کسی نمیداند شاید ما هم ادم بده ی داستان یک نفریم

هِی بهم میگن میگذره اینطوری نمیمونه که منم میدونم رد میشه و میره ولی بعضی روزا و احساسات خاک شده بعضی خستگیا هیچوقت جبران نمیشه .

درونم سخت آشوب و به ظاهر خویشتن دارم...!

ولی تو رفتارتون با آدمایی که اورثینکرن خیلی خیلی خیلی بیشتر دقت کنید :) اونا به یه حرف ساده شما بیش از حد فکر میکنن و ترسهای مختلف میاد سراغشون...

از چشم افتاده را، لایق دیداری دوباره نیست به قول دافنه دوموریه که میگه: روزی با خودم فکر می‌کردم اگر اورا با غریبه ایی ببینم دنیا را به آتش می‌کشم. اما امروز حاضر نیستم کبریتی روشن کنم تا ببینم او کجاست و چه میکند.

حق

تنم را در اغوش کشیدی ، دستت را نوازش وار روی پاره ای گوشت که در سینه ام می تپید گذاشتی با صدازدن نام تو ، جان گرفت و خندید .. اما کاش تا همیشه دستت به آرامی روی قلبم می ماند ، کاش هیچ گاه سنگ زدن هایت را به شیشه قلبم نمی دیدم . کاش هیچ گاه خرده شیشه هایم که درون سینه ام اسیر بودند ، دستان مهربان مادرم را زخمی نمی کردند.. _دلی

تو هر آهنگی ‌که گوش میدم پیدات میکنم.!

رفتار ها مهم تر از کلمات هستند..

«أتمني أن تشفي من الأشیاء التي لا تتحدث عنها…!» امیدوارم از چیزهایی که در مورد آن صحبت نمی‌کنید شفا پیدا کنید..

_

هیچ دردی از این سخت تر نیست که آدمای مورد علاقت ازت دور باشن :)