اندکی از تو ؛ و یک وجود از من ، قصه ی ما این است محبوب !

اگه حتی بین ما فاصله یک نفسِ ؛ نفس منو بگیر !

_

دلدار سلام ؛ حالت را نمیپرسم چون حال زیر باران اشک هایت قدم میزنم . لحظه ی دوری عجیب است، روحم را مذاب کرده اما هنوز هم نفس میکشم . شنیده ام که جسم بدون تلقی روحش از هم میپاشد ... اما غریبانه زنده ام ! از دیارت چخبر، آنجا هم پاییز است ؟ دیووانه خطابم میکنند و می گویند بهار است ! اما اینجا پاییز است ، هوا دلگیر و درختان از نبودت خزان کرده اند . تنشان عریان شدا اما سرسبزاند ؛ درست مانند من که بی آغوش تُ عریانم ! بابونه سرخ ، پ‌n

اگر باد خاکم را ببرد و هیچ بشوم باز هم دوستت دارم . _فروغ فرخزاد

برای شروعی از نو ، شاید با کمی تغییر .