‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌دیشبي ، تو میانِ فکرهایم بودی. گنگ، مُوهوم، غیرِ روشن! درختي بود؛ بلوط .. قدیسه‌‌اي باشوکت‌ از تَمدن‌‌های کبیر با ریشه‌‌هاي عمردار..‌ ما را خواب می‌دید! ما دو غریب؛ یکي بامجمرِ گلاب ، قدومي فاتح. دیگري ناشجاع ، نابلَد، نا آشنا، نا.. ‌‌‌ ‌‌زیرِ سایهٔ‌تان، ایستاده‌‌ام؛ صُم و بُکم! به‌شما خیره‌‌ام، به‌‌حرکتِ زمان.. به‌‌مجمرِ گلاب ، به‌‌‌آن‌‌‌‌‌ هامُون‌‌ها ، به‌‌بلوط .. بَرزنِ ما کجاست؟ ما در کدام مبداء ، پَرت شده‌‌ایم.. ‌‌‌‌‌‌؛ انگار در دیرها، زیسته‌‌ایم. ؛ انگار..‌ ‌‌‌‌‌‌‌

شمارِ احمقان، از شمارِ برگِ درختان و گنجشکان بیشتر است. | بختیارعلي.

‌‌‌‌صبح آمد؛ بِشارَت هم .. دلیل ھَم. خدا اما بود. گلرُخ ، با اسفناج‌‌ها مشغول است. وَ شما می‌‌خواني ، وَ من خوبم . تازه‌‌ام ،ــ لَبالبَم از رحمَت و تابَندگي .. آفتاب را قَلمہ‌‌‌ زده‌‌ام ، بہ‌‌‌‌ احوالم .. صبح، به‌‌خیر 🌿

‌ دلم وَحشي‌ست؛ با بیگانہ و مَحرم نمي‌سازد .. ‌‌ • واقفِ‌لاٰهورے . ‌‌‌‌

‌‌ وَطنم ، آشیانہ‌ي آفتاب است کشتزارِ روشنایۍ ‌، وَ صورتم آفتابگرداني همیشه بہ‌سمتِ او .. ‌‌ • عبدالله‌‌پَشیو، تَرجمہ‌‌‌ي محمدِ‌‌مرادي نَصـٰارۍ .

-