در کتاب «روضه اصحاب چیست؟» نوشته بود روضه یعنی اینکه امام به گودی قتلگاه برود برای هفت پشت شیعه بس است. یعنی روضه میگیریم که یادمان بماند نباید تنها ماندن امام دوباره تکرار شود...

یه چیزی که خیلی منو ناراحت می‌کنه، اینه که توی روضه‌ها، پرداخت بانوان کاروان امام حسین علیه السلام، صرفا با این روایته که اون‌ها دائماً نگران بودن که مردانشون رو از دست بدن و بی‌پناه بشن، انگار کاملا متکی به مردان بودن و بعدش که مردان شهید شدند، شیرازه کاروان از هم پاشیده و... تنها چیزی که گفته شده، غارت گوشواره و چادر و کتک خوردن و بیرون اومدن از خیمه و... بوده. حتی گاهی روضه‌خوان‌ها جسارت می‌کنند و میگن حجاب بانوان کلا غارت شده! (که اینطور نبوده) ولی هیچ توجهی به این قضیه نمی‌شه که همین بانوان بودند که مسئولیت رسانه قیام رو بر عهده گرفتند(همه بانوان، نه فقط حضرت زینب). همین حضرت زینب که ما توی روضه‌ها حرف از ضعف ایشون و بی‌پناهیشون می‌زنیم، مثل شیر بالای سر این کاروان بودند و مدیریتش کردند و از جان امام هم دفاع کردند. ما خیلی روضه حضرت رقیه خوندیم، چون فقط مظلومیته، فقط اشک آدمو درمیاره، ولی هیچ‌وقت به خطبه‌های فاطمه بنت حسین یا سکینه بنت حسین نپرداختیم. ما حتی وقتی می‌خوایم از اصحاب امام حسین علیه السلام حرف بزنیم، می‌گیم هفتاد و دو نفر! و حدود ۸۰ بانوی حاضر در کربلا رو جزو اصحاب امام حساب نمی‌کنیم! درحالی که این بانوان بازوهای رسانه‌ای قیام عاشورا بودند. این بانوان مجبور نبودند بیان. می‌تونستن توی مدینه بمونن. اصلا خود امام می‌دونستن چه اتفاقی می‌افته، می‌تونستن زن و بچه نیارن همراهشون. ولی این بانوان با یه رسالتی اومدن، حیفه که بهش فکر نکنیم، حیفه که فکر کنیم این بانوان فقط گریه می‌کردن و نگران بودن که بی‌پناه بشیم چکار کنیم. حیفه که فقط برای گوشواره‌های غارت شده و خیمه‌های آتش گرفته گریه کنیم... #عاشورا

ممنونم از لطف شما، ان‌شاءالله. مطالعه خیلی تاثیر داشته قطعا(یه نمونه‌ش همین کتاب حماسه حسینی شهید مطهری) ولی در کنارش تفکر هم مهمه

در جامعه خودمون، نه کاملا. مثلا شاید در جامعه ما تبعیض نژادی نباشه، ولی اختلاف طبقاتی تا حدی هست. و خب وظیفه ماست در حد خودمون در جهت تحقق عدالت تلاش کنیم.

نکته اینه که حضرت زهرا علیهاالسلام درحالی در مدینه به تنهایی قیام کردند که هم حضرت علی علیه السلام بودند، هم سایر اصحاب پیامبر. لذا از این قضیه می‌شود برداشت کرد که بانوان اولا و بالذات می‌توانند وارد عرصه کارزار و عمل شوند🙂

تبعیت از شوهر حدود فقهی مشخص داره و درباره همه زمینه‌ها صدق نمی‌کنه. این تبعیت هم در واقع در راستای حفاظت از حقوق همسر هست و طبیعیه. وقتی شما با یک نفر ازدواج می‌کنید نسبت به هم حقوقی دارید که باید رعایتش کنید دیگه. ضمن اینکه هرجا تکلیفی هست، دربرابرش حقی هم به آدم داده میشه و اگر تکلیف تبعیت از همسر داریم، دربرابرش حقوقی هم داریم. اولش که درباره حدود فقهی و چارچوب حقوقی اطلاع نداشتم واقعا از این قضیه لجم می‌گرفت ولی بعد دیدم منطقیه. الان هم نگاهم همونه. من یه مسئولیتی پذیرفتم و طبیعیه که محدودیت‌هایی برام داشته باشه. همون‌طور که برای همسرم هم داره و همسرم متعهد شده که نفقه و هزینه‌های منو تامین کنه. ضمن اینکه بستگی داره با چه کسی ازدواج می‌کنید. اگه با یه مرد منطقی که اهل زور گفتن نیست ازدواج کنید، اصلا حس آزاردهنده‌ای نداره و می‌شه مثل دو انسان متمدن زندگی کرد😅

سلام بجز رمان‌ها، ارسال بقیه مطالب کانال اشکالی نداره. البته ترجیحاً کپی نکنید و فوروارد بهتره🙂

🥀 حماسه حسینی هر سال که محرم می‌آید می‌بینیم امام حسین از نو طلوع می‌کند، از نو زنده می‌شود، باز می‌گوید: «خُطَّ الْمَوْتُ عَلی‏ وُلْد ادَمَ مَخَطَّ الْقَلادَةِ عَلی‏ جیدِالْفَتاةِ، وَ ما اوْلَهَنی الی‏ اسْلافی اشْتِیاقَ یعْقوبَ الی‏ یوسُفَ»، باز می‌بینیم پیام امام حسین است: «الا وَ انَّ الدَّعِی ابْنَ الدَّعِی قَدْ رَکزَ بَینَ اثْنَتَینِ بَینَ السِّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ، وَ هَیهاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ، یأْبَی اللهُ ذلِک لَنا وَ رَسولُهُ وَ الْمُؤْمِنونَ وَ حُجورٌ طابَتْ وَ طَهُرَتْ». در مقابل سی هزار نفر که مثل دریا دارند موج می‌‏زنند و هر کدام شمشیری به دوش گرفته و نیزه‏‌ای دردست دارد، در حالی که همه اصحابش کشته شده‌اند و تنها خودش است، فریاد می‌کشد: این ناکس پسر ناکس، این حرامزاده پسر حرامزاده، یعنی این امیر و فرمانده شما، این عبیدالله بن زیاد به من پیغام‏ داده است که حسین مخیر است میان یکی از دو کار: یا شمشیر یا ذلت. حسین و تحمل ذلت؟! «هَیهاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ» ما کجا و ذلت کجا؟ خدای ما برای ما نمی‏‌پسندد (این پیام شهید است) خدای من برای من ذلت نمی‏‌پسندد؛ پیامبر من برای من ذلت نمی‏‌پسندد؛ مؤمنین جهان، نهادها و ذاتهای پاک (تا روز قیامت، مردم خواهند آمد و در این موضوع سخن خواهند گفت)، مؤمنینی که بعدها می‌آیند، هیچ کدامشان نمی‌‏پسندند که حسینشان تن به ذلت بدهد. من تن به ذلت بدهم؟! من در دامن علی بزرگ شده‌ام، من در دامن زهرا بزرگ شده‌ام، ما تن به ذلت بدهیم؟! در آن وصیتنامه‌ای که به برادرش محمّد بن حنفیه می‌‏نویسد، می‌گوید: «انّی لَمْ اخْرُجْ اشِراً وَ لا بَطِراً وَ لا مُفْسِداً وَ لا ظالِماً، انَّما خَرَجْتُ لِطَلَبِ الْاصْلاحِ فی امَّةِ جَدّی، اریدُ انْ امُرَ بِالْمَعْروفِ وَ انْهی‏ عَنِ الْمُنْکرِ وَ اسیرَ بِسیرَةِ جَدّی وَ ابی» [^3] مردم دنیا بدانند که من یک آدم جاه طلب، مقام طلب، اخلالگر، مفسد و ظالم نیستم؛ من چنین هدفهایی ندارم. قیام من قیام اصلاح‌طلبی است. قیام و خروج کردم برای اینکه می‌خواهم امت جدّ خودم را اصلاح کنم. من می‌خواهم امر به معروف و نهی از منکر بکنم. در نامه به محمّد حنفیه نه نامی از بیعت خواستن است، نه نامی از دعوت مردم کوفه، و اصلًا هنوز مسئله‌ مردم کوفه مطرح نبود. 📚 #حماسه_حسینی استاد شهید مرتضی مطهری #محرم

https://EitaaBot.ir/poll/ehrk1 زود تند سریع نظر بدید ببینم😶

سلام 😐😐😐 خب آخرش که اهل و عیالشون تنها موندند و اسیر شدن و آزار هم دیدند، ولی زنانی که از بنی‌هاشم توی مدینه موندن بودن اتفاقی براشون نیفتاد. توی مدینه، عبدالله بن جعفر، همسر حضرت زینب حواسش به بنی‌هاشم و اموال اونها بود. 😐