قطعا هر سنی بحران مخصوص خودشو داره . منظورم عبور از اون حال دوره راهنمایی بود که برای اکثر آدما مخصوصا دخترا پیش میاد ...
۱۲ تا ۱۵ سالگی آدم همش فکر میکنه یچیزیشه و همه مشکلای کوچیک بنظرش خیلیییی بزرگ میان ؛ دوستم چرا اینجوری کرد مامانم ازم متنفره چرا درکم نمیکنه و و و ...
بحران و مشکلا بعد ۱۶ سالگی که میری دبیرستان شکلشون عوض میشه و همزمان آدم یادمیگیره چجوری باید باهاشون تا کنه ..
شاید بزرگترا این حرفو مسخره کنن ولی سختترین دوره بنظرم همین نوجوونی اوله ، هورمونات همش قاطیه از همه چی سریع ناراحت میشی هی گریت میگیره زود عصبانی میشی و ...
ولی بعدش زندگی هرچقدرم سخت بشه و مشکلا بزرگونه و عجیب باشن بازم آدم میتونه یه راه حلی براشون پیدا کنه
خیلی براش تلاش نکن .
یعنی خودتو به آب و آتیش نزن که حتما با یکی دوست شی و هی بخوای سر صحبتو با این و اون باز کنی .
عادی و مهربون باش با همه ، یبس و گوشهگیر رفتار نکن ولی در عین حال خودتو خیلی محتاج به پیدا کردن دوست نشون نده ؛ ادم بنظرم آویزون و وابسته رفتار نکنه میتونه دوستای خیلی خوبی پیدا کنه و تو دل همه جا پیدا کنه ..
توقع نداشته باش روز اول که میری بتونی دوست پیدا کنی حتی اگه یکی دوماهم طول کشید صبور باش و سعی کن با تنهاییت خوش بگذرونی
روزمرگی با طعم املت ربی
البته نیازی به اینهمه فکر کردنم نیست
فقط یه کتاب تست بردارین و شروع کنین
کم کم میفهمین باید چیکار کنین
روزمرگی با طعم املت ربی
این پیجه خوبه مثلا
همین دو دیقه پیش این پستو گذاشته
هدایت شده از مسلمون pov
1.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
"همه گناهِ خودشون رو دارن. شاید گناه تو الکل و زنا نباشه، شاید گناه تو درواقع این باشه که فکر میکنی از بقیه بهتری.. تکبر و خودبزرگبینی، درست مثل شیطان"
★@muslim_pov