سال‌ها بعد آنها نمیدانند. قرار هم نیست بدانند که چه چیزهایی تحمل کردیم، تا همه‌چیز آرام باقی بماند!

سلام بنر طراحی میشه برای چنل برای ثبت سفارش @M_cloudiee

هزارتا حرف قشنگ بلدم بزنم که دست یه نفر رو از باتلاق بگیره بکشه بیرون اما خودم تو همون باتلاق دارم غرق میشم، هزارتا راه بلدم که حال کسی رو خوب کنه اما حال خودم انگار سرجاش نیست، انگار تو هر جمعی میتونم با همه بجوشم اما تنهای تنهای تنها باشم، انگار غریق نجاتیم که تو دریا غرق میشه، اینا ترسناکه، اینا زورم نرسیدنه، مشکل من دنیا و اتفاقای مزخرفش نیستن، مشکل من خودمم که زورم به خودم نمیرسه، اعتمادی که از خودم به بقیه نشون دادم خودم به خودم ندارم، انگار همه جواب‌ها رو بلدم اما همه رو غلط می‌نویسم، انگار که آدرس درست رو میدونم اما از کوچه اشتباه میرم، به بن بست میرم، میرم که ته خیابون گریه‌ام بگیره، شاکی باشم، انگار همه چشمه‌ها برای خودم خشکیده و راهی برای رفع این تشنگی نمیشناسم، انگار اتفاق خوبی میتونم  باشم اما نه برای خودم، نه برای زندگی خودم.

‌دیگه خاطرم نیست زندگی کجاست

مرگ انسان گاهے اوقات از نبود نبض نیست

جهانِ من اندازه‌ی پیراهنت شد.

غم هایی که چشم هارو خیس نمیکنند، زودتر به استخوان میرسند