گاهی‌اوقات‌ ؛ آدما‌انقدر‌تنها‌میشن‌‌که‌‌هیچکس‌‌متوجه‌حالِ‌ بدشون‌نیست‌‌ ؛ حتی‌‌همه‌یادشون‌میره‌‌همچین‌کسی‌‌وجود‌ داره‌ اون‌آدم‌‌در‌اون‌لحظات‌ ؛ ‌تویِ‌خلسهُ‌تنهایی‌‌فرو‌میره‌ ؛ اما‌بعد‌‌به‌تنهاییش‌عادت‌میکنه‌ ..

معتقدم‌ ؛ آدمایی‌که‌به‌تنهاییشون‌عادت‌میکنن‌ از‌‌مظلوم‌ترین‌ ؛ مهربون‌ترین‌ ؛ قوی‌ترین‌ ؛ قوی‌ترین‌ ؛ و‌قوی‌ترین‌آدمایی‌هستن‌که‌‌‌‌وجود‌دارن‌ ..

واقعا‌برچه‌مبنایی‌ ؛ منتِ‌‌آدماییُ‌میکشم‌که‌‌‌بعد‌‌پشیمون‌بشم‌ آخه‌یکی‌نیست‌بگه‌دختر‌ ؛ عقل‌داری‌تو‌؟‌

میگم‌آ‌ ؛ شما‌که‌نوکرِ‌خوب‌زیاد‌دارید‌ ولی‌ما‌ ؛ اربابی‌مثلِ‌شما‌نداریم‌ راستش‌آقایِ‌امام‌حسین‌ ؛ ما‌‌آدم‌معمولیا میریم‌دورامونُ‌میزنیم‌ ؛ رفاقت‌میکنیم‌ ؛ زمین‌میخوریم‌ ؛ اما‌آخرش‌برمیگردیم‌ برمیگردیم‌تو‌روضه‌هاتُ‌ ؛ بازم‌نگاهِ‌پشیمونمونُ‌ ؛ چشمایِ‌اشکیمونُ‌ میدوزیم‌به‌کتیبه‌هایِ‌هیئتت‌ ما‌جنسمون‌مرغوب‌نیست‌ ؛ اما ‌آقایِ‌امام‌حسین‌ شما‌رو‌به‌حرمتِ‌تمومِ‌نوکر‌خوبات‌ ؛دستمونُ‌رها‌نکن‌‌ ما‌که‌جز‌شما‌کسیُ‌نداریم‌تصدقتون‌شم‌ .. اونجایی‌که‌آقایِ‌نریمانی‌میگه‌ ؛ منو‌از‌خودم‌بگیر‌ ؛ خودتُ‌ازم‌نگیر‌ ..

وقتی‌پیام‌میدید‌ ؛ مراقب‌ِ‌کلماتتون‌باشید‌ شاید‌‌‌اون‌پیاما‌ ؛ برایِ‌دومینُ‌سومین‌بار خونده‌بشه‌ ..

- حالم‌از‌شرحِ‌غمت‌ ؛ افسانه‌‌ای‌ست‌ !.

جایی‌را‌ترک‌کردم‌‌که‌در‌آنجا‌خوشحال‌نبودم‌ و ؛ ترکِ‌آنجا‌نیز‌ ؛ مرا‌خوشحال‌نکرد ..

آدم‌که‌عاشق‌میشه‌ ؛ خیلی‌مظلوم‌میشه‌‌ مراقبِ‌آدمایِ‌عاشق‌باشید‌ ..

آدم‌خوشحال‌که‌باشه‌ ؛ خوشگل‌تر‌به‌نظر‌میرسه‌ .. پس‌ ؛ ما‌چهرمون‌بد‌نیست‌‌ ؛ ‌فقط‌یک‌مقداری‌غمگینیم‌ (:

جدیدا‌به‌یه‌سندرمی‌دچار‌شدم‌ سین‌میزنم‌ ؛ بعد‌فکر‌میکنم‌جوابِ‌طرفمُ‌دادم‌ نگو‌من‌فقط‌تو‌ذهنم‌جوابشُ‌دادم ..

از‌آدمایِ‌مغرور‌ ؛ متنفرم .

از‌آدمایِ‌خودخواه‌ ؛ متنفرم .