eitaa logo
نویسندگان حوزوی
3.3هزار دنبال‌کننده
6.3هزار عکس
491 ویدیو
179 فایل
✍️یک نویسنده، بی‌تردید نخبه است 🌤نوشتن، هوای تازه است و نویسندگی، نان شب. 🍃#مجله_ی_نویسندگان_حوزوی معبری برای نشر دیدگاه نخبگان و اندیشوران #حوزویانِ_کنشگرِ_رسانه_ای 👇 ارتباط @Jahaderevayat
مشاهده در ایتا
دانلود
🔻 وقتی پیام‌های جذب سرباز طلبه را در فضای مجازی می‌بینم، نمی‌دانم چرا اینقدر غصه‌ام میگیره. 🔻طلبه‌ای که با هزار شوق و ذوق از اوایل جوانی یا نوجوانی با هزار انگیزه‌ی پاک و البته عموماً سطحی به حوزه‌ی علمیه می‌آید و 6سال سر سفره‌ی تراث علمای شیعه می‌نشیند و از سفره‌ی فقه و اصول و ادبیات توشه می‌چیند ، اما نمی‌داند که چرا آمده است و وظیفه‌اش چیست؟! 🔻چه می‌شود که دیگرانی جرأت می‌کنند او را به خدمت بگیرند و به کار گل بگمارندش، آن هم در کارهایی که هیچ ربطی به شئون طلبگی ندارد. 👈 بیشتر بخوانید 👉 @HOWZAVIAN 📣 سرباز طلبه یعنی دو سال خدمت اجباری تبلیغی و فرهنگی به کشور، نه فرهنگی! 😔
🔴 دو هفته زندگی واقعی! 🔹کتاب توسعه و تمدن غرب آوینی را که با بچه‌های حلقه مطالعاتی بحث می کردم این نکته را مبسوط برایشان توضیح دادم: بشر امروز مقهور تکنولوژی شده، انگار اختیار و اراده خود را از دست داده، عالم مجازی نه جزء که تمام زندگی او شده است یک حتی اول! هنر این است، تلاش مان این باید باشد در عین استفاده فضای مجازی آنقد اراده مان قوی باشد که به راحتی بتوانیم برای چند روز، برش هایی کوتاه و بلند سایه اش را از سر خود کوتاه کنیم و بدون آن زیست کنیم‌، میدانم سخت است خصوصا برای نوجوان ها اما علاوه بر نیاز به این برش ها این حرکت تجلی اراده ماست. 🔸بسیاری از ما نه مدیریت که داریم با این فضا مدیریت میشویم، به طوری که زندگی مان گره خورده، انگار اگر نباشد بخشی از ما نیست! بی هویت میشیم، تمام میشویم. فراموش نکنیم که این فضاست که کتاب را از ماگرفته، پایان نامه ها و مقالات مان به تاخیر می افتد، حرف ها و بحث هایمان سطحی شده و از عمق دور شدیم و دچار صدها آفت شده ایم. 🔹 همین ، چند ساعت یا چند روز یا چند ماه میتوانیم با اراده خود کنارش بگذریم، فکر کنیم انگار نیست، چقدر میتوانیم مقاومت کنیم؟ انسان نیاز دارد به خلوت، به دور از دسترس بودن، گاهی فقط برای خود بودن و اندیشدن واقعیت این است ما بیش از حد دچار جلوت شدیم، بیش از حد در دسترسیم، اصلا زیاد هستیم آدمیزاد که اینقدر نباید حاضر باشد، پس خلوت و فکر و غیبت مان چی؟ چرا کمی به نبودن فکر نمی کنیم؟! 🔺این دو هفته اسمش را توفیق اجباری بگذاریم یا هرچیزی دیکز دو هفته برای طلاب وظیفه برای من تجربه خوبی بود، تجربه یک زندگی واقعی بدون فضای مجازی. صبح روز اول گوشی ما را گرفتند و تا آخر هفته بعد گوشی نداشتیم این یعننی اینستاگرام، تلگرام، ایتا، گوگل و همه چیز تعطیل! بخاطر اینکه اکثر دوستان متاهل و بعضا چند فرزند داشتند فقط اجازه دادند هرکس گوشی ساده دارد استفاده کند که من هم از آن هم محروم بودم. گوشی یکی از دوستانم را می گرفتم و با خانواده چند دقیقه صحبت می کردم. 🔸زندگی بدون ، یک زیست کاملاً اصیل و سنتی، ساعت ۱۰ شب خاموشی بود از آن طرف ساعت ۵ صبح نیم ساعت قبل از اذان بیدار می شدیم به قول یکی از رفقا آنقدر جنس خوابش واقعی و خوب بود که خودت از سیری بی اختیار بلند میشدی. نه خبری از نور گوشی موبایل بود، نه سردرد، نه شب بیداری تا ساعت ۲ شب و...، راحت راحت میخوابیدی. صبح هم نماز، دعا، صبحانه و بعدش کلاسهای تئوری و و عملی مثل میدان تیر و کوه نوردی و...، نزدیک به ۱۴۰ نفر طلبه از شهرهای مختلف ایران، هیچکس هم سرش داخل موبایل نبود... 👈  خواندن بیشتر 👉 ✍ محمدامین رضایی @HOWZAVIAN