آن‌گونه‌ام که انگار مرا درست وسطِ کتابی غمگین فراموش کرده‌اند.

می‌پرسید که چه نقشی در رابطه‌هایم داشته‌ام ؟ استراحتگاهِ انسان های سرگردان!.

جایی دور تر از خودم ایستاده‌ام به تماشایِ کسی که به جای من زندگی میکند ، چه بی‌رحمانه تنهاست و چه به ناچار قوی...

:>>

عزیز جون میگفت:

توجه آدما رو از کاراشون بفهم نه از حرفاشون ، نگاه کن ببین اولویت چندم آدمایی تا یهو بخودت نیای ببینی تمام خودتو گذاشتی وسط در حالی ك هیچوقت مهمترین نبودی، بہ خودت احترام بذار تا بهت احترام بذارن ؛ میگفت مثل ما نباش اینقدر بودیم ك بودنمون به چشم نمیاد دیگه :)!

ولی وضعیت جوریه ك دیگه پنج‌شنبه‌ها باید مرده ها بیان بیرون و واسه ما زنده ها فاتحه بخونن و گریه کنن .

پرسید خود را چگونه ساختی: گفت زخم به زخم

رنگ عشق . . .

بیم آن دارم که زیاد با تو سخن بگویم مبادا خسته شوی و بیم آن دارم که سکوت کنم مبادا گمان کنی که دیگر برای قلبم مهم نیستی !

من یک مُهاجرم از بدبختی به بدبختی دیگر ..

تکیه کردم بر خودم ، چون دگران رهگذرند ؛