مُهـجه .

همان که احمد و محمود بود سر تا پا همان سری که خداوند بود، پا تا سر

مُهـجه .

پسر به کوری چشمان فتنه کاری کرد پر از علی شود آغوش دشت، سرتاسر ..

مُهـجه .

میان خاک، کلام خدا مقطعه شد میان خاک؛ الف، لام، میم، طا، ها، سر

مُهـجه .

حروف اطهر قرآن و نعل تازه‌ی اسب چه خوب شد که نبوده است بر بدن‌ها سر

مُهـجه .

تنش به معرکه سرگرم فضل و بخشش بود به هرکه هرچه دلش خواست داد، حتی سر

مُهـجه .

جدا شده است و سر از نیزه‌ها درآورده است جدا شده است و نیفتاده است از پا سر

مُهـجه .

صدای آیه کهف الرقیم می‌آید بخوان! بخوان و مرا زنده کن مسیحا سر

مُهـجه .

بسوزد آن همه مسجد، بمیرد آن اسلام که آفتاب درآورد از کلیسا سر

مُهـجه .

عقیله، غصه و درد و گلایه را به که گفت؟ به چوب، چوبه محمل، نه با زبان، با سر