هنوز عطرِ تو میده این حوالی . . .

در میدان آزادی که ایستاده بودم و نگاهم به ماشین بود و دلم هم آنجا، می‌شنیدم که مداح می‌گفت : آقا حتی الآن هم دارد دور مردمش می‌گردد‌. قرار بود ما فدای او شویم‌...

لینک این پست رو فرستادید تو ناشناس ... حقیقتا چقدر خوب بود اون روزها ... چقدر بغضم این روزها ...

و بعدش این پیام رو دیدم و خب رزق بود برای منی که بعد از شهادت آقا تقریبا یه تایمی هدفم رو گم کردم ... واقعا باید برخاست. باید خواست و برخاست . باید بخوایم و تصمیم بگیریم بر برداشتن کارهای سنگین تا برداریم . هدف واضحه‌ مخصوصا الآن که انگیزه هم قوی تر شده ..

https://eitaa.com/alefsinra/9692 +‌ به قلب‌های پر نورِتون و دعاهای خیرتون ایمان دارم . لطفتون مستدام🌱

انبوه جمعیتی که از پله برقیِ مجاور به سمت پایین می‌رفت رو دید و گفت : اونورو‌ ببین چه شلوغه . خوش به حالشون تازه دارند میرند و می‌تونند چند ساعت تو اون حال و هوا باشند .. گفتم : دنیا هم همینه آ .. یه سری دارند میاند یه سری دارند میرند‌.. [ اندر احوالات ]

تیتر این متن باشد : شکوهِ غم‌ اشک بودیم، غلتان بر گونه، سیل بر زمین، بنیان‌کن‌ و خانمان‌سوزِ دشمن، گرمابخش‌ و قوت‌قلب بهر دوست‌. سیلِ خروشان بودیم‌، پرچمِ سرخ به دست و طغیان‌گرِ نظمِ استعماریِ رو به انحطاطِ نظام بین الملل‌. این روزها چشم دنیا به ایران است، اگر در تمامی این سالها ایران و افتخارآفرینی‌هایش، ایستادگی‌اش، دیپلماسیِ مقاومتی‌اش، بانوان قهرمانش، همبستگیِ ملتش، کوه صلابتِ قلوبِ با ایمانش، قدرت ملی‌اش، صدای رسا و فریاد حق‌طلبی‌اش، توسط جریان‌های استعماری رسانه‌ای بایکوت می‌شد، امروز چشم دنیا به ایران و خیابان های تهران و قم و مشهدش است. به این شکوه و شوکتِ اندوهِ حماسه‌ساز، به آن تابوتی که کوه صلابت است در میان سیلِ حماسه‌ساز و نورآفرینِ جمعیت. امروز دنیا فهمیده ایران چیست و ایرانی کیست‌. احوال این روزهایمان را می‌خواهی بشنوی؟ این روزها اشک بر گونه‌مان نمی‌چکد، اشک از چشم‌هایمان سیل می‌شود و جهانی را به لرزه می‌اندازد. این روزها قلب جهان به تپش افتاده. حقیقتا خون بر شمشیر پیروز است چرا که خونِ شهید بر رگ‌های زمین به جریان می‌افتد و جانی دوباره بر تنِ بی‌جانِ جهان می‌دمد‌. این روزها زمین به تپش افتاده و باید برخاست .. پ.ن: سومین #روایت_اقتدار

پ‌ن: از نظر ضبط کیفیت خوبی نداره ولی باکیفیت‌ترینه .. روضه‌ ست مراقبش باشیم :)

هرجا به یادش افتادی، وسط روز، بین جزوات و اوراق کتب درسی، قبل نماز، دمِ غروب، میون زمزمه‌ی دعا، وقت پیاده روی، یا نیمه شب‌ها، بین الطلوعین، هرجا به یادش افتادی و بغض کردی جلوی اشکاتو‌ نگیر .. این اشک‌ها رحمته‌ :)