+من از آشنا شدن، ارتباط و خاطره مشترک داشتن با یسری آدمها اصلا و ابدا پشیمون نیستم، باید اتفاق میفتاد تا چیزی رو که بلد نبودم یاد بگیرم، اما در ازاش قلبم خیلی شکست و مچاله شد که خب پیش میاد...
+میپرسم: آیا بودن، ارزش این همه زخم را دارد؟
آیا نفس کشیدن، تنها تکرار پوچی نیست؟
اگر مرگ همان بازگشت به اصل است
پس چرا باید از آن گریخت؟
شاید رهایی در همان لحظهای نهفته باشد که چشمها برای همیشه بسته میشوند
و روح، بیوزن، از قفس تن میگریزد.
.مهلوف.
+وای کاش کلاس امروزم مثل دیروز آفلاین میزاشتن من خوابم میاد زننن😭
+لعنتِ خدا به تمامیِ دروس انلاین❤️
+من برای آخرین بار تلاشم و کردم برات ، با اینکه میدونستم تهش هیچی نیست ولی بازم انجامش دادم ؛
چیزایی گفتم که هیچوقت هیچکس باعث نمیشد به زبون بیارم ، هیچوقت تا این حد نخواستم یه رابطه رو درست کنم ، اما همیشه تلاشهای یکطرفه چیزی جز حماقت از روی دوستداشتن نیست .
+عزیزم، این آدما کارشون همینه…
فقط ناامیدت میکنن، بعد با یه لبخند مسخره وانمود میکنن خیلی مهم بودن.
انگار چیزی بیشتر از شکست دادنِ روح بقیه بلد نیستن.
خندهداره نه؟ آدمایی که خودشون هیچی نیستن، همیشه اولین نفرن برای شکستنِ تو.