نه زنده زنده نخوردن زنده زنده شکنجه دادن زنده زنده سوزوندن بعد خوردن

خب حالا خیلی مهم نیست-

تو دنیایی خارج از سرم ، منطق برای من همه چیزه خیلی از جواب های خودم نسبت به سوالی که از خودم میپرسم یا حتی ازم‌پرسیده میشه غیر منطقی و خیالیه اما همین خیالی بودن بهتر‌ از توضیحات کسل کننده ی همیشگیه مگه نه؟‌

این جون می ده برای اون دیالوگ های دو نفره و آروم بین شخصیتا که تهش یا به اعتراف می کشه یا غم انگیزه و گریه داره

تاحالا شده احساس غیرواقعی بودن داشته باشی؟ انگار همه چیز ساختگیه و برای یه مدت کوتاه منتظری تبدیل به هزاران پیکسل بشی و توی حافظه بینهایت یه سیستم فرضی از یاد بری.

++++++++++++++++++++++++++++++++

اندازه ای که من از این دیالوگا نوشتم وای

زیاد دارم

نایس

هی ادریسی پیویتو میدی؟

تو ناشناست برات می فرستم

خوب می نویسه قبول داری؟