یه لوازم تحریری سر خیابونمون هست، امروز توجهم به سر درش جلب شد. یه کیف صورتی خاکی شده آویزون کرده پایینش نوشته به یاد کودکان میناب :)

السلام علیک یا صاحب الزمان :) جانمان‌ فدایتان .

دقیقا همان لحظه‌ای که رها میکنی به دست می‌آوری؛ و این خاصیت دنیاست

یادت هست آن شب که خزان به جهانم زد؟!

_ جلوی خدا سرش خَم است و جلوی عالَم سرش‌ بالاست. پِینوشت : دیالوگِ امروز بود‌

در نظربازی ما بی‌خبران حيرانند!

موقعیت این‌لحظه: اولین بارون پاییز رو که دیدم وایستادم پشت پنجره دعا کردم و تهش کلی قربون صدقه خدا رفتم و گفتم الله من؛ دلدارم، دوستت دارم. ناگاه رعد و برقی زد و نصف آسمون روشن شد. چطوری میشه عاشق خدا نبود؟‌ چطوری میشه براش جون نداد آخه؟ :)))

کليدِ گنجِ سعادت قبولِ اهلِ دل است مباد آن که در اين نکته شک و ريب کند

شبیه پرتوی نوری که از روزنی می‌تابد، همان‌قدر امیدبخش است او .

کلمه چهارم و پنجم و ششم‌ خط اول فصلِ چهارم :)