گفت: هیچکس از دوری و نبودِ هیچکسی نمرده، مُرده ؟
در دل گفتم:
اونایی که مردن، زبانِ گفتن ندارن .
دیوانه ها؛
با خودشان حرف نمی زنند .
آن ها فقط تمام روز را؛ به کسی که نیست بلند بلند فکر می کنند:)))
آدما افسرده به دنیا نمیان، اولش اشتیاق و آرزو دارن، تا وقتی که یه چیزی باعث میشه چشمشون به روی حقیقت باز بشه.
ما همه احتیاج داریم زمانهایی با تنهایی برخورد کنیم و حضورش را حس کنیم تا بیاموزیم چطور آرام باشیم بدون حضور دیگران.
‹اغمــٔـا›
گفتمش بیا عاشقم هنوز خنده کرد و گفت در غمت بسوز . .
من دهان باز نکردم که نرنجی از من
مثلِ زخمی که لبش باز به خنده نشد . .
هیچکس اندوهِ هیچکس را درنمییابد
و هیچکس شادمانیِ هیچکس را.
آدمی فقط گمان میکند که دیگری را میفهمد.
حقیقت این است که آنها فقط از کنار هم عبور میکنند"