-به یادگار از شیرین ترین شکلات میان تمامی شکلات‌های تلخ‌م برای ماندن تا ابد به عنوان اولین قطره از ابرک تیره‌‌‌ی خاطراتم ساعت ۳:۳۰ در نیمه‌شبی از آبان‌ماه *برای بوسیدنت از تو دورم اما لب‌هایم را روی پلک‌هایت خیال کن.

کسی در رگ‌های من تورا آواز می‌خواند‌.

اما یادت الکل است، مرا میبیند و هردم زیادت میکند دردم!

تو گلومون عربده بود، ولی صدامونو کم کردیم...می‌دونم! تو قلب‌مون زخم زیاد بود ولی ردشو محو کردیم...می‌دونم! همه اینا رو میدونم عمر من ولی می‌خوام بشنومت..

پس صداتو ازم نگیر، به حرفای تو ذهنت نگو ساکت باشن، برام حرف بزن لبخندِ من!

چقدر به خودم، عذرخواهی به چشام، اشک. به عمرم، زمان. به ساید ضعیفم، یخورده آزادی عمل و به بزرگ شدنم بچگی بدهکارم

و چقدر به روحم؛ آرامش

الآن وقت خراب کردن عطر مست‌کنندت نیست؛ وقت روبه‌رو شدن با ترس‌هاست!

و با دست دیگه‌ش روی قلبش فشار داد و گفت: _من همیشه اینجام؛ حتا وقتی هوا بارونیه من اینجا کنارتم اگر بهم نیاز داشته باشی! مهم نیست کجا و چرا من کنارتم وقتی اسممو صدا کنی فیلتر سیگارش رو از بین لباش برداشت و بعد گذاشتن بین انگشتاش، گفت: _پس با من بکش؛ حتا سیگارتو + دردام چی؟ _اون‌رو باهم زندگیش می‌کنیم..‌