اما‌نه، مرگ‌پایان‌یک‌هنرمند‌نیست. قطعا‌ایشون‌زنده‌وجاویدانه‌درآثار‌و‌ خاطراتشون. روحشون‌شاد.

توقع، رنج‌است.

تویِ‌این‌اوضاع‌و‌احوال، قشنگ‌ترین‌ چیزی‌بود‌که‌میتونستم‌ببینم، مثل‌‌کسی‌که‌تویِ‌اوج‌‌تاریکی‌یه‌روزنه‌یِ‌نور‌میبینه. ممنونم‌که‌این‌حس‌روبه‌قلبم‌هدیه‌کردی‌ دختر‌خوشگله‌یِ‌مهربون. باید‌بوست‌کنم. *پس‌بوسِ‌پرتابی‌از‌اینجا‌تا‌اونجایی‌که‌تو‌ هستی.

باشه‌، ولی‌اون‌بزرگواری‌‌که‌میگه‌‌اربعین‌جایِ‌ زن‌نیست‌‌، ‌کنسلِ‌واقعی‌همونه.

- و‌قل‌لهم: لا‌تخافوا‌ و لا‌ تحزنوا، سیأتی‌حضرة‌العباس(ع)و‌سیکون‌نور ‌لیالي‌حیاتکم‌المظلمة. - و‌به‌آنان‌بگو‌نترسید‌و‌محزون‌نباشید، همانا‌عباس(ع)همان‌کسی‌ست‌که‌در‌ شب‌های‌تاریک‌زندگی‌به‌ کمکتان‌می‌آید...

*چون‌که‌این‌شبا‌ماه‌قشنگه‌، پس‌‌‌بیاید‌به‌شاهکارِ‌ابراهیمی‌خانومِ‌عزیزم‌ گوش‌بدید.

نجات‌دهنده‌یِ‌تو‌آینه؟ بزرگوارتغییر‌کاربری‌داده‌فعلا‌. الان‌فقط‌خراب‌کننده‌ست‌، نه‌نجات‌دهنده.

ولی‌کسیو‌وسط‌راه‌ول‌نکنید، شاید‌این‌راه ‌اصلا‌راه‌اون‌نبوده‌و‌بخاطر‌شما‌اومده.

حاج‌آقا‌حسین‌؛ ممنونم‌‌که‌بهم‌نشون‌دادین ‌‌اونقدر‌که‌باید‌خواستنی‌نیستم، و‌شماهم‌ منونخواستین.

*این‌صوت‌عزیزِ‌ماست، عزیز‌بداریدش.

- ساکتم، آرومم دیگه‌مثل‌قبل‌ترها‌‌اصراری‌ندارم، تلاش‌هام‌روکردم، و‌حالا‌تسلیمم. قبول‌کردم‌که‌منو‌نخواستی، و‌قرار‌نیست‌‌دیدارمون‌میسر‌بشه.‌ میدونی، ‌سال‌های‌قبل‌تقلا‌میکردم‌وُ‌دست‌و‌پا‌میزدم‌و‌ُبه ‌هرقیمتی‌که‌بود‌میخواستم‌ منو‌به‌حضورت‌بخوای، اما‌‌امسال‌فرق‌داره انگار‌همه‌چیز‌روپذیرفته‌م، و‌آروم‌کنجی‌ نشستم‌و‌اون‌هایی‌که‌‌‌‌به‌‌دیدارت‌میان‌‌رو راهی‌میکنم‌و‌رفتنشو‌ن‌رونظاره‌‌گر‌میشم.‌ نه‌اصراری، نه‌تقلایی، و‌نه‌حتی‌‌گلایه‌ای.‌ میدونی‌، گلایه‌‌ازتو‌بازی‌با‌آتیشه ‌میای‌کاری‌کنی‌دلِ‌تو‌بسوزه، دل‌خودت‌‌میسوزه. لحن‌عراقیا‌رو‌جلو‌ضریح‌دیدی؟ شنیده‌باشی‌لحظه‌اول‌فکر‌میکنی‌‌‌که‌دارن‌ باسید‌الشهدا‌دعوا‌میکنن‌، به‌نظرم‌اینا‌حاجتشونو‌میگیرن‌. راستش‌‌من‌بچه‌یه‌دنده‌ایم‌نیستم‌اخه، ‌‌که‌پامو‌جلوی‌ضریحت‌زمین‌بکوبم‌‌، که‌اگه‌راهم‌ندادی‌جلوی‌‌در‌بخوابم بی‌معرفتیه، ‌‌ولی‌من‌میزارم‌میرم‌‌. اگه‌حسین‌بچگیام‌باشی‌‌ ؛ میای‌دنبالم‌. حالا‌هم‌دیگه‌اصراری‌ندارم، نخواستی‌دیگه‌، که‌اگه‌میخواستی‌الان‌‌منم تویِ‌طریق‌بودم. به‌قولِ‌آقا‌جون، همینکه‌میزاری‌ اسمتو‌به‌زبون‌بیارم، برام‌بسه‌. تو‌ی‌عالَم‌خیلیا‌هستن‌که‌حتی‌تورو ‌نمیشناسن، پس‌الحمدالله‌‌که‌من‌جزو‌ اوناییم‌که‌‌‌دوسِت‌دارن. هرچند‌، دوست‌داشتنم‌ مثل‌نعل‌‌ِاسب‌هایِ‌کوفیِ تورو‌بوسیدن، ولی‌ناراحتت‌کردن. زیاد‌سرتو‌به‌درد‌نمیارم، به‌هرحال‌الان‌ حرم‌پر‌از‌زائره‌و‌شما‌هم‌سرت‌شلوغه.‌ فقط‌خیلی‌دلم‌میخواد‌بدونم‌، الان‌جایِ‌من‌کی‌تو‌حرمت‌نشسته؟ کی‌زیر‌قبه‌ت‌دعا‌میکنه‌و‌اشک‌میریزه؟ بگذریم، حرفام‌به‌اشک‌ختم‌میشه، دلم‌نمیخواد‌حالا‌که‌زائرات‌پیشتن ‌‌ناراحتت‌کنم. آقا‌جون‌همیشه‌‌وسط‌روضه‌هات‌‌فریاد ‌میزد‌که‌: حسین‌‌خاک‌سرده، ‌حسین‌یه‌روزی‌میاد‌زیر‌لحد‌‌دیگه‌نمیتونم‌ بیام‌روضه‌ت‌‌، مبادا‌نوکرتو‌ تنها‌بزاری، من‌زیر‌خاکم‌‌ازت‌دم‌میزنم‌وُ برات‌گریه‌میکنم، من‌که‌جز‌تو‌کسی‌رو‌ندارم. آره‌‌‌‌حاج‌آقا‌حسین، آقا‌جون‌دلبری‌کرد‌و‌ حقا‌که‌خوشگلم‌خریدیش.‌ حالا‌منم‌‌مثل‌آقا‌جون‌میخوام‌بهت‌بگم، که‌هیچ‌کسُ‌جز‌شما‌و‌‌‌خانوادت‌‌‌ندارم.‌ مبادا‌مثل‌مردم‌‌بی‌وفایِ‌دنیا‌تنهام‌بزاری. معلومه‌که‌انقدر‌آدمایِ‌مشتی‌دورت ‌هستن‌که‌من‌به‌چشت‌نیام.‌ ولی‌خب، تو‌هوامو‌داشته‌باش. ‌دوست‌دارم‌حاج‌آقا، دردت‌به‌جونم* خلاصه‌که‌ : [ تو‌بــِه‌زِمن‌‌سرِ‌کویت‌هزار‌ها‌داری ولی‌بدان، ‌که‌گدایت‌فقط‌تـورا‌دارد. ]

حاج‌آقا‌حسین. میخواستم‌اربعین‌بیام‌کربلا،بهت‌بگم ‌کیا‌اذیتم‌کردن. ‌نه‌تنها‌جاموندم، ‌بلکه‌همونا‌الان‌حرمتن.