میگفت: لحظه ی وصل به یک پلک زدن می‌گذرد این فراق است که هر ثانیه اش یک سال است :')

خدایا همه رو هدایت کن. از جمله منو و اونایی که مدنظرمن.

حقیقتا از لحاظ روحی احتیاج دارم هیچ کاری نداشته باشم، یه گوشه بشینم و شیرقهوه بخورم، یه کتابچه غزل از فاضل نظری یا میلاد عرفان پور بگیرم دستم و آروم آروم مصرع به مصرعش رو با شیرقهوه‌ام سر بکشم. بعدش بلند شم موهامو شونه کنم، ببافم و یه گوشه بشینم مشغول خوندن و شنیدن ترکی بشم... کلمه ها و آوا های قشنگشو مهمونِ قلبم کنم و ازشون لذت ببرم.

البته تو همه این لحظه ها تو باشی. که غزل هارو بخونم و با چشمام همه شونو تقدیمت کنم. آهنگا و نوشته های ترکی رو برات معنی کنم و تو با ذوق و دقت تلاش کنی تلفظ شونو ادا کنی...

اما در نهایت دارم چیکار میکنم؟😃 بله درسته عکاسی! چون تا آخر امشب باید هفت، هشت تا پروژه تحویل بدم😃😂

این داستان: زندگیِ واقعی، بدون وجود فانتزی های ذهنی😂🤝

دخترت‌دور‌از‌نجف‌احساس‌غربت‌میکند

وای من قول داده بودم از دفترچه شعرم چند تا شعر بذارم براتون🤦‍♀

اوکی الان عکس میدم از قشنگاش🥲