آقای انقلاب اسلامی! میدانی امسال که 47سالگیت تمام شد و وارد 48سال شدی یعنی من 24سال تو را درک کرده‌ام که اگر ضرب در دو شوم میشوم تو! دقیقا من نیمی از تو هستم هرچه تو سنت زیاد شود تقریبا من نیمی از سنت هستم، اما تو تمام سن من هستی تمام تمامش. من در آغوش تو متولد شدم، بزرگ شدم و قد کشیدم تو تمام منی یعنی من حالا دختری هستم با افکاری اسلامی و آرمانی انقلابی.حالا من نه تنها افکارم بلکه گوشت و استخوانم هم انقلابی‌ست. تو برایم اسطوره‌های بزرگی آفریدی که بعید بدانم زمین و زمان بتواند دیگر مثل آن‌ها را بیافریند. افرادی چون حضرت امام(ره) که همیشه چهره‌اش چون پدر بزرگی دلنشین بوده است برایم یا هم رهبر انقلاب که جانم قبل از تو فدای اوست همیشه برایم پدر بوده. آقای انقلاب اسلامی! از نگاه من تو الان ابرقدرت جهانی، دیگران را نمیدانم چه فکر میکنند اما تو برای من بزرگ‌تر از مرزهایی، حالا تو یک فرهنگی در جای جای این جهان هستی حتی در قلب کشور دشمنت آمریکا و این را مدیون افرادی هستی که با جانشان در راه اسلام و انقلاب شهید شده و تو را رنگین و مستحکم کرده‌اند. سخن با تو زیاد است و مرور خاطره بسیار اما باید یک چیز را برایت شفاف کنم. همان طور که 24 سال مرا در آغوش امنت حفظ کردی بازهم حفظ کن تا چندین سال آینده تا زمانی که دنیا زیر و رو شود، مرا در آغوش خودت حفظ کن قول میدهم روزگاری من هم با خونم تو را مستحکم کنم. سایه ات مستدام! ۲۲بهمن ماه ۱۴٠۴ ✍🏻محدثه صدرزاده #دهه_فجر

من به نیابت از شهیده راضیه کشاورز و ریحانه سادات ساداتی به راهپیمایی رفتم✌️🏻🇮🇷

قبول باشه🌷

کپی با ذکر آیدی کانال و نویسنده هیچ اشکالی نداره

در پیچ و خم عشق، همیشه سفری هست... خونِ دل و ردّ قدم رهگذری هست... #سرزمین_نور ۴

سفرنامه #سرزمین_نور ۴، از همین الان شروع می‌شه؛ اونم درحالی که زمان حرکت کاروان راهیان نور دانشجویی دانشگاه اصفهان، فرداست. از الان شروع میشه؛ چون حرف‌های زیادی توی ذهنمه که نمی‌دونم چطور بهشون نظم بدم و چطور بیان کنم... پس این سفر درونی از الان شروع می‌شه؛ و آروم آروم حرف‌هایی که توی ذهنم هست رو می‌گم...

اولین چیز درباره سفرنامه #سرزمین_نور ۴، اینه که این یه سفر درونیه؛ سفری که چند روزه آغازش کردم. و در واقع باید بدونید که ما امسال راهیان نور نمیریم. منظورم از ما، من و دوستم زهرا(اروند) هست که سه ساله همسفر راهیان نور هستیم. چرا؟

ما هم البته ثبت‌نام کردیم؛ و البته اولویت با کسانی بود که یا نرفته بودن یا یه بار رفته بودن. و البته فکر می‌کردیم نرفتن ما بخاطر نداشتن ظرفیته؛ ولی مثل اینکه امسال کلا کسی نمی‌خواست ماها رو ببره زیارت شهدا و اگر ظرفیتی هم بود، برای ما نبود🙂💔

قلب ما برای دوکوهه و یادمان حسن باقری و فکه می‌تپید؛ ولی شرایط ثبت‌نام طوری بود که ماهایی که چندبار رفته بودیم، ثبت‌ناممون قطعی نشه و اولویت با عزیزان نرفته یا یکبار رفته باشه. و اگه جا برای ما بود، ما هم بریم. خب این تا حدی عادلانه ست. و ما تا همین پریشب، برای رسیدن پیام قطعی شدن ثبت‌نام بال‌بال زدیم. (البته من بخاطر پایان‌نامه و درسم، الان شرایطی دارم که نمی‌تونم برم؛ ولی اون موقع فکر می‌کردم میتونم برم) #سرزمین_نور ۴

سفر درونی من از همینجا شروع شد. از اونجایی که به ذهنمون رسید از پارتی‌بازی و روابط استفاده کنیم تا خودمون رو توی اردو جا بدیم. به هرحال شاید از جهاتی حق آب و گل داشتیم. شاید از جهاتی خودمون رو محق می‌دونستیم حتی، چون سال‌های قبل برای این اردو زحمت کشیده بودیم. به هرحال ما ما بودیم و بقیه ما نبودن! و به هرحال ما فرق داشتیم! این فکرایی بود که اول توی ذهن من اومد. اینکه هرکس نره، به هرحال ما باید بریم!😏 به هرحال یه صندلی باید توی اتوبوس برای ما رزرو شده باشه از قبل😌 #سرزمین_نور ۴