من چگونه بار غم و مسئولیتت را بر دوش بکشم؟

بخشی از خطبه امیرالمؤمنین از زبان شهیدسید حسن نصرالله: إليك عني يا دنيا ای دنیا، از من دور شو. فحبلك على غاربك مهارت را بر گردن خودت بینداز و برو. قد انسللت من مخالبك من از چنگال‌هایت رها شده‌ام. وأفلت من حبائلك و از دام‌هایت گریخته‌ام. واجتنبت الزهاب في مضاحضك و از رفتن در لغزشگاه‌ها و پرتگاه‌هایت دوری کرده‌ام. أين القرون الذين غررتهم بمداعبك کجایند نسل‌هایی که با فریب‌ها و دل‌فریبی‌هایت آنان را مغرور ساختی؟ أولئك الملوك آن پادشاهان کجایند؟ الأقاصر آن قیصران روم کجایند؟ القياصر آن امپراتوران بزرگ کجایند؟ الأكاسر آن خسروان و پادشاهان ایران کجایند؟ الفراعن آن فرعون‌ها کجایند؟ النمائد آن نمرودها کجایند؟ بعض الملوك والحكام ينظرون إلى أنفسهم بعضی از پادشاهان و حاکمان به خود می‌نگرند. أين هم من فرعون ومن نمرود ومن كسرى ومن قيصر اما آنان در برابر فرعون و نمرود و کسری و قیصر چه هستند؟ ومن طغاة تلك الأزمنة و در برابر ستمگران آن روزگاران چه جایگاهی دارند؟ وأين ذهب هؤلاء القرون و آن نسل‌ها و دوران‌ها به کجا رفتند؟ أين الأمم الذين فتنتهم بزخارفك کجایند امت‌هایی که زرق‌وبرق تو آنان را فریفت؟ ها هم رهائن القبور اینک همه گروگان قبرهای خویش‌اند. ومضامين اللحود و در دلِ لحدها نهفته و محبوس‌اند. والله لو كنت شخصا مرئيا به خدا سوگند، اگر تو موجودی دیدنی بودی، وقال بنتي و می‌توانستم با تو روبه‌رو سخن بگویم، لأقمت عليك حدود الله بی‌گمان حدود الهی را بر تو جاری می‌کردم. في عباد غررتهم بالأمان به خاطر بندگانی که آنان را با آرزوهای دروغین فریفتی. وأمم ألقيتهم في المهاوي و ملت‌هایی که به دره‌های سقوط افکندی. وملوك أسلمتهم إلى التلف و پادشاهانی که به نابودی سپردی. وأوردتهم موارد البلاء و آنان را به سرچشمه‌های بلا و مصیبت کشاندی. إذ لا ورد ولا صدر آنجا که نه راه ورود است و نه راه بازگشت؛ نه نجاتی هست و نه رهایی. #شهید_نصرالله #سید_حسن_نصرالله #سید_حسن #نفحات

لا طيب والله عیش بعدك يا خامنه‌ای...

یادتونه یکسری متن کوتاه درباره صبر از شهید نصرالله براتون می‌نوشتم؟! تا شب سخنرانی کاملش رو براتون میفرستم. سخنرانی که هربار زخمی و درمونده مسیر میشم گوش میدم و قوت و توان میگیرم.