*سحر هشتم: نغمه‌ی بازگشت* برکش ای مرغِ سحر نغمهٔ داوودی باز که سلیمانِ گل از بادِ هوا بازآمد این بیت را که می‌خوانم، سحر شبیه پرنده‌ای می‌شود که بر شاخه‌ی دل می‌نشیند و خبرِ آمدنِ بهار را می‌دهد. انگار چیزی از راه رسیده که خوابِ باغ را آشفته می‌کند و گل‌ها را به یادِ نامِ عشق بیدار می‌سازد. سحر هشتم وقتِ آواز است، وقتِ آنکه دل از خاموشی دست بردارد و مثل داوود نغمه‌ای بسازد که آسمان را نرم کند. اگر بادِ هوا سلیمانِ گل را بازآورده، پس چرا دلِ من به بازگشتِ تو امیدوار نباشد؟ ای که با یک نگاه باغ را دوباره زنده می‌کنی، ای «یا محیی» که جانِ خسته را به نسیمِ مهر بیدار می‌سازی، در این سحر به من بیاموز چگونه آواز شوم برای کسی که نامش خودِ بهار است. انجمن ادبی آستان مهر شاهچراغ ع را دنبال کنید: ایتا https://eitaa.com/mansoorehttaheri تلگرام https://t.me/+VOps7B2VC5lhC-BO واتساپ: https://chat.whatsapp.com/IEPTI3nvspYBST0t6R0usu?mode=ac_t بله: ble.ir/join/YmYxNWY5OD اینستاگرام: https://www.instagram.com/astanmehr_official?igsh=MTZyM3BzejdkZ2Zk

سحر نوشت 💙 ✍ خلیل شفیعی 💚 🎤 خانم اسما رجب پور 🤍 رمضان ۱۴۰۴❄️

*سحر نهم: گوهرِ اشک* گریهٔ شام و سحر، شُکر که ضایع نگشت قطرهٔ بارانِ ما، گوهرِ یک‌دانه شد این بیت را که می‌خوانم، می‌فهمم هیچ اشکی بی‌جواب نمی‌ماند، هیچ آهی در تاریکی گم نمی‌شود. سحر نهم ساعتِ باور است؛ باور به اینکه هر دل‌شکستگی راهی به روشنایی دارد. دیشب اشک‌هایم را در پیاله‌ی دعا ریختم و حالا سحر می‌بینم که همان قطره‌های لرزان چگونه در نگاه تو به گوهر بدل شده‌اند. چه رازی است در این ساعت که درد لباسِ نور می‌پوشد و غم نامِ عشق می‌گیرد؟ ای که «یا جابرَ القلوبی»، ای که شکستگی‌ها را به زیباترین شکل وصله می‌زنی، در این سحر به من بیاموز چگونه با گریه عاشق بمانم و با دعا به یقین برسم که هیچ شبِ بی‌پاداشی در کارگاهِ تو بی‌ثمر نیست. انجمن ادبی آستان مهر شاهچراغ ع را دنبال کنید: ایتا https://eitaa.com/mansoorehttaheri تلگرام https://t.me/+VOps7B2VC5lhC-BO واتساپ: https://chat.whatsapp.com/IEPTI3nvspYBST0t6R0usu?mode=ac_t بله: ble.ir/join/YmYxNWY5OD اینستاگرام: https://www.instagram.com/astanmehr_official?igsh=MTZyM3BzejdkZ2Zk

سحر نوشت 💙 ✍ خلیل شفیعی 💚 🎤 خانم روژان درخشانی 🤍 رمضان ۱۴۰۴❄️

*سحر دهم: نسیم سحر* گُلِ مرادِ تو آنگه نقاب بُگْشاید که خدمتش چو نسیمِ سحر توانی کرد این بیت که در دل می‌نشیند، سحر دهم را رنگ می‌دهد؛ ساعتی که دل به امیدِ دیدار می‌تپد و جان، مثل نسیمی سبک، با یاد تو حرکت می‌کند. امشب، هر نگاه، هر نفس، پر از نوید است؛ پر از همان حس سبک بالی که گلِ مراد در بوی سحر به جان می‌آورد. دل می‌داند که عشق، نه در روز روشن، که در همین ساعت‌های نرم و بی‌صدا خود را به نمایش می‌گذارد. ای که «یا رازقُ کلِّ حیّ» هستی، ای که نعمت‌هایت بی‌صدا و بی‌منت جاری می‌شوند، در این سحر به من بیاموز چگونه با هر نسیم به امید و حضورِ تو، دل ببندم. انجمن ادبی آستان مهر شاهچراغ ع را دنبال کنید: ایتا https://eitaa.com/mansoorehttaheri تلگرام https://t.me/+VOps7B2VC5lhC-BO واتساپ: https://chat.whatsapp.com/IEPTI3nvspYBST0t6R0usu?mode=ac_t بله: ble.ir/join/YmYxNWY5OD اینستاگرام: https://www.instagram.com/astanmehr_official?igsh=MTZyM3BzejdkZ2Zk

سحر نوشت 💙 ✍ خلیل شفیعی 💚 🎤 آقای یحیی اورنگ 🤍 رمضان ۱۴۰۴❄️