گاه حتی خود آدمی هم نمیداند رفتارهایی که انجام میدهد، برای پر کردن کدام خلاء روح اوست.
سکوت با آن قیافهی بدریختش مظلومانه روبهرویم نشسته و کُلت طلاییاش را روی پیشانیام گذاشته!
نمیدانم بمیرم یا فریاد بزنم!
‹اغمــٔـا›
توییت امشب:
گاهی واقعیترا میدانی، اما وقتی آن را از زبان کسی دیگر میشنوی، بیشتر رنج میکشی:))!
و اگر زیادی آدم بسازی باشی، آدم ها به چیزهایی که برایت مهم هستند، کمتر اهمیت میدهند؛ چون میدانند تو در نهایت قرار است کوتاه بیایی.
عزیزم، چشم بذار؛ فعلاً هم بازشون نکن. تا هرجا بلدی بشمار، تا من اول خودمو پیدا کنم: )