گاهی وقتی آدمها دارن حرف میزنن بهجای گوش دادن به حرفاشون به دکمهی قشنگ لباسشون نگاه میکنم
میگویند خورشید همه چیز را جان دوباره میدهد. حالا ببینید خورشید را، انگار خودش هم مرده، مگر نه؟ همه چیز مرده.
هر جا را نگاه کنی جز نعش نمیبینی. فقط یک مشت آدم ماندهاند و دورشان جز خاموشی هیچ نیست.
_نازنین، داستایفسکی