یکی که خیلی دلش شکسته تو مواقع ساده زیادی دقت میکنه من ثانیه به ثانیه نگاهاشو دنبال میکردم امکان نداشت یه چین کوچولو جای خط لبش بیوفته و من نفهمم حتی مدل نفس کشیدنش دیگ دستم اومده بود ،مدل حرف زدنش، راه رفتنش؛ وباز هم ‌.‌. "ترس از دست دادنش"

یعنی الان با این حال دپرسم قراره تو مراسم حضرت زهرا کم بزارم؟!

مراسم حضرت زهرا حسابی بهم ساخته و فی الحال تو ورژن عادی که مث همیشه نمیدونم هست یا نیست به سر میبرم خلاصه جای شکر داره که اون بار غم از رو دوشم برداشته شده ظاهرا فعلا..

عکسای این ۲،۳ روز اخیر بسیی پسندمه :)

تو این عکس جای دستش خالیه.. 😕

محبوب اساسی+فراق طولانی= حزن کشنده

گاهی اوقات یکم فاصله از "محبوب حیاتی" دارم میگم حیاتیا نه اساسی اون یکمش خیلیهههه. اونجاست که دیگه ۲ دیقه من با دو دیقه شما فرق میکنه

تو قرآن واسه صفات متقین گفته شده که لاخوف علیهم ولاهم یحزنون. نمیاد بگه لاخوف علیهم ولا یحزنون علیهم یا هر تعبیر دیگه ای. اومده از اون تعبیر اولیه استفاده کرده. حالا چرا؟ خدایا مگه اینا فرق دارن اصن؟ اینجا نکته کلیدیش اینه که ترس اگ به ادم غالب بشه کشنده س و حزن استمرارش. مثلا واسه این بدل کارا میگن خوبه قبل اجرا یکم بترسن. چون بدل کاری که یه ذره نترسه به درد نمیخوره. همون یه ذره ترس خلاقیت میاره وادارش میکنه به خوب عمل کردن و از این قبیل مثال ها. یا مثلا سربازی که داره نگهبانی میده خوبه یه ذره بترسه همون یه ذره وادارش میکنه شب تا صبح کشیک بده تمام جنبنده های اطرافشم زیر نظر بگیره ولی اگ اصن نترسه میگیره میخوابه و هیچ قدمی برنمیداره اگرم که خیلی بترسه کب میکنه. حتی اگه دشمنم بیاد وایسه جلوش نمیتونه کاری بکنه چون ترس بهش غالب شده و تسلیم میشه. ولی واسه حزن مسئله فرق میکنه تو حزن باید استمرار باشه یه دوری یه فراق اساسی و طولانی باشه که طرفو رنج بده. تو بحث محبوب اساسی میتونیم بگیم اقا مثلا شما ده سالم بچه همسایتونو نبینی به حزن مبتلا میشی؟ نه چون طرف محبوب اساسی ما که نبوده پس واسمون مهم نمیشه مثلا ماها واسه ننه باباهامون محبوب اساسی ایم. بچشونیم دیگ به هرحال. ما میریم دوساعت هیئت برمیگردیم ولی مادرمون به حزن دچار نمیشه چرا؟ چون فراقمون طولانی نبوده با اینکه حقیقتا محبوبشیم ولی برای مثال این مادر اسرا به حزن مبتلا میشن چون محبوب اساسی شون یه فراق طولانی نصیبشون کرده. حالا دیدین؟ اگ هرکدوم از این دو مولفه دست کاری بشه دیگ دچار حزن نمیشیم.

ادراک مهمه..