eitaa logo
ساهور؛انجمن علمی«ادبیات تاریخی»
232 دنبال‌کننده
397 عکس
22 ویدیو
3 فایل
📩ساهور؛ انجمن علمی "ادبیات‌تاریخی" دانشگاه باقرالعلوم علیه‌السلام استاد راهبر سرکار خانم دکتر زهرا روح‌اللهی امیری #ادبیات_تاریخی #بررسی_رمان‌های_تاریخی #برگزاری_نشست_های_تخصصی #برگزاری_کارگاه_های_تخصصی
مشاهده در ایتا
دانلود
ساهور؛انجمن علمی«ادبیات تاریخی»
پیام ساهور به قلم سیده زهرا طباطبایی ساهور که پیام داد، گریبان چاک کردم و جان‌سوز خواندم ((غارت‌زده منم... منی که زمین و زمان نمی‌گذارند بخوانم و بنویسم و...)) به گمانم گوش‌شان پر بود. نوحه نشنیده پاکتم را دادند. همه ناجورها را جور کردم و خودم را رساندم به هیئت ساهور و علمایش. خوش منبرهایی بودند؛ انقدر که فهمیدم می‌شود گاهی پامنبری بود و زجر نکشید و ضجه نزد. و چای آخر هیئت ساهور را که خوردم رو به همان علم عهد کردم تا دیگر نوحه نخوانم، یاعلی بگویم و به جد بنویسم. سِرِّ دلبران به قلم نجمه جوادی اردوی علمی، برای من با تردید آغاز شد. پیش از سفر، واهمه‌ای مبهم همراهم بود؛ اینکه شاید این هم یکی از همان دوره‌هایی باشد که می‌رویم، می‌نشینیم، می‌شنویم و دستِ خالی برمی‌گردیم. اما از همان ساعات نخست، فهمیدم اشتباه می‌کردم. این اردو فرق داشت. در کنار جمعی از دوستان نویسنده و خلاق، فضایی شکل گرفت که نه‌تنها آموزشی، بلکه زنده و الهام‌بخش بود. استادان این دوره دکتر طاووسی، خورشاهیان، ارسنجانی و شرفی خبوشان بودند. هرکدام با نگاهی متفاوت، جهان رمان را پیش چشم ما گشودند. کلاس آقای خورشاهیان درباره انتخاب شخصیت‌ها بود؛ با معرفی کتاب و فیلم و آن نکته طلایی که هنوز در ذهنم می‌چرخد: «آنِ آن آدم را پیدا کنید؛ آن شخصیت اصلی داستانتان را.» کلاس دکتر طاووسی، مسیر رسیدن از متون تاریخی به متون داستانی را روشن کرد؛ با منابع، کتاب‌ها و حتی کتاب‌هایی که سخاوتمندانه با خود آورده بودند. کلاس آقای ارسنجانی، گفت‌وگومحور و عمیق بود؛ آن‌قدر درباره اسطوره‌ها گفتند که زمان، معنای خود را از دست داد. و آقای شرفی خبوشان، از اهمیت کارمان گفت؛ از اینکه نوشتن رمان، انتخابی ساده نیست و «سفر قهرمان» باید در متن جان بگیرد. در مسیر بازگشت به قم، من و خانم دکتر صالحی تمام راه را درباره طرح رمان حرف زدیم. به یاد بیت شعری افتادم که استاد شرفی خبوشان مدام تکرار میکرد: «خوش‌تر آن باشد که سر دلبران، گفته آید در حدیث دیگران». عهد جدید به قلم نجمه صالحی در انجمن ساهور تصمیم گرفته شد برای دورهمی، برنامه‌ریزی شود اما چند کیلومتر آن‌طرف‌تر از خانه. سفر آغاز شد اما با ابهامی که از سرِ ناشناخته‌ها بود و ناآشنایی با همسفران. ابتدای راه به نظر می‌رسید که همه در گرفتاری‌های خود غرق شده‌ایم و صداها در هیاهوی زندگی بی‌پاسخ مانده است. اما از بدوِ دیدار با هم‌طریق‌ها، فهمیدم قرار است با هم‌فکران خود اوقات بگذرانم. در آن جمع، آدم‌هایی را دیدم که پر بودند از معرفت و سخنان درس‌آموز. استاد خورشاهیان، ارسنجانی، طاووسی و شرفی خبوشان، استادان دوره بودند و بانوان نویسنده‌ای که هر کدام اندوخته‌هایی داشتند که در گفت‌وگوها نمایان شد. آن‌ها نشان دادند که می‌توان در میان دردها و چالش‌ها، ارتباطی عمیق و انسانی برقرار کرد و تحولی در واژگان ایجاد کرد تا بشود اسطوره، تا بماند به یادگار. احساس می‌کردم این دوره مثل نهر زلالی است که تشنگی روحم را سیراب می‌کند، با وجود اینکه جلسات پشت سر هم و خستگی طبیعی بود اما مانند قطره‌ای بودم که به آب حیات‌بخش رسیده است و این جمله دائم در ذهنم می‌چرخید که «زندگی بدون نوشتن چه خلأهایی دارد!» با خود عهد بستم که به یادگیری از دیگران و نگاشتن ادامه دهم و این عهد مهمی بود. در پایان سفر، با فرهیختگانی دوست شده بودم که گویی سال‌هاست با آن‌ها هم‌کلام و هم‌دل بوده‌ام. این خواهران هم‌قلم، عَلَم پروژه بانوان مقدس را بر دوش داشتند و در دل هر یک از آن‌ها داستانی شنیدنی نهفته بود. 🌐https://eitaa.com/bouath
از واژه تا عمق معنا به قلم سارا نکووند اردوی ادبی ما سفری بود از واژه‌ها تا عمق معنا؛ سفری که در صبحی آرام و نیمه‌روشن آغاز شد؛ جایی میان وزش نسیمی که گویی خود الهام را در فضا می‌پراکند. در آن جمع صمیمی، بانوان نویسنده گرد هم آمده بودند تا از اساتیدی بیاموزند که هر کلامشان مشق عشق و بینش بود. محور گفت‌وگوها بانوان مقدس صدر اسلام بودند، زنانی که حضورشان در تاریخ، نوری شد برای قرن‌ها نوشتن و تامل. هر استاد از زاویه‌ای تازه به این چهره‌ها می‌نگریست؛ از ظرافت نگاه زنانه در روایت گرفته تا قدرت ایمان و اندیشه. هر جلسه، صفحه‌ای تازه بود در کتابی که در حال نوشته‌شدن است. در بین کلاس‌ها، گفت‌وگوهای دوستانه، خنده‌ها و داستان‌های کوتاهی که فی‌البداهه شکل می‌گرفت، حال و هوای اردو را جان‌بخش می‌کرد. برخی از چهره‌ها برایم آشنا بودند، اما برخی را همان‌جا شناختم؛ نویسندگانی با دل‌های گرم و ذهن‌های پرشور. این تجربه، فراتر از یک دوره آموزشی بود؛ گویی جرقه‌ای در ذهن و دل‌مان شعله کشید. یاد گرفتیم نوشتن تنها فن نیست، بلکه راهی است برای درک عمیق‌تر انسان، ایمان و حقیقت. وقتی اردو به پایان رسید، به هیچ وجه حس پایان نداشت. انگار تازه آغاز راه بود؛ آغاز سفری برای نوشتن روایت‌هایی از زنان نخستین اسلام که صدای ایمان و وقارشان هنوز در زمان طنین دارد. ما با کوله‌باری از کلمات و طرح‌های در حال شکل‌گیری بازگشتیم، لبریز از شوق آفرینش و مطمئن بودیم که هر داستانی که از دل این اردو زاده شود، تکه‌ای از این تجربه ناب را در خود خواهد داشت. در پی بیداری به قلم مریم دوست محمدیان که ما دو روز گذشته را گذراندیم تا از گذشته از تاريخ از آن چه که دنیا به خود دیده بهتر روایت کنیم. ما روایت‌های دنیای امروز را بر شانه می‌کشیم؛ روایت‌هایی که روی دوش‌هامان رج انداخته و رنج این بارکِشی را در خشت‌های کهنه تاریخ روی دوش مردمان آن زمان به عیان می‌بینیم و چون دیر دیده‌ایم شده‌ایم وارث آن همه رنج و این همه بار. ما در این همه همهمه و غبار در قافله‌ی ساهور در پی احضار تاریخ هستیم؛ در پی آن تکه گمشده‌مان؛ در پی هویت تمدنی‌مان؛ در پی بیداری. 🌐https://eitaa.com/bouath
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
🎤آقای دکتر طاووسی در جمع نويسندگان بانوان مقدس گفتند: 📗خیال در مورد معصومین و مقدس مجاز است به شرط آنکه: به چارچوب لطمه نزند با سیره و شخصیت معصوم منافات نداشته باشد. و تحریف و مشکل اعتقادی ایجاد نکند. 📚ایشان ادامه دادند: رمان تاریخی سهل ممتنع است. به این معنا که مورخ نیمی از کار را نوشته اما به همان مقدار هم می‌تواند یقه‌ی نویسنده‌ی داستان را بگیرد. 📕یادتان باشد قبل از نوشتن برای تاریخ بپرسید: ۱. چه داریم؟ ۲. چه نداریم؟ ۳.چه نیاز داریم‌؟ 📒نا گفته نماند برخی داشته‌های تاریخی با هوشیاری یافت می‌شوند مثل محبت حضرت ام البنین به پدرش که از نام حیدر هویدا می‌شود. 🌐https://eitaa.com/bouath
لذت حضور و حقیقت به قلم سمیه سبزه‌ای روزی که کرونا مجازی آورد، همه خوشحال بودیم از کلاس اولی تا دانشجو، کم‌کمک فهمیدیم همان‌طور که شیرینی‌های رنگ و وارنگش دهان را شیرین نمی‌کند، صوت‌هایش هم هرگز جای کلاس‌های حضوری را نمی‌گیرد. این سفر، نویسندگان ساهور را از قاب مجازی بیرون آورد و در حیاط سبز «کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان» جمع کرد. استادان از عکس‌ و پوستر خارج شدند و قدم به جمع بانوان نويسنده گذاشتند. خنده‌های استیکری، واقعی شدند. دوستان، احوال شخصیت‌های اصلی و فرعی یکدیگر را پرسیدند و سخاوتمندانه شالوده ی طرح‌ یکدیگر را چکش کوبیدند تا رمانی در شأن بانوان مقدس متولد شود. مختصر آن‌که در برابر تنگنای مجاز، حضور نعمتی است پر برکت و شایان سپاسگزاری از بانیان خیرش. 🌐https://eitaa.com/bouath
ساهور؛انجمن علمی«ادبیات تاریخی»
اسطوره‌ای در تاریخ به قلم سمیه علینقی‌پور وقتی سفر آغاز کردم، به خوبی می‌دانستم که قرار است لحظات زیبای سفر را نه تنها تجربه کنم، بلکه خلق کنم. می‌دانستم که این اکنونِ پُرهیاهو، به زودی به یک خاطره‌ی شیرین در فردای دور بدل خواهد شد؛ خاطره‌ای که هر بار با یادآوری‌اش، دوباره زنده می‌شود. اما این سفر، قصدی فراتر داشت. این راه رفتن، مرا از میان روزمرگی‌های کوچک بیرون کشید و در نقطه‌ای نامعلوم، رخ در رخ خویش نگه داشت. آنجا بود که دریافتم: هر یک از ما، خواه ناخواه، یک اسطوره هستیم؛ یک روایت منحصر به فرد که از دل تاریخ سربرآورده و در قلب زمان می‌تپد. ما فقط یک مسافر  نیستیم؛ ما میراث‌دار تجربه‌ها و نبردهایی هستیم که نسل‌ها پیش از ما شکل گرفته‌اند. و روزگاری خواهد آمد که مردمان آینده، نه در جغرافیای مکان، بلکه در پهنه‌ی کلمات، ما را خواهند یافت؛ خواهند خواند و تعبیر خواهند کرد.  هر انتخاب، هر نگاه، و هر سکوتی، بخشی از سنگ‌بنای اسطوره‌ای است که برای آیندگان به یادگار می‌گذاریم. و بانوان مقدسی که بهانه این سفر بودند این را خوب دریافته بودند که باید از لحظات‌شان تاریخی بسازند برای آیندگان. نام نیکی که بر دیوار زمان حک شود. 🌐https://eitaa.com/bouath
آقای شرفی خبوشان در جلسه‌ی نویسندگان ساهوری گفتند: 🟡نگرش غرب در نوشتن برای یک شخصیت دینی برآمده از متن شعر ارسطوست. توالی رویداد، شخصیت اصلی و روابط علی و معلولی اصل است. 🟢اما ما روایتی مختص به خود داریم. روایت تمدن اسلامی توجه به مساله‌ی غیب در روایتگری است.کرامت رابطه‌ی علی و معلولی را به هم می‌ریزد و گاه علت عقلانی ندارد. برای باورپذیر شدن این خرق عادت‌ها، باید از بذری در جهان داستان بروید. جوری جهان خلق شود که ما برای خرق عادت آماده می‌شویم. 🌐https://eitaa.com/bouath
آقای ارسنجانی در کارگاه نویسندگی برای بانوان مقدس گفتند: 🧠آنگاه که انسان خردمند شد برای خود کلان داستان ساخت و روان خود را با آن تطبیق داد تا دچار آشفتگی نشود. 👣روانی اسطوره‌ای که با خدایان شکل گرفت. پس برای جهانی نوشتن باید: ۱. قالب‌های نوین داستانی را رعایت کنیم. ۲. از زبان فاخر داستانی استفاده کنیم. ۳.برون دینی نگاه کنیم و نگاه مسیح، یهود و یونان باستان را بشناسیم. ۴. بر ادبیات غرب تسلط پیدا کنیم. 🌐https://eitaa.com/bouath
📚 جان عاشق ✍ مریم دوست محمدیان عضو شورای انجمن این اثر روایتی داستانی و اندیشه‌محور از زندگی مردی اروپایی است که ایمان، هنر و هویت، سه ضلع اصلی زندگی او را شکل می‌دهند. او که در نوجوانی قصد ورود به جرگه روحانیت مسیحی را دارد، پس از ازدواج و ورود به دنیای هنر، مسیر متفاوتی را تجربه می‌کند؛ مسیری که با دغدغه دین، انتظار منجی و معناجویی همراه است. ، ماجرای سفری انسانی است. در دل این سفر، پرسش‌هایی متولد می‌شوند: ایمان چیست؟ دلیل جدایی امت‌ها چیست؟ و «منتظرِ غایب» کیست که هم مسیحیان و هم ایرانیان چشم‌به‌راه اویند؟ 📋 مشخصات کتاب: ۱۳۶صفحه| رقعی| چاپ۱| ۱۷۵هزارتومان 📬 راهنمایی، خرید و ثبت سفارش کتاب👇 🌐 www.behnashr.ir 💬 @behnashr_admin (ادمین) 📚 کتابفروشی های به نشر 🌐https://eitaa.com/bouath