اگر چه دل به کسی داد، جان ماست هنوز به جان او که دلم بر سر وفاست هنوز ندانم از پی چندین جفا که با من کرد نشان مهر وی اندر دلم چراست هنوز؟ به راز گفتم با دل، ز خاطرش بگذار جواب داد فلانی ازان ماست هنوز چو مرده باشم اگر بگذرد به خاک لحد به بانگ نعره برآید که جان ماست هنوز عداوت از طرف آن شکسته پیمانست وگرنه از طرف ما همان صفاست هنوز بتا تو روی ز من برمتاب و دستم گیر که در سرم ز تو آشوب و فتنه‌هاست هنوز کجاست خانهٔ قاضی که در مقالت عشق میان عاشق و معشوق ماجراست هنوز نیازمندی من در قلم نمی‌گنجد قیاس کردم و ز اندیشه‌ها وراست هنوز سلام من برسان ای صبا به یار و بگو که سعدی از سر عهد تو برنخاست هنوز. -سعدی.

گیرم که وصالِ دوست در خواهم یافت این عمرِ گذشته را کجا دریابم؟

-

من غریبم در دیار خویشتن.

کاش میدانستم چیست آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاریست

الان دوتا من وجود داره : یه من که جزء به جزئش برات دلتنگه، و اون یکی من که کل وجودش ازت متنفره، از این منی که ساختی‌ و تکلیفش حتی با خودش مشخص نیست متنفرم.

خنده خشکی به لب دارم ولی بارانی ام ظاهری آرام دارد باطن طوفانی ام‌.

-

نه امکان‌ بودن‌، نه پای گریز.

اینجا هیچکس شبیه حرف هایش نیست ؛ اما تو تفسیر دقیق چشم هایت بودی .