دوک در آشپزخانه ایستاده بود و به صحنه‌ی روبه‌رویش نگاه می‌کرد. دیک داشت با جیسون بر سر آخرین تکه‌ی کیک مبارزه می‌کرد. تیم مخفیانه از هر دویشان فیلم می‌گرفت. استفانی با صدای بلند شرط می‌بست که جیسون برنده می‌شود. کاس بی‌صدا مقداری از تکه‌ی کیک را از وسط میز برداشت و خورد. دمین با انزجار گفت: «این خانواده هیچ‌گونه تمدن یا انضباطی ندارد.»

«چه اتفاقی افتاده؟» همه با هم گفتند: «هیچی.» بروس آهسته سر تکان داد. «باشه.» بعد آخرین تکه‌ی کیک را برداشت و رفت.

جیسون دهانش باز ماند. «اون... اون کیک من رو دزدید.»

«بــــــروس! اون کیک مال من بود!» صدای بروس: «اسم تو روش نوشته نشده بود.» «من باهاش رابطه‌ی عاطفی داشتم!»

دیک آهسته گفت: «من هنوز دوستت دارم، می‌دونی؟» باربارا دیگر لبخند نمی‌زد اما نگاهش نرم شده بود. «آره، دیک. می‌دونم.» «و تو؟» باربارا نفس آرامی کشید. «فکر می‌کنی چرا هنوز جواب تماس‌هات رو می‌دم؟» دیک خندید، ولی چشم‌هایش کمی سرخ شده بود. «چون عاشق صدای منی؟» «چون نگرانم یه روز خودت رو از یه پشت‌بوم بندازی پایین.» «این هم یه جور عشقه.» «تو احمقی.» «عاشقتم.»

گاهی، برای دو آدمی که سال‌هاست از گفتن کلمه‌ی «ما» می‌ترسند، همین که هنوز کنار هم بمانند، خودش یک جور اعتراف است.

رسماً اعلام می‌کنم که وین‌منور یک قانون جدید داره: هرکس یکی رو بغل می‌کنه، حداقل پنج دقیقه حق نداره ولش کنه. جیسون خودش این قانون رو نوشته، استفانی امضا کرده، دیک برایش پوستر طراحی کرده، تیم فایل دیجیتالش رو ساخته، دیمین اعلام کرده «مزخرفه» و بعد مخفیانه امضاش کرده، کاس هم کنار اسمش یک قلب کشیده. و بروس قانون رو قاب گرفته و زده به دیوار اتاق کارش.

سلاممم خب از اونجایی که ۷۰+ شدیم قراره برای اولین بار تقدیمی رو داشته باشیم💙🫐✨ اینجوریه که شما این پیامو فوررمیزنی بعد میای ناشناس من بعد لینک کانالت یا اگه نداری اسم قشنگتو برام میفرستی + عکس اوسی‌تون یا شخصیت، بعد بنده یعنی آمانا(آمایا-ناریا) بهتون توی همین حالت که میبینید نقاشی میکشم و میفرستم🧋🍮 آیدی من @AmayA_EvolKey چون فهمیدم ناشناس عکس نمیفرسته.. اینجا و دیلیم عضو باشی خوشحال تر میشم🥞🍊 ظرفیت: ۱۴ نفر +همسایه ها✨🫐🫐 حتما هم مراقب باشید ظرفیت پر نشده باشه