رفتنی باید بره ت نکن گریه براش:)

هیچوقت احساسی نباشید ذره ذره مردن را تجربه میکنید:))

تن در تقلای زیستن بود اما روح نا امید مرگ را صدا میزد .

میخام برم...

مامانی نیسی ببینی چیکار کردن باهام:)

یک جایی می‌رسد که آدم دست به خودکشی می‌زند ، نه این‌که تیغی بردارد و رگش را بزند ، نه ! قید احساسش را می‌زند…

_

هیچ‌چیز شبیه گذشته نیست. آدم‌ها رو نمی‌شناسم از خودم فرار می‌کنم که با غریبه‌ای دیگر رو‌به‌رو نشم. جلوی پاهام رو نمی‌بینم. نمی‌تونم درست تصمیم بگیرم. بلاتکلیفم. نمی‌دونم کجا ایستاده‌ام مرددم. نمی‌دونم کجا میرم. همیشه زمان کم میارم.انگار تمام زندگی‌ام توی تنگناها می‌گذرد.

کاش معده درد ولم کنه:)

و بازهم من بی تقصیر از همه جا ... امّا محکوم به درد هایی اجباری:)

بلاخره صبح شد