از دره‌ی خیال پریدم صدای تو ناپدید شد روح من همراهش

خودم رو لا‌به‌لای موج‌های سنگین و بی‌رحمت جا گذاشتم و برگشتم از من هم مثل میلی مراقبت کن لطفا

عزیزه، مراقبت کنید ازش.

امان از این‌همه دوری!

امید‌وار باشم برای پنجمین تکرار؟

باید دوباره حسرت‌هامو کلمه کنم و بگم که کاشآ لحظه‌ی آخرمون همون شب برفی بود؟ که چقدر امید داشتم برای پایان‌مون اما حالا نه؟ کاش همون شب پایان‌مون رقم می‌خورد تا نرسیم به ترس‌هایی که سالها ازشون فرار کردیم نرسیم به امروز و تمام روزهایی که قلب‌های بی‌گناهمون میون دست‌های خیانتکارمون دارن برای آخرین تپش تمنا می‌کنن.

چرا دروغ... من هنوز وابسته‌ی بوی نسترن‌ تنتم

«حتی دیگه نمی‌دونم توام واقعی‌ای؛ یا فقط ساخته‌ی ذهنمی.»

نوبتِ من شد؛ نجاتم نده.

_منظورت چی بود که تا با ذوق اینکه همزادم کلی متن نوشته و کنجکاوی اینکه چه اتفاقی افتاده کانالو باز کردم پیامارو پاک کردی. خستگیم بیشتر شد +متاسفم اگر می‌دونستم نگاهی مشتاق در انتظارشونه، قطعا پاکشون نمی‌کردم متاسفم همزاد:)