🔸جامعه‌شناسی مدرن، اغلب ارزش انسان را تابعی از کارکرد او در ساختار اجتماع می‌داند؛ یک «چرخ‌دنده» مفید، یک «مصرف‌کننده» کارآمد، یا یک «شهروند» مطیع. در این نگاه تقلیل‌گرا، اگر کارکرد انسان مختل شود، ارزش او نیز زیر سؤال می‌رود.اما روایت علامه جعفری از یک همایش بین‌المللی جامعه‌شناسی در دانمارک، دریچه‌ای به فراسوی این نگاه ابزاری می‌گشاید؛ جایی که منطق شرق و حکمت غرب، بر سر یک نقطه اشتراک فلسفی، ناگهان به اوج می‌رسند. 🔸هنگامی که علامه در مواجهه با طیفی از نظریات پیچیده درباره معیار سنجش ارزش انسان، به سادگی و عمق تمام می‌گوید: «اگر می‌خواهید بدانید یک انسان چقدر ارزش دارد، ببینید به چه چیزی عشق می‌ورزد.» این جمله، نه یک شعار، که یک تبیین هستی‌شناسانه است. اگر عشق و علاقه کسی محدود به آپارتمان دو طبقه یا یک خودروی لوکس باشد، ارزش او به همان میزان محدود می‌شود. اگر تمام ظرفیت وجودی و هستی‌اش صرف اموری فناپذیر شود، او خود را به بهای همان فناپذیری فروخته است. این یک قانون کیهانی است: «شیء، قدر و قیمت خود را از محبوبش می‌گیرد.» 🔸آن لحظه که جامعه‌شناسان طراز اول جهان، در برابر این بیان ساده و قاطع، به احترام قیام می‌کنند و کف می‌زنند، در واقع، برای کشف دوباره حقیقت ذاتی انسان قیام کرده‌اند. آن‌ها در آن کلام، بازگشت به خویشتن را یافتند؛ بازگشت به جوهری که در زیر لایه‌های تو در توی جامعه و صنعت مدفون شده بود. این تشویق، گواهی است بر این‌که معیار اصیل انسانی، نه در بیرون، بلکه در درونی‌ترین لایه‌های وجود، یعنی در جهت‌گیری قلب و غایت نهایی عشق او نهفته است. 🔸و اوج ماجرا آنجاست که علامه، این کشف عظیم را به منبع اصیل حکمت پیوند می‌زند؛ به «نهج البلاغه» و کلام امیرالمؤمنین علی (ع): «قِیمَةُ کُلِّ امْرِئٍ مَا یُحْسِنُه ؛ ارزش هر انسانی به اندازه چیزی است که دوست می‌دارد.» در این ترجمه، «ما یُحسِنُه» به معنای «آنچه آن را نیکو می‌داند و دوست می‌دارد» در نظر گرفته شده است که با روایت علامه همخوانی عمیقی دارد. با اعلام این منبع، حضار دوباره برمی‌خیزند؛ این بار، برای احترامی که شایسته یک منبع جاودان حکمت انسانی است. 🔸این روایت، میراثی است که علامه جعفری برای ما به جای گذاشت. اگر امروز در سالگرد رحلت او، می‌خواهیم ارزش خود و جامعه‌مان را بسنجیم، کافی است به خلوت خود بازگردیم و از خود بپرسیم: «من عاشق چه چیزی هستم؟» اگر پاسخ، چیزی به وسعت هستی و به عمق معنا باشد، آنگاه ارزش ما به قدری است که بتواند تمام جهان را در خویش جای دهد. علامه به ما آموخت که اگر غایت عشق ما «الله» باشد، ارزش ما نیز به «اندازه خدا» خواهد بود؛ یک بی‌نهایتی که در کالبد این خاک، امکان تجلی یافته است. این همان دغدغه اصیل فلسفی و انسانی است که نباید در هیاهوی زمان گم شود. #اختصاصی 🌱فکرت| گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

🟥 #حاشیه ✍🏻 می‌خواستیم در نقد این فضاحت و ابتذال مطلبی بنویسیم؛ از این‌که چطور ممکن است مفتضح‌ترین و نئولیبرال‌ترین دولت ایران—دولتی که رکورددار خصوصی‌سازی‌های بی‌ضابطه، گسترش نابرابری و سرسپردگی به منطق سرمایه بود—امروز با ژستی کاملاً معکوس، چنین روایت‌سازی عجیبی ارائه کند. اما کمی که فکر کردیم، دیدیم نه… باید این‌ها را مدح کرد، نه ذم! آن‌ها می‌نویسند، حتی اگر روایتشان سست باشد؛ و رقیب نمی‌نویسد، حتی اگر حق با او باشد. 🌱فکرت| گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

🔸این‌جا مسئله بر سر این است که چطور خصوصی‌سازی‌های افسارگسیخته، سیاست‌زدایی تکنوکراتیک، و رفتارهای ایدئولوژیکِ پنهان‌شده پشت شعار عقلانیت در قالب یک «کتاب اندیشه» بازآفرینی می‌شود؛ گویی زمانی نه چندان دور، در همین کشور، همین مدیران از دل همان ساختارهایی بیرون آمدند که امروز با ژست نظریه‌پردازی توصیفشان می‌کنند. 🔹اصلاح‌طلبان «می‌نویسند»، حتی اگر روایتشان دچار تحریف باشد. این جریان سیاسی—با همه خطاها، با همه بی‌کفایتی‌ها، با همه تناقض‌ها—یک چیز را خیلی خوب فهمیده: قدرت از مسیر روایت تثبیت می‌شود، حتی اگر فاصله روایت با واقعیت، فرسنگ‌ها باشد! در جهان سیاست، کسی که روایت خود را ثبت می‌کند، تاریخ را می‌سازد و کسی که فقط در حاشیه غر می‌زند، تاریخ را می‌بازد. 🔸به همین دلیل است که امروز از دل خصوصی‌سازی‌ترین، سرمایه‌دارترین و نئولیبرال‌ترین دولت جمهوری اسلامی، ناگهان کتابی درمی‌آید با عنوان «در اندیشه ایران» و برایش همایش گرفته می‌شود. حتی یک معاون اول دولت ناکام نیز می‌فهمد باید «جهان روایی» بسازد تا برای خودش جایگاه تاریخی دست‌وپا کند. 🔹بخش دیگری از ساختار قدرت در ایران به‌طور تاریخی با «نوشتن» بیگانه مانده است. فارغ از اینکه همیشه نقد می‌کنند و عمل‌گرا هستند و برای «روایت» و «افکار عمومی» کمتر ارزش قائل هستند، دچار یک تناقض بنیادی‌اند. تناقضی که اجازه نمی‌دهد تجربه بنویسند. این شکاف و تناقض هم چیزی نیست جز عدم انطباق میان «جهانِ ادعا» و «جهانِ رفتار»! این شکاف، اجازه نمی‌دهد روایت مکتوب بسازند. چون هر نوشته‌ای، به‌مثابه اعتراف‌نامه‌ای است که تناقض را آشکار می‌کند. ⭕️ در نهایت، چالش پیش‌روی جامعه ایران، فقدان سنت مستندسازی حقیقت‌مند در سطح کلان مدیریتی است. 🌱فکرت| گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

📸 #گزارش_تصویری رویداد اختصاصی رسانه فکرت پیرامون «بحران بی‌دولتیِ اقتصاد؛ نسبت «دولت و اقتصاد» در اندیشه شهید صدر» در گفتگو با دکتر حسن سبحانی برگزار شد. ➕ صوت و کلیپ‌های تصویری این جلسه به زودی منتشر خواهد شد. 📮فکرت، رسانه اندیشه و آگاهی؛ 🔅@fekratmedia🔅

🔊 برشی از یک گفت‌وگوی قدیمی کمتر شنیده شده این صوت، برشی تقطیع‌شده از جلسه‌ای علمی در سال ۱۴۰۰ است؛ نشستی که در آن #حجت‌الاسلام_موسوی و #حجت‌الاسلام_مهدیزاده درباره‌ی یکی از بحث‌های ریشه‌دار حوزه اندیشه سیاسی انقلاب یعنی«#عقلانیت_انقلابی» گفت‌وگو کردند. با توجه به حواشی و گفتگوهای این روزها، مرور دوباره‌ی آن جلسه معنایی تازه پیدا می‌کند. از همین‌رو، فارغ از هر موضع و جهتی، به نظر رسید بازنشرِ ارائه‌های این اساتید می‌تواند مفید فایده باشد؛ برای کمک به فهم دقیق‌تر زمینه‌های نظری آنچه امروز محل بحث قرار گرفته است. 🌱فکرت| گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

#کلیپ| #تاک‌شو 💥اصلاحات ارضی پهلوی مانع توسعه بود..!! 📍گوشه‌ای از سخنان دکتر رحمانیان در چهارمین تاک‌شوی فکرت ➕لینک تماشای فیلم کامل 🌱فکرت| گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

🎥 #کلیپ. | #بحران_آب 💧 ایران بی‌آب نیست؛ ایران گرفتار یک «بحران روایت» است وقتی وزیر نیرو به سراغ علما می‌رود و با نگرانی می‌پرسد: «چرا باران نمی‌بارد؟» باید کمی مکث کرد…! ▪️#حجت_میان‌آبادی در این گفت‌وگو، عددی را یادآوری می‌کند که همه چیز را زیرورو می‌کند: ۱۰۳ میلیارد مترمکعب آب تجدیدپذیر در ایران وجود دارد؛ بیش از ۱۰۰ برابر عربستان. پس مسئله خشکسالی نیست، مسئله #مدیریت و #روایت است. 🔹مشکل از جایی آغاز می‌شود که از کمبود آب، یک روایت غلط می‌شود؛ روایتی که سیاست می‌سازد، بحران تولید می‌کند و تصمیم‌های اشتباه را پنهان می‌کند.. 🌱فکرت| گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

#پادکست| #بحران_آب 🔊بحــــران آب ؛ پرسشی درباره راه و نگاه ما 👤 دکتر کاوه فرهـــادی اختصاصی رسانه فکرت ⏰ 24 آبان 1404 🌱فکرت| گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

نشست «بحران آب؛ پرسشی درباره راه و‌ نگاه ما» بزرگ بحران آبی در گفتگو با: 👤دکتر کاوه فرهادی بحران آب از پیش‌تر داغ شده است، نه اکنون 02:00 چرا فریادهای درخصوص آب شنیده نشد؟ 08:00 نگاه به آب آغاز تمدن بود 14:00 نابودی نهادهای مربوط به نگهبانی از آب 20:00 روستائیان "خودحکمران" 26:00 دانش ضمنی به عینی به دانش عینی به عینی بدل شد 32:00 حکمرانی آب باید به مردم بازگردد 37:00 🌱فکرت| گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

#نشست | #اختصاصی رسانه فکرت برگزار می‌کند: 🔶 ژورنالیسم اندیشه زیر تیغ پرسش؛ گفت‌وگویی انتقادی درباره ماهیت و مرزهای واقعی ایدهٔ «ژورنالیسم اندیشه» با حضور: 👤کورش علیانی؛ گرداننده‌ی رسانه فرامرز 📅 پنج‌شنبه ۲۹ آبان ۱۴۰۴ | ساعت ۱۶ 🏛 خانه اندیشه ورزان 🌱فکرت| گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

#گزارش| #کتاب 💠 🔰 کتاب مسئله آینده است! گفتاری از دکتر رضا داوری اردکانی 🔻«کتاب مسئله آینده است. اگر امروز طبع و نشر کتاب مشکل دارد، فردا این مشکلات افزایش می‌یابد و شاید حتی انتشار کاغذی کتاب تعطیل شود… در این وضعیت، فقط صورت کتاب تغییر نمی‌کند؛ مضمون آن هم دگرگون می‌شود، تا آنجا که شاید دیگر نتوان نام کتاب بر آن‌ها نهاد.» 🔻«زمان ما، زمان اطلاعات است. جهان ما اکنون به انبار اطلاعات تبدیل شده است و هر روز این انبار بزرگ‌تر می‌شود. وقتی اطلاعات عمومی چندان بر زندگی آدمی غالب شود که جای دانایی را نیز بگیرد، کار چاپخانه هم به پایان می‌رسد... آنچه مایه نگرانی است، این است که مبادا اطلاعات جای دانایی را بگیرد، تفکر نیز بیشتر در پرده رود.» 🔻«خرد عملی زمان ما متحد با علم و تکنیک است… جایی که خرد هم‌بسته علم و تکنولوژی و فلسفه نباشد، سیاست نیز راه‌یاب و کارساز و سامان‌بخش اوضاع و حلال مشکلات نمی‌تواند باشد... به نظر می‌رسد که اکنون در همه جای جهان، زمان سیاستمداران مدبر و مطلع به سر آمده و کار سیاست به دست متوسط‌ها و میان‌مایه‌ها افتاده است. یکی از دردهای بزرگ زمان، این است که خرد و درک سیاسی در برابر ایدئولوژی کمتر می‌تواند تاب بیاورد.» / ایبنا ➕متن کامل یادداشت 🌱فکرت| گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

🎧 #پادکست | #هفت_برگه_از_کتاب به مناسبت #هفته_کتاب 🔗 اپیزود پنجم گفت‌وگو با دکتر محمد حسنی – محقق و استاد دانشگاه چرا «کتاب» هنوز مهم است؟ 🔹دکتر حسنی — محقق و استاد دانشگاه — می‌گوید: در دنیایی که رسانه‌ها با سرعت سرسام‌آور جریان اطلاعات را منتقل می‌کنند، کتابخوانی ضروری است؛ چرا که مغز ما نیاز به تمرین و تقویت دارد. کتاب قوای ادراکی و فاهمه را رشد می‌دهد و به ما فرصت تعمق، آرامش و فضیلت می‌دهد—چیزهایی که اینترنت و هوش مصنوعی به تنهایی نمی‌توانند فراهم کنند. رسانه‌های جدید شتابان‌اند و صبر و حوصله را از ما می‌گیرند، اما کتاب ما را به تفکر عمیق و سکون ذهنی دعوت می‌کند. در این اپیزود درباره اهمیت بازگشت به کتاب و نقش آن در پرورش ذهن و روح بحث می‌کنیم. 🤞🏻 در این پادکست هر روز با یکی از اصحاب علوم انسانی گفت‌وگو می‌کنیم؛ روایتی کوتاه از اینکه چرا کتاب هنوز یکی از مهم‌ترین راه‌های زیستن و فهمیدن است. 📚 🌱فکرت| گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅