چقدر حرف نگفته به محضرت دارم؛
چقدر سينهی من تنگ و روی تو زيبا
"قل شيئاً بمثابتة عناقك"
چيزى بگو كه مثل ِ
در آغوش كشيدنت باشد...
#شب_زیارتی_ارباب
#شب_جمعه_هوایت_نکنم_میمیرم_حسین_جان_
@ranggarang
9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
❤️هر که دارد هوس کرب و بلا بسم الله ....
#یا_ابا_عبدالله
#شب_جمعه
#دفاع_مقدس
#شب_جمعه_هوایت_نکنم_میمیرم_حسین_جان_
@ranggarang
🌹شهید مهدی زین الدین: هرکس درشب جمعه شهدا را یاد کند، شهدا هم او را نزد اباعبدالله یاد می کنند.
💠شادی روح شهدا صلوات
الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ. وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ وَالْعَنْ أعْداءَهُم أجْمَعِینَ
#شهید_زینالدین_
@ranggarang
32.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🛑 اُمیدِ ناامید
🏴 بازسازی داستان تشرف یک بیمار لاعلاج خدمت وجود مقدس امام زمان
در مسیر زیارتیِ سامـــرا...
#زیارت
#داستان_تشرف
#حکایت_تصویری
@ranggarang
3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
بزرگترین سرمایه ولایت امیرالمؤمنین
علی علیه السلام در کلام امام هادی علیهالسلام
حجتالاسلام کاشانی
@ranggarang
✍این جملات را با دقت بخوانیم...🔻
🔸مرحوم علامه رحمة الله علیه:
🔹الهی هر نقمت و زحمت که بر حسن آید ،نعمت و رحمت است ، و همه تلخیها در کامش شیرینتر از عسل است و هر دشواری برای او آسان است جز اینکه گرفتار احمق شود ؛ به عزت و سلطانت در چنگ احمق گرفتارش مکن.
🔹الهی حسن را شیر و پلنگ بدرد و با احمق به سر نبرد
📚الهی نامه
@ranggarang
✍اهمیت لحظات عُمر دنیایی🔻
🔸 مرحوم علامه رحمة الله علیه:
🔹پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم خطاب به ابوذر در روایتی میفرمایند: بر عمر خویش بیش از درهم و دینارت بخیل باش.
📚پندهای حکیمانه جلد اول صفحه ۱۸۳
@ranggarang
3.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
✍باید در کنار آتش ماند تا آتش گرفت 🔺
🎥علامه حسنزاده آملی رحمة الله علیه
@ranggarang
💖رمان داستانی رابطه💖
قسمت اول
#بر_اساس_واقعیت
مطب دکتر رایحه
جلسه مشاوره ی خانم سین/ الف
نگاهی به برگه هایی که پر کرده بود انداختم و نگاهی به ساعت هنوز یک ساعتی مانده بود تا مریم بیاید، به خانم امیری گفتم: به نفر بعدی بگید بیان داخل...
مضطرب خودش رو یه گوشه ی صندلی جمع کرده بود دستهاش رو گاهی به صورت می کشید و گاهی بهم گره میزد چند دقیقه ای با همین روال گذشت...
نگاهش کردم و گفتم: خوب بفرمایید شروع کنید من در خدمتم...
لبش رو گزید و گفت: از کجای بدبختیام بگم!
در حالی که خودکار دستم بود و برگه های جلوم رو بررسی میکردم مهربانانه نگاهش کردم و گفتم: خانمی اینجا شما خیلی کلی نوشتید دقیقا این مسئله از کی شروع شد؟ عزیزم باید دقیق توضیح بدید تا بتونم کمکتون کنم....
با شروعش من هم نکته هایی که شاید خودش هیچ وقت بهشون توجه نکرده اما مسئله های مهمی رو نشون میداد خلاصه وار روی کاغذ می نوشتم تا بهتر بتونم گرهی باز کنم...
سرش رو تکون داد و نفس عمیقی کشید و گفت: همه چی از یه دعوای به ظاهر ساده شروع شد یه دعوایی شبیه همه ی دعواها و بحث های زن و شوهری...
( پس میدونه دعوا های زن و شوهری همه جا هست و یه مسئله طبیعیه)
حدود یکسال پیش بود با دانیال بحثم شده بود!
مثل همیشه برای اینکه بحث ادامه پیدا نکنه از خونه زد بیرون...
(همسرش برای تموم کردن بحث از از محیط دعوا خارج میشه)
منم برای اینکه کمی اعصابم آروم بشه گوشی تلفن رو برداشتم و بی هدف داخل فضای مجازی می چرخیدم که یکدفعه پیامی داخل پی وی شخصیم توجهم رو جلب کرد!
( نمیدونه راهکارهای آرامش اعصاب چیه به همین علت بی هدف چرخیدن داخل فضای مجازی را ترجیح میده)
پیام را که باز کردم پروفایل فرستنده عکس گل رزی بود که نوشته بود: سلام چقدر عکس پرفایل شما زیباست این زیبایی از اندیشه ی زیبا شما حکایت می کند ستودنی هستید...
آخرش هم یه استیکر گل گذاشته بود...
(توجه به جزئیات و ظاهر فرستنده پیام)
حالم بد بود اما با خواندن این پیام بدتر شد با خودم گفتم: آره ستودنی هستم ولی کیه که قدر بدونه! ترجیح دادم جوابش را تنها با فرستادن یه استیکر گل جواب بدم اما ذهنم درگیر شده بود...
( بدتر شدن حال نشون میده توی موقعیت مقایسه قرار گرفته)
درگیر اینکه چطور کسی که مرا نمی شناسه و ندیده تنها با خوندن چند متن و دیدن چند عکس اینقدر جذاب منو توصیف می کنه اما کسی که سالها باهاش دارم زندگی میکنم قدر منو نمی دونه و وسط جر و بحث براش غیر قابل تحمل میشم و از خونه میزنه بیرون!
( مسئله رو وارونه دیده چون خودش ازعان میکنه کسی که نمی شناستش، شاید اگر بشناسه قضیه فرق کنه، فعل خوب ترک محیط همسرش رو به اشتباه غیر قابل تحمل بودن خودش برداشت کرده و دچار خطای شناختی شده)
چند روزی از این ماجرا گذشت...
من و دانیال به روال عادی زندگی برگشتیم مثل همه ی زندگی ها هرازگاهی سر یه مسئله بحثمون میشد و آخر سر هم بعد از چند ساعت همه چی به روال عادی بر می گشت...
(تاکید بر دانستن اینکه جر و بحث در همه ی زندگی ها هست)
اما چند وقتی بود که حال من عادی نبود پیام هایی که توی پی وی شخصیم می اومد حکایت از حال و روزی داشت که من آرزوش رو داشتم حال و روزی که اصلا شبیه این زندگی نبود! دنبال کسی بودم درکم کنه! کسی که خوبی های منو ببینه!
(کم کم دچار مقایسه و رویا پردازی شده بین فردی که باهاش زندگی میکنه با فردی که ندیده و تنها مکالماتی بینشون رد و بدل شده)
نفس عمیقی کشید و با همون استرس مدام با انگشت های دستش ور می رفت...
(حالت بدنی حکایت از استرس بالا داره)
ادامه داد نمی دونستم کیه! اوایل خیلی مختصر جوابش رو میدادم و تنها به تشکری بسنده میکردم اما انگار خوب بلد بود فقط خوبی ها رو ببینه و خوبتر از اون بیانشون کنه...
( تاکید بر نگاه یک بُعدی فردی و یک بُعدی رفتاری از چندین بُعد موجود، فقط خوب دیدن و فقط از خوبی ها گفتن)
گاهی با خودم می گفتم شاید یه آدم تنها مثل منه! شاید هم یه آدم بیکار که حوصله اش سر رفته! شایدم یه شیاد کلاه بردار! اما این آدم هیچ وقت حرف از تنهایی نمی زد! هیچ وقت درخواست پلیدی بیان نکرد!
(دادن احتمالات معقول خطر اما به سادگی توجیه کردنشون)
فقط و فقط از من می گفت! نه از خود من، که از تفکر من! چون ظاهری از من ندیده بود که آدم ظاهر بینی باشه! با این رفتارهاش بعد از گذشت یه مدت کم کم یه حسی شروع شد...
(نیاز به توجه داشته و دیده شدن نه فقط ظاهری)
یه حسی که اولش هیچ حرف شخصی رد و بدل نمیشد فقط حرف از خوبی ها بود تا اینکه کم کم از خودش گفت: از اینکه به من علاقمند شده!
نمیدونم چرا نگفتم که متاهلم شاید.... شاید... چون یه حسی درون خودم هم بوجود اومده بود....
(غلبه احساسات بر قدرت عقل و...)
نویسنده: سیده زهرا بهادر
#ادامهـــدارد
@ranggarang