eitaa logo
دلبرکده 🚩
18.1هزار دنبال‌کننده
4.2هزار عکس
3.6هزار ویدیو
28 فایل
🏡💞دلبرکده یک کلبه مهربانی ست آموزش صفر تا صد برای هر چه که یک بانو، نیاز دارد💎 🌺روش های دلبری کردن ملکه از پادشاهِ خود برای داشتن یک زندگیِ سراسر عاشقانه💑 آیدی ارتباط: @admin_delbarkade 🚨تبادل، تبلیغات نداریم.
مشاهده در ایتا
دانلود
3.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔹اگه شوهرتون مرد خوبیه... خانما حتما ببینین وفوروارد کنین...👌🏻🌱 ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌🇮🇷@delbarkade
. ⁉️ با مردی که صحنه های مستهجن میبیند باید چه کار کنیم ؟ همچنین رازهای خودمان و زندگی را به بیرون از خانه می‌برد ..! 💡 👇
سلام علیکم و رحمت‌الله 🌿 خواهر گرامی ..! مردی که نگاهش را نسبت به صحنه‌های مستهجن عادی می‌کند، کم‌کم قبح گناه در ذهنش می‌ریزد. مردی هم که راز خانه را بی‌محابا بیرون می‌برد، هنوز نفهمیده که بعد از ازدواج، زندگی مشترک یک حریم دارد . پس اینجا فقط با دو رفتار پراکنده روبه‌رو نیستیم؛ با یک ضعف تربیتی و معرفتی در فهمِ حریم‌ها مواجهیم. اول درباره دیدن صحنه‌های مستهجن، این را باید خیلی روشن گفت که این کار هم از جهت شرعی اشکال دارد، هم از جهت روانی و عاطفی به زندگی آسیب می‌زند، و هم قلب انسان را کدر می‌کند. نگاهِ حرام یا شبهه‌ناک، ذائقه عاطفی و جنسی انسان را به‌تدریج منحرف می‌کند، قناعت او را نسبت به همسر کم می‌کند، ذهن او را شرطی می‌کند، و آرام‌آرام رابطه طبیعی زن و شوهر را از سادگی، صمیمیت و پاکی دور می‌سازد. خیلی از مردها چون سال‌ها به این فضا عادت کرده‌اند، دیگر زشتی آن را احساس نمی‌کنند. یعنی مسئله فقط «ارتکاب» نیست، مسئله «عادی‌سازی» است. وقتی مرد می‌گوید «مگه اشکال داره؟»، این نشان می‌دهد که قبح مسئله در ذهنش ضعیف شده و همین بخش، از خودِ رفتار هم مهم‌تر است. حالا زن در برابر چنین چیزی چه کار کند؟ اولین نکته که در اکثر مشکلات این را گوشزد کرده ایم این است که با دعوا، تحقیر، تمسخر یا برخورد انفجاری معمولاً این مسئله درمان نمی‌شود. چرا⁉️ چون مرد یا پنهان‌کارتر می‌شود، یا از سر لجبازی بیشتر در موضع خودش می‌ایستد، یا مسئله را از حالت اصلاح، به حالت جنگ تبدیل می‌کند. پس شما نباید فقط از موضع خشم وارد شوید، هرچند ناراحتی‌تان کاملاً به‌حق است. باید مسئله را به‌صورت ریشه‌ای و روشن، اما در زمان مناسب و با لحن محکم و محترمانه مطرح کنید. یعنی به او بفهمانید که موضوع فقط یک «نگاه کردن ساده» نیست؛ موضوع این است که این کار به حرمت رابطه شما، به سلامت دل او، و به امنیت روانی زندگی ضربه می‌زند. در گفت‌وگو با چنین مردی، بهتر است از زبان «اثر» استفاده کنید، نه فقط از زبان «اتهام». یعنی به‌جای اینکه بگویید «تو آدم هوسی هستی» یا «تو اصلاً مرا دوست نداری»، بگویید «وقتی چنین چیزهایی می‌بینی، من احساس ناامنی و تحقیر می‌کنم و حس می‌کنم حریم رابطه‌مان آسیب می‌بیند.» این لحن، احتمال شنیده شدن را بیشتر می‌کند. در عین حال، باید موضع‌تان هم مبهم نباشد. یعنی روشن بگویید که این کار را درست نمی‌دانید، نمی‌پذیرید و از او انتظار دارید برای ترک آن قدم بردارد. نه اینکه فقط ناراحتی‌تان را بگویید و بعد مسئله را رها کنید. نکته بسیار مهم این است که اگر این عادت از کودکی یا نوجوانی با ماهواره و این‌گونه فضاها شکل گرفته، باید بدانید که با یک تذکر ساده از بین نمی‌رود. این دیگر فقط یک رفتار لحظه‌ای نیست، بلکه یک «عادت شرطی‌شده» است. عادت شرطی‌شده یعنی ذهن و نگاه او سال‌ها به این الگو خو گرفته و حالا قطع آن نیاز به اراده، برنامه و جایگزین دارد. پس هم باید واقع‌بین بود، هم نباید ساده‌انگارانه فکر کرد که با یک دعوا یا یک خواهش درست بشود! اگر واقعاً بخواهد اصلاح شود، باید دسترسی‌ها محدود شود، تنهایی‌های پرخطر کم شود، محرک‌ها حذف شود، و اراده‌اش در مسیر درست قرار گیرد. اگر نخواهد، شما نمی‌توانید به‌جای او این راه را بروید. شما می‌توانید مرز بگذارید، مطالبه کنید، یادآوری کنید، اما تصمیم نهایی برای توبه و ترک، باید از درون خودش بجوشد. از جهت همسرداری هم یک نکته بسیار ظریف وجود دارد. بعضی مردها وقتی از نظر عاطفی، صمیمیت، گفت‌وگوی سالم یا رضایت در زندگی احساس کمبود میکنند، بیشتر به پناهگاه‌های غلط بیرونی کشیده می‌شوند. این به‌هیچ‌وجه توجیه کارشان نیست، اما این عوامل گاهی باعث بروز این مشکل شده است! یعنی زن عاقل همزمان با مطالبه ی ترک این رفتار، روی تقویت رابطه درستِ زن و شوهری هم کار می‌کند؛برای اینکه بتواند یک بستر سالم بسازد. پس اگر می‌توانید، صمیمیت و تقویت رابطه‌ی جنسی مشروع بین خودتان ، آراستگی، گفت‌وگوی آرام، و ارتباط عاطفی را هم تقویت کنید، اما هرگز به این اشتباه نیفتید که «پس حتماً تقصیر من بوده». نه!! گناه، گناه است و مسئولیتش با خود اوست. شما فقط دارید زمینه اصلاح را همزمان از چند جهت می‌بینید. 🇮🇷@delbarkade
اما بخش دوم، یعنی رازداری نداشتن و بردن مسائل خانه به بیرون، این هم از آن آسیب‌هایی است که خیلی‌ها کوچک می‌شمارند، در حالی که آرام‌آرام بنیان زندگی را سست می‌کند. زندگی مشترک بدون «حریم» اصلاً استحکام پیدا نمی‌کند. زن و شوهر باید یک محدوده امن داشته باشند که در آن اختلاف، ضعف، دلخوری، مسائل مالی، عاطفی یا شخصی‌شان بی‌حساب بیرون نرود. مردی که هر چیزی را سریع برای مادر یا دیگران می‌برد، هنوز به استقلال نرسیده و فرق «خانه خودم» و «خانه پدری» را به‌درستی درک نکرده است . خیلی وقت‌ها این مرد از سر بدجنسی این کار را نمی‌کند؛ از سر عادت، وابستگی یا ساده‌انگاری این کار را می‌کند. اما هرچه باشد، خوب نیست . در اینجا هم اشتباه رایج این است که زن مستقیم به شوهر با تندی بگوید «چرا همه چیز را به مادرت می‌گی؟» این روش معمولاً مرد را در موضع دفاع قرار می‌دهد. باید دوباره مسئله را از «خانواده تو» به «حریم زندگی ما» منتقل کنید. یعنی بگویید «من وقتی میگم مسائل زندگی رو به خانواده ات نگو، منظورم این نیست که به مادرت بی‌احترامی کنی یا ارتباطتون خدای نکرده قطع بشه، اما لازمه بعضی مسائل بین خودمون بمونه تا حرمت زندگیمون حفظ بشه...» این جمله خیلی مهم است. شما باید او را از «احساس گناه نسبت به مادر» به «احساس مسئولیت نسبت به همسر و زندگی» منتقل کنید. مرد اگر بفهمد که این کار باعث از دست رفتن حرمت و مدیریت زندگی می‌شود، بهتر متوجه می‌شود. همین‌طور باید برای او مثال‌های عینی بزنید. بعضی مردها چون مسئله را عیب نمی‌دانند، باید «اثر بیرونی» را ببینند. مثلاً بگویید «وقتی مسئله ی خونه ی ما بیرون گفته میشه، بعداً همون حرفا در نگاه و رفتار دیگران نسبت به من یا حتی نسبت به خودت اثر میذاره. چیزی که باید بین ما حل بشه، وقتی بیرون میره، دیگه از کنترل ما خارج میشه و اثرش روی دیگران باقی میمونه و در ادامه بقیه ما رو با اون تفکر می‌سنجند و با ما رفتار میکنند» اگر همسرتان گفت «تو بدبینی»، شما وارد دعوای لفظی نشوید. همچنین شما هم باید رفتار خودتان را تنظیم کنید. یعنی از این به بعد هر موضوعی را بی‌حساب با او مطرح نکنید، مخصوصاً چیزهایی که می‌دانید ظرفیت نگهداری‌اش را ندارد. این به معنای فاصله گرفتن از همسر نیست، بلکه به معنای «هوشمندی در سطحِ طرح مسائل» است. بعضی مسائل باید در زمان مناسب و با آمادگی ذهنی او گفته شود، بعضی مسائل هم اگر هنوز او مرزدار نشده، نباید به همان شکل خام و باز گفته شود. تا وقتی او مهارت رازداری پیدا نکرده، شما هم باید هوشمندانه‌تر مسئله‌ها را مدیریت کنید. در عین حال، این کار نباید به سکوت کامل شما منجر شود. نه! شما باید یک‌بار، در زمان آرامش، این مسئله را خیلی ریشه‌ای و محترمانه مطرح کنید و بگویید که رازداری در زندگی، نشونه ی امانت‌داری و مردونگیه . 🇮🇷@delbarkade
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
952.8K حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
📹 برخورد با همسر ✏️ در برخوردها، غرور خود و غرور همسرت را حاکم نگیر. هر دو به حکومت خدا تن بدهید! 📚 روابط متکامل زن و مرد استاد 🇮🇷@delbarkade
6.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
جواب جالب حاجی به یه بنز سوار که باعث میشه متحول بشه 🇮🇷@delbarkade
. ⁉️ همسرم اصلا تمایل به حرف زدن با من نداره حتی وقتی باهاش حرف میزنم به من نگاه نمیکنه .. حرف عاشقانه هم نزده بهم و..!! 💡 👇
سلام علیکم و رحمت‌الله 🌿 خواهر گرامی، مسئله‌ای که گفتید از نوع «فقر عاطفه و گفت‌وگو» هست و همین، زندگی را سنگین و بی‌روح می‌کند. این حالت معمولاً به‌معنای بی‌علاقگی نیست، بلکه بیشتر نشان‌دهنده‌ی یک «شخصیت کم‌بیان، خسته یا عادت‌کرده به سکوت» است که بلد نیست ارتباط عاطفی را نشان بدهد. پس قبل از هر قضاوتی (همانطور که خودتان هم فرمودید) شما باید بدانید که با یک مرد بی‌حیا یا بی‌تعهد طرف نیستید، با مردی طرفید که «مهارت و عادتِ ارتباط» در او شکل نگرفته یا به‌مرور خاموش شده است. در چنین شرایطی، خطای رایج این است که زن شروع می‌کند به گلایه‌های پشت‌سرهم؛ «چرا حرف نمی‌زنی؟ چرا نگام نمی‌کنی؟ چرا مثل بقیه نیستی؟» این جملات هرچند واقعی‌اند، اما مرد را بیشتر به لاک خودش می‌برند. چون او از اول هم اهل بیان نبوده و حالا احساس می‌کند از او چیزی خواسته می‌شود که بلد نیست. نتیجه‌اش می‌شود فرار بیشتر به خواب، تلویزیون و سکوت. اولین قدم این است که زمان و مدل صحبت را عوض کنید مثلا وقتی مرد تازه از کار آمده و خسته است، ذهنش آمادگی گفت‌وگوی عاطفی ندارد. اگر در همین زمان بخواهید حرف بکشید، ناخودآگاه مقاومت می‌کند. پس باید زمان‌های کوتاه و مناسب پیدا کنید؛ مثلاً بعد از کمی استراحت، یا در یک موقعیت سبک مثل خوردن چای. گفت‌وگوهای شما هم باید کوتاه و ساده باشد، نه طولانی و عاطفی سنگین. دوم، از "گزارش دادن" فاصله بگیرید و به "گفتنِ حرفهای احساسی" نزدیک شوید. به‌جای اینکه بگویید «امروز این شد و آن شد»، بگویید «امروز دلم گرفته، دلم می‌خواست باهات حرف بزنم تا حالم خوب بشه» این نوع جمله، درِ دل را باز می‌کند، نه فقط گوش را. سوم، ارتباط چشمی را از او مطالبه نکنید❌ بلکه خودتان آرام و طبیعی شروع کنید. بعضی مردها اساساً در ارتباط چشمی ضعیف‌اند یا عادت ندارند. اگر بگویید «چرا نگام نمی‌کنی»، او بیشتر فرار می‌کند. اما اگر خودتان در لحظات کوتاه با لبخند و نگاه ملایم شروع کنید، کم‌کم یاد می‌گیرد. چهارم، فضای خانه را از حالت «انتظار برای حرف» خارج کنید. یعنی زندگی را فقط روی گفت‌وگو نبندید. گاهی یک شوخی کوچک...یک جمله سبک...یک رفتار محبت‌آمیز بدون حرف... مثل آوردن چای یا یک لبخند، می‌تواند یخ ارتباط را آرام‌آرام آب کند. پنجم، از او «زیاد» نخواهید. بعضی خانم‌ها یک‌باره می‌خواهند مردشان تبدیل شود به فردی بسیار احساسی و پرحرف. این تغییر ناگهانی معمولاً رخ نمی‌دهد. شما باید ابتدا به «پیشرفت‌های کوچک» قانع باشید. اگر امروز یک جمله بیشتر گفت، اگر یک نگاه کوتاه کرد، اگر یک واکنش کوچک نشان داد، همان را ببینید و تقویت کنید.🔝 ششم، یک نکته بسیار مهم در روان‌شناسیِ مردان این است که بسیاری از مردها وقتی احساس کنند در خانه مثل یک متهم «بازخواست» می‌شوند، به سکوت پناه می‌برند. شما باید فضای خانه را از حالت بازخواست خارج کنید و به حالت "امن" تبدیل کنید. یعنی او حس کند اگر حرف نزد قضاوت نمی‌شود و اگر هم حرف زد، سرزنش نمی‌شود. هفتم، اگر می‌توانید یک فعالیت مشترک سبک ایجاد کنید. مثلاً یک پیاده‌روی کوتاه، یک فیلم دیدن کنار هم، یا حتی یک کار ساده در خانه. خیلی از مردها در حین فعالیت راحت‌تر حرف می‌زنند تا در حالت نشستن روبه‌روی هم.👥 هشتم، به او غیرمستقیم آموزش بدهید. مثلاً خودتان او را با نام محبت‌آمیز صدا بزنید، یا جملات کوتاه محبت‌آمیز بگویید. این کار، بدون اینکه مستقیم بگویید «تو هم بگو»، به او الگو می‌دهید. نهم، یک گفت‌وگوی کوتاه اما مهم در زمان مناسب داشته باشید. نه در اوج ناراحتی، بلکه وقتی فضا آرام است.. به او بگویید «من از تو حرف‌های بزرگ نمی‌خوام، فقط همین که گاهی اسمم رو صدا بزنی یا چند جمله باهام حرف بزنی، حالم خیلی بهتر میشه». این نوع درخواست، قابل انجام است و مرد را نمی‌ترساند. دهم، اگر این حالت بسیار شدید و طولانی است، احتمال خستگی مزمن، فشار کاری، یا حتی افسردگی خفیف هم باید در نظر گرفته شود. مردی که دائم می‌خوابد و فقط به تلویزیون پناه می‌برد، ممکن است از درون خسته یا فرسوده باشد.. در این صورت، بخشی از مشکل اصلاً ارتباطی نیست، بلکه «انرژی روانی» او ممکن است پایین باشد. 🇮🇷@delbarkade
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
2.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
. آقا جان ❣ 💚با یک نگاه تو تطهیر می‌شود دل من اَللّـهُمَّ صـَلِّ عَلى عــَلِیِّ بْــنِ مُوسَى الرِّضا الْــمُرْتَضَى الاِمــامِ التَّقِیِّ النَّقِیِّ وَحـُجَّتِکَ عَلى مَنْ فَــوْقَ الاَرْضِ وَمــَنْ تَحْتَ الثَّرى الصِّدّیقِ الشَّهیدِ، صَلاةً کَثیرَةً تامَّةً زاکِیَةً مُتَواصِلَةً مُـــتَواتِرَةً مــُتَرادِفَةً، کـــَاَفْضَلِ مــــاصـــَلَّیْتَ عـــَلى اَحــَد مــِنْ اَوْلِـیائِک 🇮🇷@delbarkade
28.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
باز پیش توئه حواسم یه دنیا التماسم.. یه کاری کن تو واسم 💞 🇮🇷@delbarkade