_

هزار بار بهم گفتی بگو کدوم رفتارم آزارت میده تا دیگه انجامش ندم، ولی هربار خواستم بگم پشیمون شدم. نمیخوام بگم این کارو نکن که اذیت بشی، راحت باش به همین روند ادامه بده، مهم نیست که من دارم زجر میکشم و مرگ تدریجی رو تجربه میکنم، آخه من هیچوقت مهم نبوده و نیستم و نخواهم بود. بالاخره یه موجود بی‌خاصیت و اضافی و مزاحم نبایدم مهم باشه. تو راحت باش به منم نمیخواد فکر کنی :]

دوست دارم برم بیرون ولی هرچی فکر میکنم جایی رو ندارم که برم. بازم بشینم تو خونه؟

بیاید گریه کردن تو خیابون رو عادی سازی کنم. شاید یکی خیلی داغون باشه.

میدونم تو این گرما پیاده روی شکنجه است برای خودم، ولی بهش نیاز داشتم (:

من شبها تو تجمع از شدت گرما حالم بد میشه، بعد الان سر ظهر اومدم پیاده روی.🙏🏻

عمیقا به مشهدیا حسودیم میشه، الان اگه مشهد بودم به جای تو خیابون بودن، میرفتم حرم💔.

یا قمی‌ها ((((((:

بالاخره اومدم کتابخونه و این کتابه رو گرفتم🤌🏻

خیلی دلم میخواد گوشی رو بزارم کنار ولی زندگیم هیچ جذابیتی نداره. اینجوریم که خب گوشی رو گذاشتی کنار حالا میخوای چه غلطی بکنی؟! بعد میفهمم که بازم باید بیام سراغ گوشی وگرنه حوصلم سر میره.

تهِ خط میدونید کجاست؟ من همونجام. همونجایی که هرکاری میخوای بکنی، به بن‌بست میرسی. به هرچیزی میخوای امیدوار بشی، ناامید میشی. فقط مجبوری به تنهایی‌ت ادامه بدی و نابود بشی..

وقتی داغونید ولی کلی درس و امتحان دارید چی کار میکنید؟ چقدر موقعیت افتضاحیه.