‌

🌊 ‌ - دریا منبعِ آرامش است برایم .. این چند روز می‌نشستم کنار ساحل و نگاهش می‌کردم . انگار که بخواهم در گوشش زمزمه کنم:« تلاطم نگاهم را بگیر و آرامش را به عمقِ چشمانم بازگردان! » نگاهش می‌کردم و غرق می‌شدم در امواجِ بی‌انتهایش . غرق می‌شدم در صدایِ برخورد امواج با ساحل و تلاطم وجودم را ، با آرامشش ، آرام می‌کردم . دیروز، بعد از کلی کلنجار رفتن با خودم، دل به دریا زدم و خودم را در امواج دریا غرق کردم! همیشه نگرانِ خیس و خراب شدن چادر و لباس‌هایم بودم، اما دیروز انگار نگرانی معنا نداشت برایم . تا مدت‌ها وسطِ دریا ایستاده بودم، به افق خیره شده و غرق شده بودم در اعماقِ تفکراتم :) به این فکر می‌کردم که گاه رسم دنیا همین است ؛ باید رها کرد و زد به دلِ سختی‌ها. باید نگرانِ زیر و رو شدن زندگی نبود و سخت نگرفت . گاهی رها کردن ؛ بهترین کار‌ی‌ست که می‌شود انجام داد . مثلاً می‌شود اخبار را ، اندیشه‌ی جنگ و مرگ را رها کرد و یک فنجان چای ریخت و در سکوت نوشید . می‌شود ز غوغای جهان فارغ شد . این روزها ، کاری از دست ما دهه هشتادی‌ها برنمی‌آید . ما باید تا می‌توانیم آرامش خودمان را حفظ کنیم و اگر توانش را داریم جهادِ تبیین کنیم :) با نگرانی و ترس و وحشت، کاری از پیش نمی‌رود . هیچ‌کس نمی‌داند جنگ چه مدت قرار است طول بکشد ؛ ولی همه می‌دانیم باید بجنگیم تا دشمنان را نابود کنیم! این روزها تنها باید آرام بود ؛ شبیه دریا . باید از دریا آرام بودن در اوجِ سختی‌ها را آموخت و به آن عمل کرد .‌.‌ آرام باش عزیزِ من ؛ آرام باش ؛ حکایتِ دریاست زندگی! 🌊 - گلنار .

خب .. بیاین این پیام رو فور کنید و اگر عضو نیستید عضو باشید . میخوام به تعدادِ محدودی از کانال هایی که تگ می‌فرستن یه دلنوشته به قلمِ خودم هدیه کنم بهشون : ) 🌱 اینجا منتظر تگت هستم 💘 .

‌

- بارها از امید گفته‌ام ؛ بارها . . گفته‌ام این کلمه بارِ ارزشی زیادی دارد، مراقبش باشید . گفته‌ام تتمه‌ای از امید را باقی بگذارید برایِ روزهایی که موج مشکلات، آرامش زندگی‌تان را متلاشی می‌کند . گفته‌ام امید ؛ هرچند سوسو ، هرچند کم‌سو ، جانی دوباره می‌بخشد به وجودتان . گفته بودم این‌ها را ، اما انگار به قدرِ کافی نه! انگار آنقدر که باید از امید ننوشته‌ام، نخوانده‌ام و زمزمه نکرده‌ام برایتان . و حالا دوست دارم باز هم بگویم ؛ بگویم که از مبارزه دست نکشید . از جنگیدن نهراسید و پایِ آرمان‌ها و وطنتان بمانید ‌.‌ تا پایِ جان ، تا آخرین قطره‌ی خون! بگذارید امید، این پرنده‌ی کوچ‌کرده از وطن ، به لانه‌ی دل‌هایتان بازگردد . بگذارید ساقه‌هایش را محکم‌تر از پیش، دورِ بازوهایتان بپیچد و عبورتان دهد . از دردها ، رنج‌ها و ترس‌ها . از این دورانِ سخت و طاقت‌فرسا . که با وجودِ بودنِ امید، عبور از هر دشواری‌ای ، آسان است . . بگذارید امید مهم‌ترین واژه‌ی به‌جا مانده از این روزها باشد ! :) واژه‌ای به وسعت‌ِ قلب‌های تپنده‌تان . - گلنار .

‌

- آقایِ‌امام‌حسین(ع) ؛ چهار روز مانده به محرمت و من بیشتر از همیشه نگرانم . .‌ نکند به محرم نرسم؟ نکند نتوانم خوب برایت عزاداری کنم؟ نکند اربعین نتوانم بیایم؟ نکند جابمانم؟ نکند ... آنقدر نگران اشکِ عزایت بودم که دوسه روز‌پیش ؛ وقتی گلزار شهدای تهران بودم از شهدا رزقِ اشکِ محرمت را خواستم . آنقدر نگران اربعینم که تویِ حرم حضرت معصومه(س) و داخل مسجد جمکران فقط به همین فکر کردم و به پهنای صورت اشک ریختم. راست می‌گویند نوکرهایت را مبتلا می‌کنی! من فقط یک‌بار آمدم، یک‌بار لذتِ وصالت را چشیدم و حالا تا عمر دارم، خواهانِ تکرارِ مکررِ آن لذتم! :) تو عزیزترین و قدیمی‌ترین محبوبِ قلبِ منی . من اولین باری که هیئت آمدم را یادم نمی‌آید، چون احتمالا آنقدر کوچک بودم که رویِ پاهای مامان می‌خوابیدم و به نوایِ آرامِ حسین‌حسین گوش می‌دادم . . حالا بعد از هجده‌سال و اندی، آمدم بگویم آقایِ نورعینیِ ماها ؛ دست ما را به محرم‌ت برسان و توفیق دوماه عزاداری را به ما بده . قلب‌مان را آرام‌آرام برایِ عاشورایت آماده کن که بتوانیم طاقت بیاوریم و قالب تهی نکنیم! و اربعین امسال‌مان را ، خودت امضا کن . برایمان بخواه که بیاییم .. تو خودت خوب می‌دانی که قلبِ من، بیش از این طاقتِ دوری‌ات را ندارد . پس با دوری‌ات امتحان‌مان نکن ، آقایِ اباعبدالله :)) با تک‌تک اعضا و جوارحم، دوستت‌دارم و می‌دانم که این دوست‌داشتن عاقبتم را به خیر می‌کند . .‌ ✨ زِ همه دست کشیدم که تو باشی همه‌ام ، با تو بودن زِ همه دست کشیدن دارد :) - گلنار . - بویِ‌محرم :)

‌