🟣 ● کسانی که کریم اند، درمی برای بخشش ندارند و آنهایی که خداوندگار نعمت اند، کرم ندارند. کریمان را به دست اندر، درم نیست خداوندانِ نعمت را کرم نیست ● مردم دو دسته اند: بخشنده ای که نمی یابد (تا ببخشد) و مالداری که نمی بخشد. رَجُلانِ: جَوادٌ لایجِدُ و واجِدٌ لایسعَفُ ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

البته شما هر چقدر هم اندک باشد، ببخشید چون امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: از بخشش کم، حيا مکن، زيرا محروم کردن، از آن هم کمتر است(لَا تَسْتَحِ مِنْ إِعْطَاءِ الْقَلِیلِ فَإِنَّ الْحِرْمَانَ أَقَلُّ مِنْهُ).

🟣 ● گاهی وقایع برای هر انسانی معنای متفاوتی دارد. یک صدا است ولی برای هر کس پیامی دارد. تفاوتی است میان شنیدن من و تو تو بستن در و من فتح باب می‌شنوم ● و گفت: بلا چراغ عارفان است بیدارکننده مریدان و هلاک کننده غافلان ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

« قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَىٰ وَفُرَادَى » @normah

🟣 ● هزاران مدرسه ساخته می شود و میلیون ها نفر به مدرسه می روند فقط برای اینکه یک نفر از میان آنها پیدا بشود و عالمی را تغییر دهد(ان الله یبعث لهذه الامة علی رأس کل مائه من یجدد لها دینها). ز چندین قطره ی باران یکی گوهر شود صائب ز صد عاقل یکی شایسته ی دیوانگی باشد ● سنایی می‌گفت: عمر‌ها باید که تا یک کودکی از روی طبع عالمی گردد نکو، یا شاعری شیرین سخن قرن‌ها باید که تا یک مرد حق گردد پدید بایزید اندر خراسان یا اویس اندر قرن ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

« به امید دیدار »

🟣 ● مولانا می‌گفت: «استن عالم غفلت است» آنچه که باعث می‌شود زندگی موجودات جریان یابد، غفلت است. در عالم غفلت، انسان می‌داند در پایان چه خواهد شد؛ اما خودش را به تغافل و بی‌خبری وادار می‌کند تا در سایه‌ی بی‌خبری عمر خود را سپری کند. عالم بی‌خبری طرفه بهشتی بوده است حیف و صد حیف که ما دیر خبردار شدیم ● برای آن حیوانی که غذایش تمام اندوه او باشد، هر چقدر دنیا کوچک، لذتش بیشتر است. و شاید بزرگ‌ترین لذت این جهان را موجودات تک‌سلولی داشته باشند. خوشبخت آنکه کره‌خر آمد، الاغ رفت! ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________