و گاه بی آن که بدانیم در شب سخن می گوییم، و صبح از چشم خود می فهمیم گریسته ایم... آن قدر که در پلک هایمان انارهایِ شکسته بسیار است.

ما شخصیت اصلی نیستیم، ما حتی از افراد متفرقه هم نیستیم. ما آدم‌های دور از قصه ایم. نه خبر داریم چه می‌گذرد، نه جهان را نجات می‌دهیم و نه اهمیت می‌دهیم چه خواهد شد. صبح به صبح چای می‌نوشیم و شب به شب سر به بالش می‌گذاریم !

:>>

منم آن شهری که یادش رفته کسی را ندارد.

هییس، الکی مثلا داریم زندگی میکنیم . .

میگفت: من بداخلاق نیستم ، فقط دور و بری هام قلقِ منو بلد نیستن .

چند سال منتظر بودیم روزای خوب بیان نگو داشتن میرفتن؛

ردِ گذشته روی تنمان جا خوش کرده .

مگه دنیا قفس نیست؟! #بگوشیم🌱

از آب انتظار مزه نداریم و بخاطر همینم هست که انقدر دلچسبه؛انتظار داشتن گاهی وقتا خیلی چیزارو خراب میکنه:))!

سلام