گفت: هیچکس از دوری و نبودِ هیچکسی نمرده، مُرده ؟
در دل گفتم:
اونایی که مردن، زبانِ گفتن ندارن .
دیوانه ها؛
با خودشان حرف نمی زنند .
آن ها فقط تمام روز را؛ به کسی که نیست بلند بلند فکر می کنند:)))
آدما افسرده به دنیا نمیان، اولش اشتیاق و آرزو دارن، تا وقتی که یه چیزی باعث میشه چشمشون به روی حقیقت باز بشه.
ما همه احتیاج داریم زمانهایی با تنهایی برخورد کنیم و حضورش را حس کنیم تا بیاموزیم چطور آرام باشیم بدون حضور دیگران.