بِسم‌الله ؟

از چند روز پیش، با دوستان حرف ِ یه کار جدید بود . برای شهید رئیسی عزیزمون . در بررسی و بالا پایین کردن کار، حرف از اجرای زنده‌ی تابلو شد خصوصا که از نوع اجرای پارچه نگاری ِ هیهات منا الذله، خیلی استقبال شده بود . تصمیم بر این شد برای شهید رئیسی همچین طرحی اجرا کنیم . رنگ‌ها خریداری شد بوم تهیه شد سه پایه آورده شد ،

من اما تا بحال از رو عکس پرتره نکشیده بودم ، تا بحال سعی نکرده بودم با کل کل های اکرلیک، فرم صورت و چشم‌ و لب در بیارم . بیشتر سابقم مربوط میشد به رنگ‌های نیمه جامد .

چون در این نوع از نقاشی تو با رنگ و نور فکر می‌کنی با لکه فکر می‌کنی ، نه با خط .

پس چرا قبول کردم؟

به این دلیل .

اگر خدا بخواهد، می‌شود .

' ازینجا می‌شه فهمید هنرمند اتفاقا بیش از الباقی باید یقین و ایمان داشته باشد . راز و رمز ماندگار هنر استاد فرشچیان/ https://fa.shafaqna.com/news/523591/

ما هم بنا بر اصل ِ " اگر خدا بخواهد ، می‌شود " رفتیم اونشب روبروی سه پایه وایسادیم.

طرح خاصی تو ذهنم بود ؟ نه . رنگ ها رو شناسایی کرده بودم؟ نه . کاملا فی‌البداهه کار شد .

و تمام ِ تکیه‌م به صاحب اثر بود . نه هنرم . نه تجربم . نه مهارت ِ کنترل ِ دستم .

قبلش حواسمو جمع کرده بودم . قبلش به خودم یادآوری کردم تنها مخاطبم کیه . به صفحه‌ سفید ِ روبروم نگاه می‌کردم . که تو ذهنم یه رنگ ِ سبز ِ زنده اومد . ساختمش و کشیدمش به پس زمینه .