eitaa logo
سبعه ابحر
130 دنبال‌کننده
7.2هزار عکس
2.5هزار ویدیو
43 فایل
ـ✨﷽✨ـ 😍تو فقط لیلی باش(رمان واقعی) @WomanArt 💡استاد می‌گفت(متن‌کوتاه) @RezgheSoty 📀صوت رایگان مزاج شناسی @Zendegi_Bakhsh 💟منِ دیگرِ ما @manedigarema 💌نسل ظهور @manedigaremaa ☂طب اسلامی کودکان @tebeslami_koodakan ارتباط: https://gkite.ir/es/9700924
مشاهده در ایتا
دانلود
هدایت شده از بسلام آمنين
۹۳ ۱۹ شهریور ۱۴۰۱/ سال دوم تأملاتی در نظام حمل و نقل و مسافرت در اسلام: پیاده روی + اسب و الاغ یکی از مهم ترین و قابل تأمل ترین عکس العمل مخالفان انبیاء الهی این بوده که می گفتند: دوره ی حرفهای شما گذشته است و اینها داستان سرایی های پیشینیان است. تعبیر که حدود ۹ بار در قرآن تکرار شده است به همین معناست(۲۵ أنعام/ ۱۷ أحقاف/۶۸ نمل). پندار بنده این است که ما هم در بسیاری از عرصه ها، همین معامله را با آیات و روایات داریم. فی المثل وقتی میگوییم از نظر اسلامی_ و به دلایل مختلف_ پول باید همان طلا و نقره باشد، اولین پاسخی که می شنویم این است که درهم و دینار مال آن زمان بوده. یا وقتی از آداب گرانقدر مانند غذا خوردن با دست می‌گویی، بلافاصله می‌شنوی اینها مال جامعه آن روز بوده. یا اگر از احکام و آداب گرانقدر احتضار سخن کنی، خواهی شنید که اینها برای آن زمانی بود که بیمارستان وجود نداشت. ازینها بدتر سخن گفتن در مورد نظام حمل و نقل در اسلام است که به احتمال زیاد به سفاهت و بلاهت متهم خواهی شد. اینکه بگویی از منظر اسلام، حمل و نقل و مسافرت زمینی با همین پای پیاده است و حیواناتی مانند اسب و الاغ. جالب اینجاست که نه یک آیه بلکه حدود شش آیه در قرآن کریم می فرماید: ما چهارپایان را برای حمل و نقل بارها و مسافرت خودتان آفریدیم(از جمله آیات ۵تا۸ سوره نحل). یا قرآن کریم در مورد سفر استثنایی می فرماید: با پای پیاده بروید یا با چهارپا(۲۷ حج). شاید به خاطر همین آیه باشد که تعداد حج های پیاده ی امام حسن علیه السلام را تا ۲۵ عدد هم ذکر کرده اند، با اینکه امام علیه السلام ثروتمند بودند و صاحب اسب و... . همه اینها را گفتم تا برسم به اینجا که اینهمه روایات متعدد عجیب در مورد رفتن به سفر اربعین، أساطیر الأولین و مربوط به آن زمانی که هواپیما و ماشینی در کار نبوده نیست، بلکه یک مدل بسیار پر برکت و فوق پیشرفته مسافرت است برای همیشه تاریخ. در یادداشت بعدی حدود ده خاصیت بی بدیل سفر با پای پیاده را ذکر خواهم کرد و این خاصیتها دقیقا همان چیزهایی است که اربعین را اربعین کرده. ویژگی هایی که اگر از اربعین بگیریم، جز یک سفر لاکچری اتو کشیده کم خاصیت مانند باقی نخواهد ماند. نگارش: طریق نجف کربلا/ عمود ۱۰۸۰ @besalamen_amenin
هدایت شده از بسلام آمنين
۷ فروردین ۱۴٠۳/ سال چهارم دستان بسته خدا در آموزه های رشته مدیریت! تاکنون در چند یادداشت به این مسئله پرداخته ایم که ارتباط ما با قرآن عظیم قطع است و بریده. ما قرآن را کتابی مربوط به گذشته می دانیم و شخصیت های هدایت و ضلالت مطرح در قرآن را، های تاریخ گذشته. این است که نه از انبیاء علیهم السلام و موضع گیری شان راه امروزمان را روشن می کنیم، نه دشمنان پیامبران و حرفهایشان را کماکان زنده و در جریان می دانیم. شرح دلایل این مصیبت معرفتی در این مقال نمی گنجد اما می توان گفت: به رسمیت نشناختن قرآن و سنت به عنوان یک ، در رفع تمامی نیازهای انسان و نپرسیدن مسائل و مشکلات زندگی از قرآن، نتیجه این نگاه است. از باب نمونه: مهم ترین عرصه حیات انسان، راه و روش و علومی است که بر اساس آن، زندگی را می کند و پیش می برد. یکی از نمودهای مبنا نبودن قرآن در زندگی ما این است که تصمیم گیری مدیران جامعه، از حزب اللهی و انقلابی تا توسعه گرا و سکولار، بر اساس مجموعه کتابها و نگاه های یکسانی در رشته های مختلف است. عرصه های متنوع دانش مدیریت کنونی در یک موضوع بنیادین اشتراک دارند و آنهم عدم توجه به جایگاه مدیریتی خداوند متعال در عالم و تاثیر آن در سرنوشت انسان است. مبنای عمل یک مدیر حزب اللهی همان کتابهایی است که مبنای کار مدیر ضد دین و ملحد است. شاید تنها تفاوتش این باشد که مدیر انقلابی در ابتدای کار بسم الله هم می گوید! بیشتر به آپارتمان ام الفسادی می ماند که مسمای به یک نام مذهبی هم شده. نتیجه این رویکرد این است که حضرت باری تعالی هیچ نقشی در عالم ندارد و این است همان نگاه های مثلا علمی ذاتا مسموم! حذف نرم و بنیادین خداوند متعال از اداره زندگی بشر، همان امتداد نگاه است که با لباس و این بار در کتابهای رشته مدیریت ظاهر شده: وَ قالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّـهِ مَغْلُولَةٌ (۶۴ مائده). اما مبنای اصلی نگاه مدیریتی صحیح زندگی انسان که در قرآن ارائه شده، توجه به اَبَر مسئله ی است(۲۱ حجر). امری که دانش مدیریت کنونی فرسنگها با فهمش فاصله دارد. تقدیری که از طرف خداوند متعال به صورت سالیانه برای انسان رقم می خورد و آغازش از است(سوره قدر/ طلاق۱۲/ دخان ۱تا۶). تقدیر الهی حداقل چهار عرصه مهم برای انسان دارد: حیات و ممات(۵۶ یونس)، فقر و غنا(۲۶ آل عمران)، عزت و ذلت(۲۶ آل عمران) و سعادت و شقاوت. مناسک حاکم بر تقدیر و نسبت آن با اختیار انسان، همچنین نوع ارتباط بین تقدیر و شب قدر با نظم و نظامات اجتماعی از مهم ترین موضوعات مطرح در زندگی انسان بر اساس صراط مستقیم قرآن است. مطالعه بیشتر: ارکان ثلاثه مدیریت اسلامی @besalamen_amenin