📩 نامه‌ای به فرزندان عزیزم؛ تا رسیدن به قلّه‌های پیشرفت هم‌عهدیم 💬 حضرت آیت‌الله سیّدمجتبی خامنه‌ای، رهبر معظّم انقلاب، در پاسخ به نامه‌های جمعی از دانشجویان سراسر کشور که طی ماه‌های اخیر برای معظّم‌له ارسال کرده‌اند، عزم و اراده و احساس مسئولیّت آنان برای ساختن آینده را رشتۀ اتصال «هم‌عهدی» میان رهبری و جوانان دانستند و بر مجهّز شدن به سلاح علم و ایمان و تهذیب نفس و تلاش مضاعف برای افزایش قوّت و اقتدار ایران تأکید کردند. 📝متن پاسخ رهبر معظّم انقلاب به این شرح است: ▪️باسمه‌تعالی سلام به فرزندان عزیزم؛ نامه‌های پُرمهرتان را خواندم. از الطاف فراوان شما دانشجویان جوان و پرانگیزه متشکّرم و برای همۀ شما که حقّی بر گردن اینجانب قرار داده‌اید، دعاگویی خاص خواهم داشت. ▪️در نامه‌های شما و بسیاری از جوانان و دانشجویان که این حقیر را مورد لطف و محبّت خود قرار می‌دهند، عزم و اراده و احساس مسئولیّت برای ساختن آینده می‌درخشد. ▪️این میثاق محکم، امانتی گران‌سنگ است که ریشه در مکتب اسلام ناب محمّدی صلی‌الله علیه و آله و سلّم و میراث خمینی کبیر و خامنه‌ای شهید اعلی‌الله مقامهما الشّریف داشته و رشتۀ اتّصالِ «هم‌عهدی» ما با یکدیگر است. ▪️برای این مقصود، هرچه می‌توانید خودتان را به سلاح علم و ایمان و تهذیب نفس و انس با خدا و آشنایی عمیق با معارف قرآن و اهل بیت علیهم‌السّلام مجهّز کنید و با کار و ابتکار مضاعف بر قوّت و اقتدار ایران عزیز بیفزایید تا به دعای مولای مهربانمان عجّل‌الله تعالی فرجه الشّریف، پیمودن مسیر لشکریان هم‌عهد به سمت قلّه‌های پیشرفت و تمدّن اسلامی ـ ایرانی هرچه بهتر و سریع‌تر محقّق شود، ان‌شاءالله. ✍🏼سیّدمجتبی حسینی خامنه‌ای 🗓۶/آبان/۱۴۰۵ #️⃣ #هم_عهدی 💻 Rahbar.ir  | 📲 @Rahbar_ir

Imagine hating on this sweet soul 🤍

نچ چقدر توجی فن زیاده اینجا از این به بعد بنر تبلیغاتی با توجی میزنم

خب بیاین یکم شخصیتش رو تحلیل کنیم

توجی، کسی که بخاطر نداشتن یک استعداد همه گیر، از طرف خونواده خودش طرد شد. خونواده‌ آزارش دادن، تحقیرش کردن ولی این رو ندیدن که توجی توی یک زمینه دیگه نابغه‌ست. سرعت و قدرت فیزیکی و غریزه مبارزه ای قویش. توجی کرکتر خوبی نیست، یک شخصیت به شدت خودخواهه و احساساتی تر از اون چیزیه که نشون میده‌. اینکه قیافه بچگی گوجو رو واضح به یاد میاره اما قیافه پسر خودش رو نه، نشون از خودخواهیشه. چرا؟ چون نگاه نافذ و قدرتمند یک بچه‌ی با استعداد از یک خاندان قوی مثل گوجو بیشتر روی غرورش اثر گذاشت تا بچه خودش. استعدادی که فقط یک ذره ازش رو لازم داشت تا تو خونه خودش بتونه بدون اذیت شدن زندگی کنه. به اون بچه نگاه میکرد و حسرت میخورد.

توجی بعد از ترک خونواده‌ش به مدت کوتاهی لذت دوست داشته شدن رو چشید. همسرش تنها کسی بود که بهش حس ارزشمندی و مقبولیت میداد. بخاطر همین اون آدم افسرده و تنها، برای مدت کوتاهی عین یک انسان زندگی کرد‌. دوست داشته شدن و یادآوری ارزشهای یک شخص بهش، می‌تونه انسان رو از خیلی از کج‌روی ها نجات بده. این فرد خودخواهه، و برای این خودخواهیش هم کاری نمیکنه. با همین رویه غلطش زندگی می‌کنه و جالبه باز هم راضی نیست :))) خیلیا میگن فقیر بوده، در حالیکه اینطور نیست. اتفاقا پول خوبی از کارای کثیفش درمی‌آورد ولی همه رو خرج قمار میکرد. چرا؟ چون بعد مرگ همسرش دیگه هیچ دلخوشی در زندگی نداشت‌. و درمورد مگومی؟ فکر کردین آدمی که با خودش درگیره و احساس ارزشمندی نمیکنه و در تاریک ترین عمق افسردگی و طرد شدگی پیش رفته، مسئولیت بچه قبول میکنه؟😂 هنوز برای ترمیم شدنش وقت زیادی لازم بود ولی خب ماماگورو عمرش کفاف نداد و توجی دوباره برگشت به ریست کارخونه.

حالا چرا قمار میکرد؟ چون شوق و امیدی در زندگیش نداشت پس به لذت و هیجان زودگذر و حس پیروزی کوتاه قمار رو میاورد.‌ توجی انقدری بی مسئولیت و خودخواه بود که بچه هاشو ول کرد و رفت. میتونست بمونه از یادگار زنش مراقبت کنه، خصوصا اینکه ماماگورو ازش خواهش کرد مراقب مگومی باشه. پس یعنی حتی بخاطر غم و تنهایی خودش، از قولی که به تنها آدم موردعلاقه زندگیش داده بود هم فرار کرد. همسر دومش هم بدتر :/ عملا دو تا بچه یتیم موندن و افتادن دست یه پسر ۱۷-۱۸ ساله برای سرپرستی ://