آره آقای مدیر آموزش و پرورش... این همه دانش‌آموز دارن از حسرت جون میدن...نه درس میره تو ذهن‌شون نه صورتشون خشک میشه از اشک..ما الان فقط داریم اشک میریزیم هم از وداع مارو انداختید... هم خیلی هارو از تشییع... چه تهران چه شهر های دیگه... امتحان و کنکور کوفتی‌رو میتونستید چند هفته جابه‌جا کنید تا ما تا آخر عمر حسرت نشه تو دلمون دیدن و شرکت تو مراسم آقامون...این دیدار فقط یه بار بود که گرفتید.. جدا از اون از کربلا هم مارو انداختید... آخه نامردا،بی‌دلا،یه روز مونده به اربعین آخرین امتحان؟ یکم فکر نمی‌کنید شاید یکی فقط امسال زنده بود..یکی امسال سال اولی بود.. یکی نذر داشته هرسال بره.. یکی با زور جور کرده بود امسال بره کربلا؟ ما شمارو هیچ‌وقت نمی‌بخشیم.. گلایه‌تون هم پیش امام حسین ع کردیم..حلالتون نمیکنیم فقط بدونید خیلی نامردید... هیچ‌وقت نمیبخشم‌تون که بخاطر امتحان کوفتی نشد بریم وداع آقامون... نشد بریم کربلا‌... حالا با خیال راحت برید امتحان‌ها رو سخت طرح کنید...

《به‌نام‌خدایی‌که‌همدم‌تنهاییستツ》 《زنــــــــــگــــــإرツ》 《ورق...²³》 #رسام بلاخره از جلسه امتحان بیرون اومدم، بخاطر رضا و حمید مجبور بودم تا تهش بشینم وگرنه تو یه‌ربع اول میومدم بیرون یکم کسل بودم فکر میکردم بخاطر بی‌خوابیِ این مدته جزوه‌هامو دادم دست حمید که با غر زد به سینه‌م و گفت:نوکرتم مگه وسایل‌تو بیارم؟ رسام:خب این همه از من شما ها تقلب میکنید یه جزوه‌س فقط حمید:من گشنمه رسام حوصله ندارم رضا:کارد بخوره تو شکمت اون همه کله پاچه کوفت کردی تو حمید..بده من بگیرم برات رسام جزوه‌رو دادم بهش و با قدم های آروم پشت‌شون راه افتادم حمید:خوردم که خوردم،نوش جونم نمیدونستم چم شده ولی این بی‌حالی و گیجی که داشتم داشت بیشتر می‌شد حمید:وای بچه ها دیدید استاد بهمون شک کرده بود؟چسبیده بود بهم...خدا خیرش بده اون خانم سعیدی رو سوال داشت رفت تونستم برگه رسام‌مو از زیر دستش بکشم به سمت دیوار قدم برداشتم و سعی کردم با کمک‌ش راه برم تا این حالم یکم خوب بشه رضا:احمق برگه‌رو از دستش نکش یهو پاره میشه بدبخت‌ش میکنی حمید:پس چطوری ببینم؟احمق ریز مینویسه نمیتونم ببینم رضا:تو کوری وگرنه که رسام دست‌خط‌ش از تو که خرچنگ ‌قورباغه مینویسی بهتره حمید:رضا تو خوابگاه دارم براتا...با ماهیتابه میفتم به جونت صبر کن صدای خنده رضا بلند شد..لبخندی به بحث همیشگی‌شون زدم و سعی کردم به روی خودم نیارم و همراه بشم،انگار نباید دیگه نخوابیده بیام سر‌جلسه امتحان خواستیم از پله های راهرو پایین بریم که تعادلمُ از دست دادم‌‌.. اون لحظه برای نَیفتادَنم فقط سمتی که رضا و حمید بودن دست دراز کردم و چشم بستم تا حداقل نبینم چیزیُ دستم توسط کسی گرفته شد و مانع افتادنم از پله ها بود.. رضا:حواست کجاست پسر... خوبی رسام؟ نشستم رو پله ها و سرمو گرفتم.حس کردم کنارم نشست:رسام چت شد؟ حمید:لالی؟بگو چته دیگه رسام:هیچی سرم گیج میره فقط..اصلا منگ‌م انگار رضا:حمید از کوله‌م آبُ بده...خب نمی خوابی همین میشه دیگه رسام،چرا انقدر سر درس به خودت سخت میگیری آخه حمید:بیا آب بخور یکم..ضعف داری؟ یه قلوب از آب خورد..رضا بطری رو گرفت و یکم آب ریخت تو دستش بعد پاشید تو صورتم حمید:چیکار میکنی رضا؟ رضا:یکم سرحال شه دیگه...تا بیمارستان چطوری ببریمش رسام:بیمارستانِ چی رضا بیخیال..خوبم فقط خسته‌م کلافه نگاهم کرد و هیچی نگفت منم سرمو تکیه دادم به نرده های سرد اصلا نمیدونستم خودمم چمه..هم سرم گیج میرفت هم نمیرفت..هم خسته بودم هم نبودم..هم دلم میخواست الان اینجا دراز می‌کشیدم هم دلم نمیخواست‌‌... هم سرم درد میکرد هم درد نمیکرد..در کل هم خوب بودم هم بد و این تناقض حالمُ خراب‌تر می‌کرد با صدای استاد شریعتی خواستم بلند بشم که رضا نذاشت شریعتی:چیشده بچه ها..رسام خوبه رضا:استاد الان دوشبه نخوابیده برای همینه حالش بد شده کنارم نشست و با اخم بهم نگاه کرد..استاد شریعتی مثل پسرش دوستم داشت و کلی برای رسیدن هدفم کمک میکنه و استاد مورد علاقه‌مه...از خجالت سرمو انداختم پایین شریعتی:رسام من صد بار بهت نگفتم اول سلامتی‌ت مهمه بعد درس و امتحان؟..پسر هنوز اولی‌شه تا امتحان آخری تو میمیری فکر کنم رسام:چیزی نیست استاد باور کنید خوبم شریعتی:حمید از این به بعد اگه شبا نخوابید و برای امتحان خواست نخوابیده بیاد بهم زنگ میزنی...رسام مراقب خودت نباشی این ترم ميندازم‌ت مهلت جواب نداد بهم زود رفت‌‌..استادم فهمیده بود به کی منو بسپاره.. حمید:خب دیگه دوستان پست سنگینی رو استاد انداخت گردنم... وای من دیگه نمیتونم درس بخونم وقتی باید مراقب رسام باشم با حالت با‌مزه‌ای گفت این حرف‌و صدای خنده‌مون توی راهرو پیچید.. رضا:نکه چقدرم تو میخونی... بریم دیگه رضا دستمو گرفت و باهم رفتیم بیرون •••••••••••••••••••• #رسول چهار‌روز‌بعد سایت..ساعت۸صبح با خستگی و ته مونده جونی که برام مونده بود دراز کشیدم رو زمین.. قفسه سینه‌م تند در حال بالا و پایین شدن بود، موهام چسبیده بود به پیشونی خیس‌م و حتی جون دست کشیدن بهشُ نداشتم محمد:پاشو رسول تموم نشده با لحن زاری نالیدم:بخدا دیگه آدم شدم عمو...اصلا دیگه هیچ دخالتی تو روند پرونده نمیکنم اجازه میدم خودش بره جلو..ولم کن خستم غلط کردم عمو بالا سرم نشست..یه ابرو‌شو داد بالا و دستی به موهام کشید محمد:آفرین..همینو میخواستم،که به غلط کردن بیفتی و جلوی بابات عهد کنی دیگه برا من قهرمان بازی درنیاری..دو ساعت استراحت میکنی بعد میای تو اتاقم کارت دارم‌..درضمن سه روز اضافه کاری رو داری هنوز با ضرب بلند شدم نشستم..با نفس نفس گفتم:وا عمو خب خودت الان گفتی میخواستی غلط کردن منو بشنوی که شنیدی خب اضافه کاری دیگه برای چی محمد:حرف‌مو دوبار تکرار نمیکنم رسول بلند شد رفت سمت در خروجی باشگاه..ولی برگشت و انگشت اشاره‌شو سمتم گرفت:فقط دوساعت استراحت رسول ______________"♥︎"____________________

پارت‌نوش‌نگاهتون...💞 《....(:》 پ.ن¹:علائم داره شروع میشه.../: پ.ن²:‌رضا میخوام تو زندگی‌م🥺(من چقدر شخصیت های رمان میخوام🙊🦦) پ.ن³:باشگاه رفت بدبخت پ.ن⁴:غلط املایی داشت ببخشید https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_a942mll&btn=ناشناس‌زنگار(: اینجا‌ جواب‌‌تونو ببینید 🎀 شخصیت‌های‌رمانم اینجا بببن 🎀

خب دیگه من دارم میرم تشییع الحمدلله🥺 به یاد هرکی که جامونده هستم... فقط حلالم کنید🌻

الان تو وضعیتی‌ام که بگی تو میزنم زیر گریه🥺 به آنی بندم قشنگ خیلی اعصااااابم خورد شد اصن

فکر کنید ما با ماشین خودمون رفتیم بعد یه جایی رو پیاده رفتیم تا برسیم به مسیر... از فرعی دکتر حبیب الله اومدیم و شروع کردیم کردیم پیاده روی ما میدونستیم پیکر رو نمیتونیم ببینیم فقط گفتیم بریم انقلاب‌.. نزدیکش یهو گفتن مردم برگردید که پیکر آقا اومده آزادی‌... آقا ما کل راه اومده رو برگشتیم اون وسط هم شلوغ ما گیر کردیم... من کفشم خوب نبود خیلی اذیتم کرد از طرفی وقتی توی ایستگاه استاد معین مداح گفت ۱۰۰ متر جلوتر پیکر آقاست من گفتم بریم پیاده رو یه جا بلندی پیدا کنیم چون پرچم ها نمیزاره ما پیکر بینیم...

همراهام نشستن تو خاک باغچه‌ِ بعد من هی دراز میشدم که ببینم ماشین کی میرسه..حتی صدای مهدی رسولی هم یه لحظه اومد آقا مایه ساعت بیشتر نشستیم هی نگاه میکردم میدیدم نرسیده... بعد بابام زنگ زد گفت دیگه برگردید من تو ماشینم...بدبختی نگو آقا از همونجا که مداح گفت تو ۱۰۰ متری‌مونه برگشت سمت آزادی و ما ندیدیم انقدر حالم گرفته شد که چرا راه ادامه ندادیم و من خاک تو سر گفتم بریم پیاده رو نتونستیم آقا رو ببینیم... الان بابام که با ماشین آق حرکت کرده بود با رفیقش دار تعریف میکنه من آتیش میگیرم... فقط من یه حاله کمی از ماشین‌ حمل پیکر دیدم چون پرچم ها نمیذاشت... واقعا خیلی حرص داره یه ساعت با امید نشسته بودم هی گردن کج میکردم تا برسه بعد نگو برگشته بود واقعا دلم گریه میخواد😭💔

حالا میدونید الان چی شنیدم و سوختم؟؟؟ آقا رو آورده بودن همون هیئتی که همیشه میرم یعنی مهدیه امام حسن مجتبی...بعد اونجا داخل ماشین گذاشتن‌شون اورد‌ن بیرون... آخ اگه اونجا صبر میکردیم میتونستیم ببینیم🥺 اصلا از دیشب قرار بود جلوی اون هیئت فقط وایسیم😭 ای خدا دارم آتیش میگیرم یعنی

لحظه پرت کردن بطری آب به سمت عکس سگ‌زرد توسط مردم😂👍(بطری ها به سر مردم نمی‌خورد چون زیر تابلو خالی بود)

امروز حال و هوای همه امون اینه؛ من به چشم خویشتن دیدم که جانم می‌رود...

نفس کشیدن در تهران سخت شده است. خامنه ای بزرگ برای همیشه از تهران رفت. ✍🏻علیرضا زادبر @amirasadih