سحر نوشت 💙 ✍ خلیل شفیعی 💚 🎤 خانم اسما رجب پور 🤍 رمضان ۱۴۰۴❄️

*سحر نهم: گوهرِ اشک* گریهٔ شام و سحر، شُکر که ضایع نگشت قطرهٔ بارانِ ما، گوهرِ یک‌دانه شد این بیت را که می‌خوانم، می‌فهمم هیچ اشکی بی‌جواب نمی‌ماند، هیچ آهی در تاریکی گم نمی‌شود. سحر نهم ساعتِ باور است؛ باور به اینکه هر دل‌شکستگی راهی به روشنایی دارد. دیشب اشک‌هایم را در پیاله‌ی دعا ریختم و حالا سحر می‌بینم که همان قطره‌های لرزان چگونه در نگاه تو به گوهر بدل شده‌اند. چه رازی است در این ساعت که درد لباسِ نور می‌پوشد و غم نامِ عشق می‌گیرد؟ ای که «یا جابرَ القلوبی»، ای که شکستگی‌ها را به زیباترین شکل وصله می‌زنی، در این سحر به من بیاموز چگونه با گریه عاشق بمانم و با دعا به یقین برسم که هیچ شبِ بی‌پاداشی در کارگاهِ تو بی‌ثمر نیست. انجمن ادبی آستان مهر شاهچراغ ع را دنبال کنید: ایتا https://eitaa.com/mansoorehttaheri تلگرام https://t.me/+VOps7B2VC5lhC-BO واتساپ: https://chat.whatsapp.com/IEPTI3nvspYBST0t6R0usu?mode=ac_t بله: ble.ir/join/YmYxNWY5OD اینستاگرام: https://www.instagram.com/astanmehr_official?igsh=MTZyM3BzejdkZ2Zk

سحر نوشت 💙 ✍ خلیل شفیعی 💚 🎤 خانم روژان درخشانی 🤍 رمضان ۱۴۰۴❄️

*سحر دهم: نسیم سحر* گُلِ مرادِ تو آنگه نقاب بُگْشاید که خدمتش چو نسیمِ سحر توانی کرد این بیت که در دل می‌نشیند، سحر دهم را رنگ می‌دهد؛ ساعتی که دل به امیدِ دیدار می‌تپد و جان، مثل نسیمی سبک، با یاد تو حرکت می‌کند. امشب، هر نگاه، هر نفس، پر از نوید است؛ پر از همان حس سبک بالی که گلِ مراد در بوی سحر به جان می‌آورد. دل می‌داند که عشق، نه در روز روشن، که در همین ساعت‌های نرم و بی‌صدا خود را به نمایش می‌گذارد. ای که «یا رازقُ کلِّ حیّ» هستی، ای که نعمت‌هایت بی‌صدا و بی‌منت جاری می‌شوند، در این سحر به من بیاموز چگونه با هر نسیم به امید و حضورِ تو، دل ببندم. انجمن ادبی آستان مهر شاهچراغ ع را دنبال کنید: ایتا https://eitaa.com/mansoorehttaheri تلگرام https://t.me/+VOps7B2VC5lhC-BO واتساپ: https://chat.whatsapp.com/IEPTI3nvspYBST0t6R0usu?mode=ac_t بله: ble.ir/join/YmYxNWY5OD اینستاگرام: https://www.instagram.com/astanmehr_official?igsh=MTZyM3BzejdkZ2Zk

سحر نوشت 💙 ✍ خلیل شفیعی 💚 🎤 آقای یحیی اورنگ 🤍 رمضان ۱۴۰۴❄️

*سحر یازدهم: نور ناگهانی* برقی از منزلِ لیلی بدرخشید سحر وَه که با خرمنِ مجنونِ دل‌افگار چه کرد این بیت که در دل طنین می‌اندازد، سحر یازدهم را مثل نوری ناگهانی روشن می‌کند؛ نوری که دل خسته را به حرکت درمی‌آورد و با خود می‌برد به دنیای خیال و عشق. امشب، هر تپشِ قلبم مثل نسیمی است که بر خرمنِ دل می‌وزد، هر نگاهت به جانم شوری تازه می‌دهد، و هر یاد تو چون برق کوتاه، تمام تاریکی‌ها را می‌شوید. ا«یا قویُّ و یا جلیل» ای که دل‌های خسته را تازه می کنی در این سحر به من بیاموز چگونه دل را نور افشان کنم تا جز عشق تو، در آن هیچ چیز روشن نشود. انجمن ادبی آستان مهر شاهچراغ ع را دنبال کنید: ایتا https://eitaa.com/mansoorehttaheri تلگرام https://t.me/+VOps7B2VC5lhC-BO واتساپ: https://chat.whatsapp.com/IEPTI3nvspYBST0t6R0usu?mode=ac_t بله: ble.ir/join/YmYxNWY5OD اینستاگرام: https://www.instagram.com/astanmehr_official?igsh=MTZyM3BzejdkZ2Zk