هیاهوی زندگی در سکوت مطلق!

او تندخو نبود؛ آنها از سمت شکسته‌اش به او نزدیک می‌شدند . .

آدم، زمین نیست که بتواند بار همه این تلخی ها را به دوش بکشد:)))

تنهایی چیز های زیادی به انسان می آموزد، اما تو نرو بگذار من نادان بمانم.

‏هرچی بیشتر روی چیزایی که برای ما نیستن تمرکز کنیم، بیشتر چیزایی که متعلق به خودمونن رو دور میکنیم:))!

سلام

یک چیز دیگر هم بود که عذابم می‌داد، و آن اینکه هیچ کس شبیه من نبود و من هم شبیه کسی نبودم. من تنهام و آن‌ها با هم...

تو را می‌خواهم برای یک لحظه زیستن و بعد بگذار تا ابد ابرها ببارند.

و همه‌ی رنج‌ها در حرکت‌اند،می‌‌گذرند و روزی دیگر، انگار هرگز نبوده‌اند.

بايد يک بار به خاطر همه چيز گريه كرد. آن قدر كه اشک ها خشک شوند، بايد اين تن اندوهگين را چلاند و بعد دفتر زندگی را ورق زد. به چيز ديگری فكر كرد. بايد پاها را حركت داد و همه چيز را از نو شروع كرد.!