بمیرم که روزجهانیِ کودکه ولی برای مظلوم‌ترین کودکای جهان هیچ‌کاری نمیکنن:))

یوسف میدونی از اون روزی که این کلیپو دیدم دارم برای [please] گفتنت گریه میکنم؟

امشب بهم گفت: [حتی اگه هزارتا آدمم باشن و کنارم باشن؛ یکیشونم رضوانه نمیشه.] آخه:) وا:) من بمیرم برات خوبه؟:)💗 دلم میخواست همون لحظه پودرشم تبدیل به بوس و اکلیل شم:)

باز پاییز شد و دستای‌من هرچقدم کرم بزنم بهشون بازم خشکه‌خشکه‌خشکه:)

این قول و قرارایی که آدما بین هم میزارن؛ راستشو بگم؟ برام خیلی خنده‌داره. یعنی مسخره نمیکنم فقط خنده از روی غمه.. ولی خب‌من که نمیتونم برم بزنم توذوقشون میتونم؟ نه. هرچقدم بگم قرارنیست باورکنه؛ پس بزار اونم خودش بهش اثبات بشه که همونی که بهش قول داده و قرار گذاشتن؛ قراره بزنه زیر همه چی. یکمی زیادی تلخه و ممکنه همه زندگیشو ازدست بده و حتی ازبین ببره خودشو و آسیبای جبران‌ناپذیری ببینه.. ولی فقط باید خودش تجربه کنه تا بفهمه من چی میگم. -حرفای همینجوری-نصفه‌شبی-

روز جالبی داشتم؛ جالب پیش رفت؛ فقط یکی از کارام تیک نخورد و از پسش برنیومدم. ی‌سری چیزا درحد چندثانیه ازدستم دررفت که خب باعث شد بفهمم چقد خوبه که رضوانه جدید ساخته شده و باید همینجوری محکم ادامش بدم چون موفق داره میشه:))))✨️ رضوانه درسته امروز حرفای جالبی نشنیدی و هی اون دیالوگ مرور میشه تو ذهنت ولیخب خودت مهمی باشه؟ خودت تعیین میکنی همه‌چیو:) تو هم صدات قشنگه هم آدم خوبی هستی.

نقطه‌رهایی؛ نقطه‌اوجه.

رک بگم؟ دوس‌دارم جو بینشون رو. جالبه؛ راحتن؛ همه ی‌نخود اعتمادب‌نفس حرف زدن رو دارن. از فضای آکادمیک و خشک رشته‌من خبری نیست.. نمیدونم ولی حس صمیمیت و گرمی بینشونه؛ یچیزی هست که منو اینجا نگه‌میداره.

ریحانه کنفرانس میده و من دارم کنترل میکنم نخندم.

حرف زدنش هیچ تغییری نکرده:)) ریحانه فقط منطقی‌طور بزرگ‌شده و وای زن لپتو میکشما:) انگار که هنوز تو اتوبوس راهیان‌نوریم و جواب‌سوال مسابقه رو میخواد بده. میخواد همه تلاششوکنه تا منظورشو برسونه و واقعا ام همه تاییدش میکنن چون واقعا خوب توضیح میده.

اینکه از اون پیله خودتو رها کنی و وارد دنیای جدید بشی خیلی سخته؛ ولی وقتی بشه عجب چیزی میشه:)) -حرفای‌‌حق استاد-