داستاننویسان بزرگ🌹🌹🌹
محمود دولتآبادی
💐 به مناسبت ۱۰ مرداد، سالروز تولد وی
محمود دولتآبادی، در ۱۰ مرداد سال ۱۳۱۹ در روستای دولتآباد سبزوار، دیده به جهان گشود. دوران کودکی و نوجوانی او در دِهِ زادگاهش گذشت و همهی تجربههای زندگی در روستا، اعم از فقر و نداری، کارگری، دامداری و کار کشاورزی را پشت سر گذاشت.
در سال ۱۳۳۴ به مشهد و از آنجا به تهران رفت. نخستین داستان او با عنوان "ته شب" در سال ۱۳۴۱ در مجلهی آناهیتا به چاپ رسید. اولین مجموعه قصهی او، یعنی "لایههای بیابانی" در سال ۱۳۴۷ و نخستین داستانش "اوسنهی بابا سبحان" در ۱۳۴۹ منتشر شد. گاوارهبان، سفر، با شبیرو، عقیل عقیل، از خم چمبر، جای خالی سلوچ، و دیدار بلوچ، داستانهای دیگری است که طی دههی چهل و پنجاه نوشته است.
از سال ۱۳۴۷ بود که دولتآبادی بر اساس یک ماجرای تاریخی که در ایام خردسالی او در حوالی زادگاهش اتفاق افتاده بود، نوشتن رمان بلند و پرآوازهی "کلیدر" را آغاز کرد که نوشتن آن تا پانزده سال بعد به درازا کشید. او با روی آوردن به مسائل روستایی خراسان و تصویر هنری و گویایی که از روستاییان ایرانی در مرحلهی گذر زندگی شهری پدید آورده، سهم سزاوار توجهی، در رسانیدن رمان فارسی به مرحلهای از کمال به خود اختصاص داده است. شخصیتهای قصههای دولتآبادی، محرومان روستانشین و رنجدیدگان قصبات دورافتادهی خراسانند.
📚📚📚
چون سبوی تشنه، دکتر محمدجعفر یاحقی، ص ۲۲۰ و ۲۲۱.
#داستاننویسانبزرگ
#محموددولتآبادی
#کانالگلزارادبیات
https://eitaa.com/joinchat/3003253043Ce1ab333303