ما در نقطهای بیبازگشت از زندگی، معصومیتمان را -خودمان را- از دست میدهیم و بعد از آن به آدم دیگری تبدیل میشویم.
‹اغمــٔـا›
توییت امشب:
خواهشا، چون صرفا دوسش داری از تکرارِ اشتباهاتش برای خودت دلیل منطقی نساز:))!
پس از تحمل آن همه درد، کسی که به
مقصد میرسد، دیگر همانی نیست
که به راه افتاده بود.
واقعا من قراره با همین مغزی که دارم تا ابد زندگی کنم؟ خیلی فکر میکنه. خیلی آزاردهندهست.