سلام اون سخنرانی که این حرف رو زده، تا حدودی اشتباه گفته! بله علوم دینی خیلی مهمن، و واقعا یاد گرفتنشون برای هرکسی تا حدی حیاتیه، ولی علم فقط علوم دینی نیست. روایت داریم که طوری در دنیا کار کن که انگار قراره تا ابد زندگی کنی و طوری برای آخرتت کار کن که انگار قراره فردا بمیری. پس تلاش برای دنیا هم مهمه. خدا دوست داره که ما زمینش رو آباد کنیم، بشناسیم، ازش استفاده کنیم. پس علوم طبیعی هم لازمند. ضمن اینکه خود ائمه هم به پزشک مراجعه می‌کردند، نمی‌گفتند این کار دخالت توی کار خداست! این نگاه که علوم طبیعی دخالت توی کار خداست و لازم نیست و علم فقط علم دینه، همون نگاه اخباری هست که سال‌ها جوامع مسلمان رو بدبخت نگه داشت و مستعمره کرد و هنوزم آثارش رو می‌بینیم. تسلیم این نگاه نشید. ما الان به جهاد علمی نیاز داریم. باااااید قوی بشیم.

امروز چه مناسبت قشنگیه🥲💚✨ درباره حضرت خدیجه بیشتر بخونید

ولی هرچی به این فکر می‌کنم که توی فضای فوق‌العاده مردسالار و وحشی جزیرةالعرب که اصلا زن رو آدم نمی‌دونستن، یه دختر جوان به تنهایی تونسته یه تجارت مستقل داشته باشه و یه ثروت به این بزرگی رو با تلاش خودش به دست بیاره، و کتب دینی اهل کتاب رو هم بخونه، و یه ذره هم دامنش آلوده نشده و در کمال عفاف بوده، و خیریه به اون بزرگی داشته، و همسرش رو هم خودش مستقلا انتخاب کرده، فقط می‌تونم بگم الله اکبر...! خب معلومه که فقط چنین بانویی می‌تونه مادر حضرت زهرا علیهاالسلام باشه! پ.ن: این چیزایی که درباره «دختر قوی و مستقل» به ما گفتن، دربرابر حضرت خدیجه اصلا هیچی نیست!😏 #حضرت_خدیجه

یه چیزی هم فکر کنم لازمه درباره استقلال و فعالیت اقتصادی دخترها بگم...

اینو ببینید تا بگم

این کلیپ گویای یه باور خیلی غلط و رایجه: ازدواج vs تحصیل ازدواج vs فعالیت و استقلال اقتصادی به نظر من این دوگانه ازدواج/تحصیل یا دوگانه ازدواج/استقلال مالی، از اساس یه دوگانه اشتباهه! و ریشه‌ش به این برمی‌گرده که دخترا فکر می‌کنن یا باید هیچ کاری نکنم و صبر کنم تا یه پسر بیاد مخارج منو بده(😐) یا باید خودم کار کنم و از پس خودم بر بیام و اصلا من به هیچ مردی نیاز ندارم(😐) و خب الان مد شده که دومی رو انتخاب کنن و فاز «دختر قوی و مستقل» بردارن و... عزیز من، مگه ازدواج فقط برای اینه که یکی خرجت رو بده؟😐 مگه آدم نیاز عاطفی نداره؟ هدف ازدواج خیلی متعالی‌تره! با ازدواج قراره مهم‌ترین و بنیادی‌ترین هسته‌ی حیات معنوی و اجتماعی بشر ساخته بشه! کوچک‌ترین و اساسی‌ترین نهاد اجتماعی! بله البته، آدم(چه دختر چه پسر) نباید بیکار باشه و بشینه یه گوشه منتظر که بقیه بیان خرجشو بدن. این سندرم سیندرلا که دخترا منتظر باشن یه شاهزاده بیاد گردنشون بگیره و خودشون تنبلی کنن، خیلی مسخره‌س. کار اقتصادی و استقلال مالی هم خیلی خوبه. تحصیلات هم خیلی خوبه. و خیلی هم لازمه. ولی این که فکر کنیم «خب من که خودم پول درمیارم، دیگه نیاز به ازدواج ندارم»، علتش درک غلط از ازدواجه. همسر کیف پول نیست که فقط برای نیازهای مالی برید سراغش 😐 این که مردها رو خودپرداز ببینیم، خیلی زننده ست، دقیقا مثل اینه که به زن فقط به عنوان یه خدمتکار نگاه کنیم! همون قدر زننده، همون قدر غیرانسانی!😖😒 یه دختر می‌تونه کاملا مستقل باشه، درآمد داشته باشه، تحصیلکرده باشه، و ازدواج هم بکنه، و مادر هم باشه، و خیلی هم خوشبخت باشه! بله البته مسئولیت اقتصادی خانواده بر عهده مرد هست، و نفقه حق مسلم زنه، ولی به این معنی نیست که زن‌هایی که ازدواج کردن وابسته و ناتوان هستن و باید سربار مرد باشن. زن می‌تونه کار کنه و درآمدش مال خودشه، و می‌تونه کار اقتصادی نکنه و وقتش رو صرف کارهای مفید دیگه بکنه. قطعا زن نباید بیکار باشه(قبلا گفتم زن که بیکار باشه خودش میشه عامل هزارتا مشکل و فساد)، ولی یادتون باشه خانه‌داری، بیکاری و خانه‌نشینی نیست! خانه‌داری خودش تولید ارزش افزوده ست، یه جور فعالیت اقتصادی پنهانه، خانه‌داری و مادری یه فعالیت مفید و ارزشمنده، که میشه ضمن اون کارهای دیگه هم انجام داد. و یه چیز دیگه هم بگم؛ بله این که شما فقط درس بخونی، یا فقط کار کنی، یا فقط همسر و مادر باشی، خیلی راحت‌تره تا اینکه با هم انجامشون بدی. ولی این که بخاطر یکی از اینا، اون یکی رو حذف کنی(مثلا بعد ازدواج دیگه درس نخونی یا فقط کار کنی و ازدواج نکنی)، خودش یه جور تنبلی و پاک کردن صورت مسئله ست. خب آره انجام اینا باهم سخته! ولی کی گفته ما اومدیم توی این دنیا که راحت باشیم؟ توی سختی آدم رشد می‌کنه! و من فکر می‌کنم ترویج این دوگانه و حذف یکی برای دیگری، خودش عامل عقب‌موندگی و عدم رشد جامعه زنانه. (البته همه اینا به شرایط و روحیات آدم هم بستگی داره، نمیشه برای همه نسخه واحد پیچید یا کسی رو متهم کرد) #ریحانه

سلام اطلاعی درباره‌ش ندارم ولی فکر می‌کنم توی مقطع کارشناسی بهتره خود جامعه‌شناسی رو بخونید. رشته‌هایی که جدید اومدن معمولا شالوده علمی محکمی ندارن. بذارید بعد مفصل تعریف کنم...

کنکوری‌های عزیز کانال 🤓📚 خیلی درباره انتخاب رشته سوال پرسیده بودید. ما مشاور تحصیلی نیستیم و درباره همه رشته‌ها اطلاعات نداریم. تنها کمکی که از دستمون برمیاد، معرفی رشته‌های خودمونه. ما درباره رشته‌های خودمون و دانشگاهمون توضیح میدیم و اگه احیانا به این رشته‌ها فکر می‌کنید، می‌تونه بهتون توی انتخاب کمک کنه. پس اگه درباره رشته‌های: مشاوره و روانشناسی علوم تربیتی علوم قرآن و حدیث فلسفه و کلام اسلامی جغرافیا و گردشگری زمین‌شناسی جامعه‌شناسی علوم سیاسی مهندسی نقشه‌برداری سوال دارید، این چند روز حواستون به کانال باشه!😉 فهرست رشته‌ها به‌روز میشه😎 #انتخاب_رشته

📚 رشته‌های روانشناسی و مشاوره اگه کسی خیلی به این رشته‌ها علاقه داره و به عنوان یه گزینه جدی بهش فکر می‌کنه، می‌تونه به خانم مصباح پیام بده: @mecbah (متأسفانه فرصت نداشتن که بنویسن) اگرم کسی کلا خیلی سردرگمه، نمیدونه چکار کنه، میخواد یکم غر بزنه(😅)، حال نداره به مشاورها پول بده و...، می‌تونه به مصباح پیام بده😁 #انتخاب_رشته

خب بیچاره شدم😁 با توجه به هجوم گسترده افراد کنکوری به پی وی بنده، یه شماره کارت می‌زارم اینجا هرکس بیشتر واریز کرد اولویت پاسخ دهی قرار بگیره😂

📚 رشته جامعه‌شناسی هدف این رشته، بررسی تمام پدیده‌های اجتماعی و حیات اجتماعی انسانه. تقریباً می‌تونه توی هر چیزی که به حیات اجتماعی بشر ربط داره سرک بکشه. این رشته نسبت به سایر علوم انسانی، جوون‌تره و به علوم تجربی نزدیک‌تر. و البته یه رشته کاملا غربیه(بر خلاف رشته‌هایی مثل فلسفه که توی ایران هم پیشینه طولانی‌ای داشتن، جامعه‌شناسی کاملا در غرب شکل گرفته). جامعه‌شناسی ارتباط نزدیکی با تاریخ و فلسفه داره. بیشتر نظریه‌پردازان این رشته، فیلسوف و تاریخ‌دان هم بودن. اگه از ترکیب تاریخ و فلسفه خوشتون میاد گزینه خوبیه براتون. جامعه‌شناسی روش‌های پژوهشی مختلف داره. روش‌ها و پارادایم‌های کمی، بیشتر به علوم تجربی نزدیکن؛ یعنی بسیار آماری هستند و فقط به آزمایش و مشاهده علمی بها میدن. ولی پارادایم‌های کیفی و انتقادی، نگاه بازتری دارن و تا حدودی از آمار و نگاه تجربه‌گرا فاصله می‌گیرن. جامعه‌شناسی یه رشته گل‌گراست. یعنی وقتی با مسائل اجتماعی مواجه میشه، بجای توجه به یه فرد، کل جامعه رو می‌بینه. از بالا نگاه می‌کنه و سعی می‌کنه ساختارها و نهادها رو بشناسه. جامعه‌شناسی با علوم سیاسی متفاته، از این نظر که علوم سیاسی بیشتر به حکومت‌ها نگاه می‌کنه ولی جامعه‌شناسی تاثیر متقابل حکومت‌ها و مردم بر همدیگه رو می‌بینه. جامعه‌شناسی حاصل همکاری مجموعه زیادی از علوم انسانی، از جمله تاریخ، فلسفه، انسان‌شناسی، روانشناسی و... هست و در نهایت یه دید خیلی کلی و باز ارائه میده. جامعه‌شناسی هرچیزی رو بررسی می‌کنه: جامعه‌شناسی دین، جامعه‌شناسی پزشکی، جامعه‌شناسی خانواده، جامعه‌شناسی سیاسی، جامعه‌شناسی صنعتی، جامعه‌شناسی توسعه، جامعه‌شناسی نابرابری، جامعه‌شناسی علم، جامعه‌شناسی آموزش و پرورش، روانشناسی اجتماعی، جامعه‌شناسی زندگی روزمره، جامعه‌شناسی روستایی، جامعه‌شناسی شهری، جامعه‌شناسی ارتباطات، جامعه‌شناسی جنایی، جامعه‌شناسی انحرافات، جامعه‌شناسی هنر، جامعه‌شناسی ادبیات، جامعه‌شناسی سینما و... رشته بسیار جذابیه خلاصه. اگه روحیه اهل تحقیق و پرسشگری دارید و دقیق و نکته‌سنج و درعین حال کل‌نگر هستید، این رشته براتون خوبه. آینده شغلیش چطوریه؟ بیشتر رشته‌های علوم انسانی آینده شغلی مبهمی دارن و ممکنه خیلی پول‌ساز نباشن، مخصوصا جامعه‌شناسی. اگه خیلی از نظر علمی قوی باشید، می‌تونید از نهادهای دولتی پروژه تحقیقاتی بگیرید. می‌تونید هیئت علمی بشید. می‌تونید معلم مطالعات اجتماعی بشید. می‌تونید توی نهادهای دولتی به عنوان مشاور امور اجتماعی یا روابط عمومی استخدام بشید. و البته اگه خلاق و توانمند باشید، قطعا راه‌های بهتری برای کسب درآمد از این رشته پیدا می‌کنید. می‌تونید هم این رشته رو صرفا بخاطر علاقه و انجام کارهای تحقیقاتی بخونید. یکی از مشکلات این رشته مخصوصا برای بچه مذهبی‌ها، غربی بودن و سکولار بودن زیادشه و اینکه گاهی ممکنه چیزی که یاد می‌گیرید در تعارض با اعتقادات شما قرار بگیره. اگه پایه‌های اعتقادی محکم داشته باشید، این قضیه خیلی اذیتتون نمی‌کنه. ضمن اینکه دقت توی این رشته و مخصوصاً فهم درست از روش‌های تحقیق و معرفت‌شناسی رشته، می‌تونه بهتون کمک کنه این تعارض رو حل کنید. این رشته بهتون روحیه تحقیق میده و باعث میشه هرچیزی رو به راحتی قبول نکنید. شاید حتی بعضی دیدگاه‌هاتون رو تعدیل کنه. البته همه اینا بستگی به خودتون داره. چالش دیگه این رشته، مخصوصا توی دانشگاه اصفهان، اینه که وقتی آدم خیلی عمیق درباره مشکلات کلان جامعه فکر می‌کنه، خیلی ناامید میشه. و حس می‌کنه هیچی توی این مملکت درست‌بشو نیست!! بعضی از جامعه‌شناس‌ها مخصوصا توی ایران، صرفا بلدن مشکلات رو بگن و غر بزنن، ولی از مرحله بیان مشکل فراتر نمی‌رن و نمی‌تونن به راه‌حل فکر کنن. این مهمه که ذهن‌تون بتونه از مرحله بیان مسئله فراتر بره و دنبال راه حل باشید. وگرنه دچار یه ناامیدی وحشتناک میشید و حتی ممکنه از نظر اعتقادی هم، از نظام و کشور زده بشید. جو گروه جامعه‌شناسی هم تا حدی همینه، یه جورایی ناامید بودن و غر زدن به شرایط کشور انگار نشون دهنده باسوادیه(😐) و اگه کسی نقاط قوت رو بگه یا دنبال راه حل باشه، یه طوری رفتار می‌کنن که انگار خیلی احمقه😐 باید قوی باشید و تسلیم جو ناامیدی نشید. البته اساتیدی هم هستند که هم خیلی باسوادن، هم سعی می‌کنن با این روحیه ناامیدی مبارزه کنند. یعنی همه اساتید اینطور نیستند. استادهای جامعه‌شناسی گروه ما اکثرا دید بازی دارن، مخصوصاً زمان ما که روش‌های امتحان گرفتنشون خیلی خلاقانه بود. الان رو نمی‌دونم. در کل استادهای خوبی‌اند. البته هرکدوم شیوه تدریس خودشونو دارن. #انتخاب_رشته