش زد: - اولاً بچه خودتی... دوماً یه‌خرده صبر کن یه چندوقت دیگه که همه‌چی عوض شد، محض شیرینی از بابا اجازه‌شو بگیر و بعد با آتوسا برید دنبال زندگی خودتون. پرهام نیشخندی زد: - مثل خودت؟ درسا اخم‌هایش را درهم کرد و برای فهمیدن منظور پرهام سر تکان داد. پرهام بلند شد، نشست و گفت: - مامان به بابا گفت می‌خوای واسه شیرینی پیروزی ازش اجازه‌ی خوردن قبل شونزده‌سالگی رو بگیری.. بابا هم مخالفت نکرد.. این یعنی راضیه. درسا لبخند پهنی زد: - جان من؟.. خب ضایع بود امشب همه بخورن من نگاه کنم. پرهام برخاست: - فعلاً که عمو گفته سور باشه واسه بعداً، بابا به عادت همیشه امشب می‌ریزه که بخوره، ولی من و تو نباید لب بزنیم، خصوصاً تو! انگشتش را طرف درسا گرفت و او معترض ایستاد: - چرا؟ پرهام با پشت انگشت اشاره، تلنگری به پیشانی درسا زد: - کوچولو!.. دفعه‌ی اولته، امشب هم باید حواس‌جمع بری بیرون، من و تو نمی‌تونیم لب بزنیم. پرهام به‌طرف در رفت و درسا معترضانه گفت: - پرهام، تو رو‌ خدا هرجا رفتی قبل دوازده برگرد یه پیک کوچولو با من بزن. پرهام که به در رسیده بود، قهقهه زد: - دختر! چرا این‌قدر هولی؟ یه خرده صبر کن، توی جمع بزنی حالش بیشتره. پرهام از اتاق بیرون رفت و درسا با اخم خود را دوباره روی تخت انداخت: - پس کی منو بزرگ حساب می‌کنید؟ #پایان_قسمت۸✔️ 🗓۱۴۰۵/۰۶/۱۰ 💥 @tarhe_tahavol 📻 💭 @ANAR_NEWSS 🎙 🖇🪴https://eitaa.com/joinchat/949289024Cec6ee02344

منتظر نظرات شما در گروه باغ انار و همچنین لینک ناشناس داستان #تبِ‌تند هستیم👇🌹🍃 🆔https://harfenashenas.ir/message.php?name=tabetond

قرائت دعای توسل 🥰 ٠٠"٠٠ 🥰 #دعای_سلامتی_امام_زمان_(عج) ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌اَللّهُمَّ                   کُنْ لِوَلِیِّکَ              الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ         صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلی آبائِهِ     فی هذِهِ السّاعَه وَفی کُلِّ ساعة   وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً         وَعَیْناً حَتّی تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ              طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها                     طَویلا.. #اݪهۍ‌عَجل‌لِۅَلیڪ‌الْفࢪج‌ #ساعت صفر عاشقی # ساعت ٠٠ : ٠٠

بسم الله الرحمن الرحیم 📽باغ انار برگزار میکند: 🔻جلسه‌ی هشتم: 🔸با موضوع: ژانر کودک و نوجوان 🔹با تدریسِ سرکار خانم مطلبی 🗓چهارشنبه ۱۱ شهریور ۱۴۰۵ ⏰ساعت ۱۷:۳۰ 📍مکان برگزاری: 🆔 https://eitaa.com/joinchat/821624896Cb1d729b741 منتظر حضور گرم شما هستیم🌷✨ 🆔 @ANARSTORY 🍎 🆔 @tarhe_tahavol 💥 🆔 @ANAR_NEWSS 🎙

#تب_تند 🔥 #قسمت۹🎬 شام را زودتر از هر شب خوردند تا پرهام و درسا به سراغ مأموریت‌های خودشان بروند. درسا به اتاق برگشته بود، تا لباسی بپوشد؛ اما تماس پگاه اجازه نداده و الان مشغول‌ شنیدن حرف‌هایش بود. پگاه یک‌ریز از حال‌و‌هوای روستا و جمع‌شدنشان در باغ آقاجانش تعریف می‌کرد و این‌که همین جمع شدن باعث بازشدن سر کینه‌های سابق شده و باز عمو و پدرش با هم بحث کرده‌اند. درسا هیچ حوصله‌ی وراجی‌های همیشگی پگاه را نداشت؛ اما نمی‌توانست اعتراضی کند. فقط با «اوهوم» حرف‌هایش را تأیید می‌کرد تا او گفته‌هایش را تمام کند. همان‌طور که گوشی را کنار گوشش نگه داشته بود، نگاهش را به کمد لباس‌هایش دوخته و به این فکر‌ می‌کرد که هودی مشکی‌اش را کجا گذاشته. یک‌لحظه فکر کرد گوشی را روی بلندگو گذاشته و به جای گوش دادن به حرف‌های پگاه دنبال هودی‌اش بگردد؛ اما‌ ناگهان صدای جیغ و هورایی از بیرون اتاق بلند شد. درسا به سرعت به طرف در سر چرخاند: «چی شد؟» صدای کل‌کشیدن مادر که بلند شد، با شتاب به پگاه گفت: - ببین... من بعداً بهت زنگ می‌زنم، فعلاً باید برم. خداحافظ! منتظر جواب از سر دلخوری پگاه نشد و تماس را قطع کرد. سریع در اتاق را باز کرد و خودش را به سالن رساند. وضع سالن مثل وقتی بود که تیم محبوب پرهام گل می‌زد. کوسن‌ها پخش شده و پرهام با هورا کشیدن در بغل پدر بود و عجیب‌تر این‌که مادر درحال کل‌کشیدن بود. درسا مبهوت سر تکان داد: - چی شده؟! مادر دستانش را باز کرد. ذوق داشت: - کجایی دختر؟ بعد با تکان دادن دست گفت: - بیا... بیا ببین چی شده؟! درسا با همان ابروهای بالا پریده و نگاه متعجب چند قدم جلو برداشت. پرهام از آغوش پدر جدا شد و رو به او کرد: - دیگه همه‌چی تموم شد! پدر رو به مادر کرد: - خانم... اون قرمز خوشگله‌ رو بیار... وقتشه به سلامتی شاهزاده بزنیم. درسا با خوشحالی لبخند زد: - مگه کینگ اومده؟ پرهام دستش را به‌طرف تلویزیون دراز کرد: - از اون بهتر.. اون مُرد!.. کشتنش! درسا سرچرخاند و به صفحه تلویزیون چشم دوخت. زیرنویس همان خبری را نوشته بود که مدت‌ها منتظرش بود. نگاهش را به خطوط خبر دوخت. چشمانش برق زد و جلوتر رفت: - این خبر راسته واقعاً؟! پدر صدا بلند کرد: - دیگه از این به بعد فقط خبرهای خوب می‌شنوی. پرهام شانه‌های خواهرش را گرفت: - اونا هنوز نگفتن، نمیگن هم.. عادتشونه.. ولی وقتی اینا گفتن، یعنی راسته. قلب درسا به تپش افتاده بود. نگاه از صفحه گرفت و به پرهام دوخت: - یعنی ممکنه؟ پرهام از او جدا شد و دستانش را باز کرد و بلند گفت: - می‌بینی که؟ ممکن شده! #پایان_قسمت۹✔️ 🗓۱۴۰۵/۰۶/۱۱ 💥 @tarhe_tahavol 📻 💭 @ANAR_NEWSS 🎙 🖇🪴https://eitaa.com/joinchat/949289024Cec6ee02344