[معجزهی عادت رو دستِ کم نگیر. کارهای کوچیک، از روی اجبار، بیحوصله، همین کوچیک کوچیکها روزت رو تشکیل میدن. سالهای بعدِ این خلأ، برای اون زمان چیزی داشته باش.]
اویمن;
یکجایی کسی گفته بود، و من اینجا به یادش افتادم. «آدمیزاد وقتی چرایی رو بدونه، صدهابار راحتتر چگون
پیداش کردم! این جملهی نیچهست و چقدر قشنگ."کسی که برای زندگیاش چرایی پیدا کند، از پس هر چگونهای برمیآید."