اینجا دلی جامانده از قافله‌ی ِ عشق ..

زنده ماندن در هوای بیقراری ساده نیست دردِدل با عکس‌های یادگاری ساده نیست

جز خاک پایت سرمه‌ای برایم نیست ای کاش که مهمان ضریحت بشوم

دوری‌‌ات‌ قلب مرا‌ سخت‌ به درد‌ آورده‌ است التیام‌ دل بیچاره‌ فقط‌ پابوس‌ است

گر عقل پشت حرف دل اما نمی‌گذاشت تردید پا به خلوت دنیا نمی‌گذاشت

از خیر هست و نیست دنیا به شوق دوست می شد گذشت وسوسه اما نمی گذاشت

دود این شهر مرا از نفس انداخته است به هوای حرم کرب و بلا محتاجم... صلی الله علیک با ابا عبدالله @ir_mohebin

ای که شمشیر جفا بر سر ما آخته‌ای دشمن از دوست ندانسته و نشناخته‌ای من ز فکر تو به خود نیز نمی‌پردازم نازنینا تو دل از من به که پرداخته‌ای چند شب‌ها به غم روی تو روز آوردم که تو یک روز نپرسیده و ننواخته‌ای گفته بودم که دل از دست تو بیرون آرم باز دیدم که قوی پنجه درانداخته‌ای تا شکاری ز کمند سر زلفت نجهد ز ابروان و مژه‌ها تیر و کمان ساخته‌ای لاجرم صید دلی در همه شیراز نماند که نه با تیر و کمان در پی او تاخته‌ای ماه و خورشید و پری و آدمی اندر نظرت همه هیچند که سر بر همه افراخته‌ای با همه جلوهٔ طاووس و خرامیدن کبک عیبت آن است که بی‌مهرتر از فاخته‌ای سعدی

..

تو مپندار که مجنون سر خود مجنون شد از سمک تا به سماکش کشش لیلی برد #علامه